Dance Theater

Χορογραφώντας την πολλαπλότητα: Τα χίλια πρόσωπα της Maguy Marin (Ναταλία Κουτσούγερα)

Maguy Marin. Σκοτεινή, παγερή, θερμή, οικεία, πολύσημη, παθιασμένη, σε διαρκή πειραματισμό και αναβράζοντα πολιτικό αναστοχασμό. Ο Γιώργος Λούκος και οι συνεργάτες του από ό,τι φαίνεται, απολύτως δικαιολογημένα, αδυνατούν να πραγματοποιήσουν Φεστιβάλ Αθηνών χωρίς τη Maguy. Έτσι και φέτος επανέρχεται στην Αθήνα με τις δυο παραστάσεις της, το Bit (τίτλος που παραπέμπει στο ρυθμό της τέκνο) και το Singspiele (που εμπνέεται από την ατμόσφαιρα του γερμανικού Lied) και δυναμιτίζει τη σκηνή της Πειραιώς.

Ωστόσο αυτή τη χρονιά παρουσιάζεται ίσως πιο πειραματική, μινιμαλιστική και σκοτεινή όσο ποτέ, να δοκιμάζει μια καινούργια γραφή που αποτελείται από διαρκείς επαναληπτικές, ρυθμικές φόρμες λαϊκών χορών (Bit, 2014) και ατομικές αργοκίνητες performances (Singspiele, 2014). Στην αισθητική και την ατμόσφαιρα του σκηνικού τοπίου που στήνει, τα ρούχα και τα χρώματα λαμβάνουν μια ιδιαίτερη εννοιολογική και εικαστική αξία και η Marin τα χρησιμοποιεί σαν ενεργούς πομπούς που εμπερικλείουν νοήματα, ιδέες, σύμβολα και μεταβάσεις.

Σε παλαιότερες δουλειές της την έχουμε δει, μέσω της μεθόδου των φραγματικών εικόνων, να καταπιάνεται με την «οργάνωση της απαισιοδοξίας», παίζοντας με τις λέξεις του Walter Benjamin, με τις σκοτεινές, απολυταρχικές και βίαιες όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης καθώς και με την αμφισβήτηση της αρμονίας και ασφάλειας που παρέχει η κοινότητα (Salves, May B, Nocturnes). Η προβληματική της βίας στα έργα της Marin, όπως και στις θεωρήσεις της Veena Das, δεν αναφέρεται σε μια απόκλιση από την κανονικότητα, αλλά αποτελεί μια διαχρονική όψη της κοινότοπης καθημερινότητας. Έτσι και εδώ, η Marin δεν ξεφεύγει πολύ από το παρελθόν και οι θεματικές αυτές μπορεί να πει κανείς με σιγουριά ότι εμπερικλείονται και στα δυο φετινά της έργα. Θα τολμούσαμε εντούτοις να πούμε ότι θα χαιρόμαστε πολύ να την δούμε κάποια στιγμή να στρέφεται και σε διαφορετικές νοηματικές και φιλοσοφικές κατευθύνσεις.

Χωρίς να περιορίζομαι απλώς και μόνο σε αυτές τις θεματικές ή να αναζητώ τις ομοιότητες ανάμεσα στις δυο τελευταίες δουλειές της, έχω την αίσθηση ότι σαν κοινός τους παρανομαστής προβάλλει το παιχνίδι ανάμεσα στο αληθινό και το κίβδηλο, ανάμεσα σε μια «γνήσια» ζωή και το φαίνεσθαι, ανάμεσα στο πρόσωπο και το προσωπείο, στην σταθερή εικόνα και την εσωτερική και εξωτερική μεταμόρφωση, στη μονοδιάστατη πλευρά του εαυτού και την πολλαπλότητα. Το παιχνίδι αυτό δεν παρουσιάζεται απλώς με τη μορφή μιας ίντριγκας, αλλά ως μια εκ προοιμίου αδιαχώριστη ενότητα, όπου τα όρια ανάμεσα στις κλασικές διχοτομήσεις είναι ρευστά, οι σχέσεις και η ισορροπία μεταξύ τους a priori και a posteriori διαταραγμένες. Και όλα αυτά είναι απολύτως συμβατά με το υπαρξιστικό πνεύμα της δημιουργού που συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής της. Στόχος της Marin όπως και η ίδια ορίζει το έργο της, είναι μια ποιητική του δυνατού, ή σύμφωνα με τους όρους του Becket η σκιαγράφηση της ύπαρξης μέσα στον κόσμο «χωρίς ούτε ένα εδώ ούτε ένα εκεί: χωρίς να πλησιάζει ή να μετακινείται κανείς από κάτι». Πρόκειται για τη βαθιά μετα-τραυματική αλήθεια που συνομιλεί με την αποδοχή ενός πανάρχαιου, διαχρονικού μετεωρισμού που εκτοπίζει τον έμφυλο-ενσώματο εαυτό, στα ίχνη του οποίου συνενώνονται και εκπηγάζουν πολλαπλές θραυσματικές και ανολοκλήρωτες ταυτότητες. Η λογική αυτή διέπει όλα τα έργα της Marin, όπως και εδώ.

Στην ποιητική των δυο παραστάσεων της δημιουργού ο άντρας κατέχει κατά πολύ το ρόλο του ακατέργαστου, βίαιου θύτη και η γυναίκα καταλαμβάνει μια πιο παθητική τοποθέτηση στο παιχνίδι επιβολής εξουσίας, που αυτόματα συνδέεται με μια σεξουαλική επιβολή. Η γυναίκα ταυτίζεται με το ευάλωτο και εύθραυστο στοιχείο, αλλά διατηρεί μια σκοτεινή σαγήνη ως το επίκεντρο της δραματικής επιτέλεσης και του τραγικού. Ο τρανβεστισμός και η ομοφυλοφιλία αποτελούν μεταιχμιακά στάδια και επαναστατικά ρήγματα που κλείνουν το μάτι στην κανονικότητα και στηρίζουν την ανατροπή της ταυτότητας, σηματοδοτώντας, με έναν τερατώδη τρόπο, την μετάβαση σε μια καινούργια κατάσταση-συνθήκη του υποκειμένου.

Ξεκινώντας από το πρώτο έργο της, το Bit
, η Marin ιχνογραφεί φωτεινές και σκοτεινές εικόνες ανθρώπινης κοινωνικότητας με τους χορευτές της να επιδίδονται σε έναν ασταμάτητο παραδοσιακό/λαϊκό χορό, που μοιάζει πότε με συρτάκι και πότε με νησιώτικο, στους ήχους παραληρηματικής ηλεκτρονικής μουσικής και βιομηχανικών θορύβων. Τα συναισθήματα των ερμηνευτών/τριών εκφράζονται μέσα από την παράφορη ρυθμική κίνησή τους και είναι ανάμεικτα, σε μια διαρκή υστερικοποίηση. Δίχως καμιά τρυφερότητα ή θλίψη, όπως πάντα στα έργα της Marin, χαρά, ματαιοδοξία, σεξουαλική επιθυμία, φιλοδοξία, φιλαρέσκεια, εκμετάλλευση, βία, συνθέτουν ένα τοπίο ανορίοτων καταστάσεων και υποκειμένων σε σύγχυση που δεν διστάζουν στιγμή να καταστρέψουν ο ένας τον άλλον, αλλά και να επανέλθουν στον συλλογικό χορό τους για να μην διαταράξουν την αίσθηση της κοινότητας.

Η ευτυχία περιορίζεται στην επιφανειακή, άμεση, υλική ικανοποίηση και ο θάνατος υποσκελίζεται και εκμηδενίζεται μέσα στην παράφορη δίνη της αέναης λαϊκής γιορτής και της οργιαστικής τελετουργίας· μέσα στο έθος του να ζει κανείς έντονα και για πάντα, έστω και ατομικά στο μυαλό του, με την επίφαση της ασφάλειας που του παρέχει η κοινότητα, αποφεύγοντας οποιαδήποτε επαφή και σκέψη θανάτου ή φθοράς. Ένα έθος που μετατρέπεται σε ατομική επένδυση και ικανότητα, αποτελώντας μέρος του «νεοφιλελεύθερου» ανταγωνισμού και έμβλημα εξουσίας έναντι των άλλων. Οι μεταλλικές ορθογώνιες επιφάνειες που μετατρέπονται με μεγάλη ευκολία από ταφόπλακες, σε διαδρόμους, ανηφορικές βάσεις και τσουλήθρες, υποδηλώνουν ακριβώς αυτή την έντονη αδυνατότητα του να πάρει κανείς τον θάνατο και τη θλίψη στα σοβαρά. Η νεκροφιλία και η εμφάνιση των νεκροζώντανων εκφράζει ακριβώς αυτή την έλλειψη φραγμού ή και φόβου απέναντι στο θάνατο, ο οποίος καθίσταται αδύνατος από τα ίδια τα υποκείμενα ακόμα και όταν αυτά αυτοκτονούν. Οι διαρκείς εναλλαγές των εντυπωσιακών ρούχων σηματοδοτούν επίσης αυτή την εστίαση στο φαίνεσθαι και στην φαντασμαγορία, στην συνειδητή άρνηση οποιασδήποτε κακουχίας, όχι ως τεχνολογία επιβίωσης αλλά ως τεχνολογία εξουσίας. Μια τεχνολογία εξουσίας που την κουβαλούν ακόμα και όταν οδηγούνται στην αυτοκαταστροφή.

Οι κορυφώσεις στις χορογραφικές και εικαστικές στιγμές επί σκηνής είναι πολλές στο Bit και αντικατοπτρίζουν την «αυθεντική» ταυτότητα της Marin προκαλώντας μας πρωτόγνωρη συγκίνηση και ένταση: Δεν υπάρχουν λόγια για την λεπτοφυή κινησιολογία των ερμηνευτών/τριών που μετατρέπονται σε σαύρες και ερπετά επάνω στις μεταλλικές πλάκες και μάχονται για κάτι αόριστο. Οι μασκοφορεμένοι μεσαιωνικοί καλόγεροι, οι κλόουν και τα τρομακτικά ζόμπι εκφράζουν την ιστορικότητα στο μίσος, την υποκρισία και την ανθρώπινη γελοιότητα. Η παραίτηση, απομόνωση και αλλοτρίωση μεταφέρονται με τις σκηνές των τριών γυναικών που πλέκουν ένα φανταστικό νήμα κλεισμένες στον αόρατο κόσμο τους, ζώντας μια ψεύτικη ζωή, σαν αερικά. Το πεθαμένο κορίτσι συμβολίζει το μιαρό και ξένο, ταυτισμένο με το θάνατο, σώμα, που βιάζεται ξανά και ξανά από τους μοναχούς για να εξαφανιστεί ακόμα και σαν ιδέα. Η ανθρώπινη φιλαρέσκεια και ματαιοδοξία χορογραφούνται με τα σώματα που κατρακυλούν καθώς οι χρυσές λίρες διασκορπίζονται γύρω τους αφήνοντας των ήχο των κερμάτων. Και πόσο μάλλον το εντυπωσιακό τέλος με τα φώτα να πέφτουν σε έναν από τους performer (ο οποίος μένει τελευταίος στην ομαδική αυτοκτονία) καθώς ακινητοποιείται την ώρα που πηδά από την ορθογώνια επιφάνεια.

Στο δεύτερο έργο της το Singspiel
, η Maguy καταπιάνεται περισσότερο με το θέμα της πολλαπλότητας και συγχώνευσης των έμφυλων ταυτοτήτων, αλλά ξανά με διαφορετικό τρόπο, με τις διαδικασίες κοινωνικότητας, μέσα από τον μηχανισμό της αναγνώρισης όπου αντλεί κανείς σημασία, μοναδικότητα και υπόσταση. Το επιχειρεί στη συνεργασία της με τον David Mambouch σε μια πολύ δύσκολη, αργοκίνητη και «διστακτική» performance, η οποία λαμβάνει ακόμα πιο μινιμαλιστικό χαρακτήρα. Η «δειλή» πορεία του επάνω σε έναν μαύρο ορθογώνιο βατήρα, σε συνδυασμό με τη αυξομείωση της έντασης της μουσικής, επιτείνουν αυτή τη διστακτικότητα δίνοντας διαρκώς την αίσθηση ότι την ίδια στιγμή που εκείνος πλησιάζει κάποιον στόχο ταυτόχρονα απομακρύνεται από αυτόν. Η performance χρησιμοποιεί σαν υπόκρουση το βουητό της πόλης και το σιγομουρμουριτό του Standchen του F.Schubert, η μελωδία του οποίου εκφράζει μια τραγικότητα και μεθοριακότητα.

Τα εκκεντρικά ρούχα και οι μάσκες είναι και πάλι τα βασικά της υλικά: Τρεις κρεμάστρες με διαφορετικά ενδύματα (παντελόνια, γιλέκα, ρετρό φουστάνια, τακούνια) και τετράγωνα χαρτόνια στο μέγεθος του προσώπου, τα οποία επικαλύπτουν το πρόσωπο του performer και απεικονίζουν επώνυμα και ανώνυμα, γυναικεία και αντρικά, πρόσωπα. Κάποια από τα επιφανή πρόσωπα που αναγνωρίζουμε είναι ο Anthony Hopkins, ο Michel Foucault, η Sophia Loren, η Debby Harry και ακολουθούν και άλλοι. Ο Mambouch καθώς αλλάζει διαφορετικά ρούχα και μάσκες προσαρμόζει και την σωματική του κίνηση σε αυτά, αναλόγως με την κατεύθυνση του βλέμματος στην φωτογραφία, αλλά και την ιδιοσυγκρασία που πηγάζει από την έκφραση ή από την τηλεοπτική εικόνα κάποιου γνωστού προσώπου. Κορυφαία στιγμή, το κόκκινο σατανικό πρόσωπο που εμφανίζεται για να τονίσει την διάχυση της σκοτεινότητας.

Πολύ έντεχνα η Marin καταφέρνει και κάτι άλλο
: να υπερβεί την απόσταση θεατή και σκηνικής παρουσίας διαμέσου της χρήσης αυτής της ιδιάζουσας τεχνοτροπίας, ενεργοποιώντας το κοινό στο να διαδράσει ανά περίπτωση μέσω της μεταβαλλόμενης εικόνας προσώπων που αναγνωρίζει ή βλέπει για πρώτη φορά και ταυτόχρονα να συνδέσει τα πρόσωπα με τις δικές του εξατομικευμένες εμπειρίες και ερμηνείες ή να αναγνωρίσει το εαυτό του σε αυτά. Θα έλεγε κανείς ότι η Marin κάνει ένα παράξενο παιχνίδι με το κοινό, σαν να θέλει να αποδείξει την θεωρία του Marcel Μauss για την κατηγορία του προσώπου: Ότι δηλαδή αυτό δεν αποτελεί απλώς μια ψυχική εσωτερική αίσθηση του εαυτού αλλά ένα αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης νόησης που μεταφέρει εκτός από τις προσωπικές αναπαραστάσεις, το Νόμο και την ηθική, αλλά και τα περιθώριά τους.
Ξεκινώντας από τα δεξιά προς τα αριστερά, μπαίνοντας αρχικά σε ανδρικά κουστούμια και ρόλους και στη συνέχεια σε πιο θηλυκές υποστασιοποιήσεις, ο Mambouch αναπτύσσει μια ρευστή και υβριδική ιδιοσυγκρασία. Καθώς προχωρά, τα πρόσωπα στις φωτογραφίες γίνονται όλο και πιο ανδρόγυνα και θηλυκά.

Το σκοτεινό στοιχείο βρίσκεται εδώ στην αιώρηση του φύλου, η οποία επενδύεται με κάτι το τρομακτικό ειδικά στις γυναικείες και τρανσεξουαλικές ενσαρκώσεις. Οι γυναικείες μορφές αποτελούν εκτός από μετωνυμίες του τραγικού και τα σύμβολα του συναισθήματος, της αλλοτρίωσης, του πόνου αλλά και της ανατροπής. Η μάσκα εξακολουθεί να υπάρχει πάντα, ακόμα και όταν ο performer αποκαλύπτει το πρόσωπό του πίσω από το χαρτόνι, υποδηλώνοντας την ανυπαρξία «καθαρής» ταυτότητας και απόλυτης απογύμνωσης λόγω της ριζωματικής συνθήκης της πολλαπλότητας. Σε ένα εξίσου εντυπωσιακό, τέλος όπως και στο Bit, καθώς έχουμε περάσει κυρίως στις θηλυκές ενσαρκώσεις νυμφιδίων όπου το κόκκινο χρώμα επικρατεί, τα φώτα σβήνουν απότομα με την επικέντρωση του φωτισμού στην τελευταία εικόνα, σε μια τερατώδη μορφή ενός αλλοιωμένου προσώπου. Η Maguy Marin κλείνοντας δίνει εμβληματικά το στίγμα της. Το αποκείμενο, το απεχθές και το βλοσυρό είναι ιστορικά και εξ' ορισμού προορισμένο να ταυτίζεται με το θηλυκό.

Ναταλία Κουτσούγερα (Dancetheater.gr)

Το Bit και το Singspiel της Maguy Marin παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών 2015 στις 2, 3 & 4 Ιουνίου 2015 και στις 9 & 10 Ιουνίου στην Πειραιώς 260.

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παραστάσεις χορού σήμερα

.

Πες ό,τι θες

History
admin: Τον μήνα Ιούλιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 95.000 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Ιούνο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 94.500 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Μάιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 96.500 επισκέψεις!
annakiii: καλησπερα!! μηπως ξερει κανεις αν παραδιδονται μαθηματα twerk στην αθηνα?
admin: Για να προμηθευτείτε την κάρτα πατήστε στο banner στην κορυφή του site.
admin: admin: Εννοείτε να προμηθευτείτε την κάρτα ή να εντάξετε το μαθημα σας στην κάρτα?
psycorps: καλησπέρα πως μπορώ να ενταχθώ στην κάρτα dance theatre plus?
admin: Η κάρτα Dancetheater Plus είναι πλέον διαθέσιμη.
Margianna: Υπαρχει καποια ανακοιωση για την καρτα dancetheatre plus?
evoulatisvroxis: καλημερες. Πως αποκτουμε τη καρτα dancetheater plus?
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod 5 μέρες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod, σολίστ του Βασιλικού Μπαλέτου (Royal Ballet), 3 εβδομάδες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: φωτο: 7 μηνών έγκυος Elizabeth Harrod, σολίστ του Royal Ballet «link»
3 τελίτσες: RAD's new Advanced 1 & 2 male syllabi. «link»
admin: Τις θέσεις για τα σεμινάρια του Akropoditi κερδίζουν: ΚΙΤΣΙΟΥ ΓΙΩΤΑ, Αρέστη Εύη, Τσαλκιτζογλου Μαριτα, Ηρώ Μητρούτσικου, Σπύρος Πετρίτης. Καλή διασκέδαση και καλά μπάνια!
something: Tiny Dancers Among Us «link»
drakaki: Γιούπι!!!!! Ευχαριστωωωώ dancetheatre για τη θέση στο εργαστήριο φωνής της Καζαντζίδη στο Dance fest Akropoditi
something: ''Σε κάθε περίπτωση, ο χορευτής που θέλει να γίνει καλός στο μοντέρνο πρέπει να έχει βάσεις κλασικού μπαλέτου.'' ~ Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου
admin: Στο Acroplane θα πάνε οι: Παναγιωτακοπούλου, Καπετανάκη, Χριστίδη. Καλή διασκέδαση!
ernper: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση για την "Ωραία Κοιμωμένη¨" Ερνέστος Περάκης
admin: Τις προσκλήσεις για την Ωραία Κοιμωμλενη κερδίζουν οι: Αρβανίτη Μικέτα, Κατερίνα Κορμπή, Ερνέστος Περάκης. Καλή διασκέδαση!
admin: Τα ονόματα για τις 24/4 για τον Αντώνη Φωνιαδάκη είναι: Κωνσταντοπούλου, Χαϊδά, Βασιλείου, Κόντες, Λεγάκη, Λέκκας. Καλή διασκέδαση.
amira17: σας ευχαριστώ πολύ. Κάλή σας μέρα
admin: Σε ό,τι αφορά την Σωματοψυχοπαιδαγωγική έχει δημοσιευθεί. Για το ερώτημα της creo-reon αν δεν μας πείτε για ποια καταχώρηση μιλάτε δεν μπορούμε να ξέρουμε αν την έχουμε λάβει ή όχι. Πάντως δεν υπάρχουν τόσο παλιές εκκρεμότητες στις Καταχωρήσεις που έχουμε λάβει.
amira17: στειλτε μου μειλ και στο evangelia.marougka@gmail.com .αυτό σας έχω στείλει. Ευχαριστώ πολύ
amira17: Καλησπέρα, σας έχω στείλει ένα εργαστήριο κίνησης βασισμένο στην πανεπιστημιακή μέθοδο της Σωματοψυχοπαιδαγωγικής. Δεν γνωρίζω αν το λάβατε. μηπως κατι δεν έκανα σωστά. θα γίνει στο Horos στις 25 Απριλίου. Θα εκτιμούσα μια απάντησή σας
creo-reon: αγαπητέ admin, θα θελα να ρωτήσω αν λαμβάνετε τις καταχωρήσεις μου, γιατί τη μία φορά δεν δημοσιεύτηκε καθόλου και τώρα είχα κάνει μια πριν το πάσχα. Αναρωτιέμαι αν κάτι δεν πάει καλά με το λογαριασμό μου. φιλία
admin: Πατήστε "Καταχώρηση" και στείλτε αρχείο κειμένου με τα στοιχεία. Στον τίτλο γράψτε Στοιχεία Ομάδας. Στην κατηγορία επιλέξτε Καταχώρηση Στοιχείων Σχολής (θα καταλάβουμε). Προσέξτε, η ομάδα θα πρέπει να έχει Καταστατικό προκειμένου να καταχωρηθεί.
κιραν: Καλημέρα!πως μπορούμε να καταχωρήσουμε την ομάδα μας?
admin: Στο Betelgez στις 13/3 θα πάνε: Αφροδίτη Ντρισμπιώτη, Μαρία Μαντούκου.
admin: Στο Medula στις 14 και 15/3 θα πάνε:ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ, Αλεξανδρος Μπαμπαρακος, Μαρία Τσίχλη, Ναυσικά Θεοδωρίδου
admin: Βέβαια όταν αποκαλώ "εκπληκτική" την Τζοκόντα της Λυρικής, τότε τι να πω για τα Nederlands? Από άλλο πλανήτη..
admin: Εκπληκτικό το Χαμόγελο της Τζοκόντας χθές στην Λυρική. Πολύ καλή δουλειά από την Στελλάτου και εξαιρετική η ορχήστρα υπό την διεύθυνση της Γουρζή.
admin: Προς ενημέρωσή όλων, ο αριθμός των οι ενδιαφερόμενων που έχουν δηλώσει μέχρι τώρα υποψηφιότητα, δεν επαρκεί για την πραγματοποίηση των εκλογών του Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Θα σας παρακαλούσαμε, να σκεφτείτε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δηλώσετε υποψηφιότητα για το Δ.Σ, την ελεγκτική επιτροπή ή την εκπροσώπηση του σωματείου μας στην Π.Ο.Θ.Α, προκειμένου το σωματείο μας να συνεχίσει να αγωνίζεται για τα δικαιώματα όλων μας.
admin: Υπήρχε ένα πρόβλημα στο σύστημα εγγραφής το οποίο πλέον διορθώθηκε.
admin: Οι τελευταίες προσκλήσεις για το Αέναον πάνε στα μέλη: 2/2 Ψαρρού, Ζαγορίτη, 3/3 Αναργύρου, Παράσχου,4/2 Γεωργίου, Τσόπογλου-Γκίνα, 5/2 Ξανθοπούλου, ΚΟΡΖΑΜΠΑΣΑΚΗ. Καλή διασκέδαση!

Only registered users can send messages, register or login

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Αριθμός επισκεπτών χθες:3173
Επισκέψεις αυτού του μήνα:83049
Top Visiting Day: 09-15-2017 : 7129
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 2
Επισκέπτες τώρα: 707
Εγγεγραμένα μέλη: 4119
Τώρα σε σύνδεση:
Sofin, Tassos_sid,
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN