Dance Theater

6o Athens Video Dance Project (Ναταλία Κουτσούγερα)

Για όσους δεν το γνωρίζουν, το Athens Video Dance Project αποτελεί μια ετήσια δημιουργική πλατφόρμα που συμπεριλαμβάνει 4 προγράμματα: το φεστιβάλ AVDP, τα εκπαιδευτικά προγράμματα AVDP.edu και AVDP in Community, καθώς και το πρόγραμμα περιοδείας AVDP on TouR. Βασικός στόχος της πλατφόρμας είναι η προώθηση της τέχνης του videodance στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και οι ζυμώσεις μεταξύ σπουδαστών και καλλιτεχνών από εκείνα τα διαφορετικά πεδία που στο σύνολό τους συνθέτουν το υβριδικό αυτό νέο εργαλείο έκφρασης που λέγεται videodance/screendance/digital dance/dance for screen ή dance for the camera.
To φεστιβάλ φιλοξενεί κάθε χρόνο ταινίες χορού, ντοκιμαντέρ και προβολές videodance από την ελληνική και διεθνή κοινότητα χορού και κινηματογράφου, performances, πειραματικά projects και δραστηριότητες χορού που συνδυάζουν τις νέες τεχνολογίες. Διοργανώνεται από την AVDP Team (Χρυσάνθη Μπαδέκα, Γιάννη Καρούνη, Ελισάβετ Πλακοστάθη και Νικόλ Κοϊμτζή) σε συνεργασία με το Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Το 2016 σηματοδότησε ίσως για το 6o Athens Video Dance Project, την πιο πολυσυλλεκτική χρονιά με videodance προβολές, παραστάσεις και performances διαφόρων ειδών και επιπέδων. Οι αίθουσες της Σχολής Καλών Τεχνών γέμισαν με κόσμο από διάφορους καλλιτεχνικούς χώρους και φυσικά, όπως και κάθε χρόνο, από την νεανική αύρα των φοιτητών του κινηματογράφου, των Επαγγελματικών Σχολών Χορού και της ΑΣΚΤ. Μικρά τραπεζάκια και λιτοί ξύλινοι πάγκοι δημιούργησαν φιλικές γωνίες που ζέσταναν την ατμόσφαιρα και η διάθεση των επισκεπτών ενισχύθηκε στο φωτεινό μπαράκι όπου ο κόσμος βρήκε ευκαιρία για απρόβλεπτες φιλικές συζητήσεις και συναντήσεις.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ έχει πλέον ανοίξει κατά πολύ με πολλά new entries όπως τα official lab performances, τα performances edu/fresh, και τα special screenings & talks, ενώ φέτος πέρα από τα έργα που παρουσιάζονταν στα monitor loop και projection loop, το φουαγιέ φιλοξένησε την ξεχωριστή αναλογική animation εγκατάσταση του Μπάμπη Αλεξιάδη και την φώτο-εγκατάσταση της Έλενας Κανάκη. Το παγιωμένο πρόγραμμα εμπεριείχε τις προβολές videodance, με τα fresh και τα official shorts, τα ντοκιμαντέρ χορού (community docs), την προβολή συνεντεύξεων, την φαντασμαγορική δράση Promenade στον εκθεσιακό χώρο της Σχολής με την συνεργασία χορευτών μουσικών και εικαστικών, αλλά και όπως πάντα, τις επίσημες παραστάσεις που κλείνουν το φεστιβάλ. Τα δυο εργαστήρια που πραγματοποιήθηκαν με τον Γιάννη Καρούνη (Choreography Lab) και την Ελισάβετ Πλιακοστάθη (promenade.lab) έδωσαν στους συμμετέχοντες (χορευτές/χορογράφους και μη) την δυνατότητα για άμεση πρακτική εφαρμογή και δράση. Το εργαστήριο 1min Videodance της Χρυσάνθης Μπαδέκα θα πραγματοποιηθεί στις 6 & 7 Φεβρουαρίου και θα προσφέρει μια σύντομη εντρύφηση στην τέχνη του videodance, από τα πρώτα στάδια οργάνωσης μίας χορογραφίας για την κάμερα μέχρι και την υλοποίησή της.

Μας εντυπωσίασε και φέτος στα fresh και official shorts, το πώς η τέχνη του video dance εξελίσσεται χρόνο με το χρόνο, το πώς διαφοροποιούνται οι τεχνικές στο μοντάζ και το πώς οι νέοι δημιουργοί καταφέρνουν να συνομιλήσουν δυνατά με τις αισθήσεις, να εκφράσουν και να περιγράψουν ποιητικά, μέσα από την κινηματογραφική σκηνοθεσία της κίνησης πολύ αφηρημένες έννοιες. Το πώς η κάμερα μπορεί να αλλάξει και να καθοδηγήσει την χορογραφία και πώς ο/η δημιουργός μπορεί να λειτουργήσει διπλά ως σκηνοθέτης και χορογράφος. Το σουρεαλιστικό στοιχείο, οι ασπρόμαυρες τεχνικές, το animation και οι συνδυασμοί διαφόρων κινηματογραφικών τεχνικών και ειδών χορού από hip-hop, street dance έως και κλασικό μπαλέτο κυριάρχησαν. Πολύ καλή εντύπωση μας άφησαν το αιθέριο Freeze σε κινησιολογία popping από την Στέλλα Κουλουβαρδή και το εξίσου αιθέριο Outside in από τη Σουηδία που ασχολείται με το θέμα της απελευθέρωσης της κίνησης στο σύγχρονο χορό. Δεν έλειψαν από τις προβολές θεματικές όπως υποθαλάσσιες εξορμήσεις (Cocoon), άνθρωπος-πόλη (Way out), μεταμορφώσεις του σώματος (BodyunTitled, Sarmad), ανθρώπινες σχέσεις (Chest, Hang on-Carry on), αλλά και έργα που επαναπροσδιορίζουν την έννοια του χορού και διευρύνουν τα όρια της φόρμας του videodance μέσα από σύνθετες τεχνικές (Death of an insect).

Στα community docs είχαμε φέτος την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τρία ντοκιμαντέρ χορού. Το 2 and 2 are four πραγματεύεται την ευθραυστότητα του ανθρώπινου σώματος όταν χαθεί η όραση, παρουσιάζοντας την επαφή, τον ρυθμό, την αφύπνιση, και την εμπιστοσύνη ως βασικά εργαλεία λειτουργίας ενός κουαρτέτου με χορευτές με και χωρίς όραση. Το πολύ ιδιαίτερο Europe Endless από το Βέλγιο, εκτυλίσσεται στα ψηλά μεταμοντέρνα κτίρια των Βρυξελλών και εξετάζει την γραφειοκρατικοποίηση που εκπέμπεται στα σώματα των σύγχρονων γιάπηδων, τις τεχνοκρατικές συνήθειες και στάσεις σώματος που διαπλέκονται με τις καθημερινές συναισθηματικές εντάσεις των εργαζόμενων, την ανασφάλεια, την πολυπλοκότητα, την ρύθμιση και πειθάρχηση του σώματος. Υπέροχα χορογραφήθηκε το σύνδρομο mobbing (η ψυχολογική παρενόχληση) στον εργασιακό χώρο, ενώ η σκηνοθεσία χρησιμοποίησε ευεργετικά την αλληλοδιαπλοκή σωμάτων, εξωτερικών και εσωτερικών χώρων. Την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ (Κυριακή 24/1) είχα την χαρά, μετά το 17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και το 6ο Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου Αθηνών, να παρουσιάσω το εθνογραφικό ντοκιμαντέρ μου «Τα θηλυκά είναι εδώ» (The Girls are Here), για τις χορευτικές υποκειμενικότητες των γυναικών στους διαγωνιστικούς χορούς του street και του hip-hop και να ακολουθήσει ένας παραγωγικός διάλογος με τις πρωταγωνίστριες, την Χρυσάνθη Μπαδέκα και το κοινό, για τη θέση των γυναικών σε μια ανδροκρατούμενη hip-hop χορευτική σκηνή, αλλά και για την πρόσληψη και ενσωμάτωση διαφορετικών ειδών χορού του δρόμου και των κλαμπ από της χορεύτριες.

Το AVDP tv, εδώ και 3 χρόνια, αποτελεί ένα καινούριο εκπαιδευτικό εργαλείο της AVDP Team η οποία οργανώνει την παραγωγή σύντομων συνεντεύξεων από καταξιωμένους χορογράφους και project που παρουσιάζουν ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. Έτσι φέτος, παρακολουθήσαμε συνεντεύξεις από την Πατρίσια Απέργη, τον Jevan Chowdhury (Moving Cities-Moving Athens) και τον Daniel Lepkoff. Ενώ στο πλαίσιο συνεργασίας του AVDP με την εκπαιδευτική πλατφόρμα Inner Movers που θα ξεκινήσει στην Ελλάδα για 3 περίπου μήνες, προβλήθηκε η συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε από την Νικόλ Κοϊμτζή (project manager) στην Γερμανία και ακολούθησε συζήτηση για το project.

Για τη δράση Promenade φέτος ήταν ενδεχομένως η καλύτερη χρονιά, ως προς την αρτιότητα της εννοιολογικής σύνθεσης των χορογραφιών που συνομίλησαν με επίκαιρα και τρέχοντα ζητήματα. Για ακόμη μια φορά φέτος οι μάσκες και η επικάλυψη προσώπου και σώματος κυριάρχησαν και η έμφαση δόθηκε στην κρυπτικότητα. Οι ερμηνευτές διάδρασαν με το κοινό, τις νέες τεχνολογίες, τη μουσική και φυσικά με τα εκθέματα του χώρου. Ιδιαίτερα πρωτότυπος και ενδιαφέρον μας φάνηκε ο αφηρημένος αυτοσχεδιασμός της Αθανασίας Κανελλοπούλου. Χτίζοντας ένα συνεχόμενο παιχνίδι με το βίντεο όπου πρωταγωνιστεί η ίδια σε ένα δάσος και υπό την συνοδεία μιας υψιφώνου, χρησιμοποιεί απλά υλικά και κατασκευές όπως γύψινα χέρια και πόδια σε πράσινο χρώμα για να αποδομήσει την σύνδεση της γυναικείας μορφής με τη φύση. Αποδιαρθρώνει μέσα από την τραγικότητα και την τρωτότητα το γυναικείο σώμα, τόσο με την κίνησή της όσο και με τα υλικά και την χρήση τεχνολογίας και στο τέλος της performance φθάνει να το εξαφανίσει εντελώς πίσω από ένα λευκό επιδαπέδιο φωτιστικό ˑ να το ρευστοποιήσει, να το εξαϋλώσει και να το αισθητικοποιήσει ακόμα περισσότερο, μετατρέποντάς το σε κάτι που μοιάζει με ροή κόκκινου αίματος (όπως προβάλλεται επάνω στο φωτιστικό).

Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν και η performance που διαδραματίζεται πίσω από μια πλαστική μεμβράνη συμβολίζοντας τον προστατευμένο ονειρικό κόσμο στον οποίο παγιδεύεται κανείς προκαλώντας έναν αυτό-καταστροφικό αυτό-βασανισμό. Κάποιες άλλες performances που μας τράβηξαν την προσοχή ήταν: αυτή του μασκοφορεμένου Σπύρου Κουβαρά που διαντιδρά αργά με τους βιομηχανικούς ήχους και τα έργα της γκαλερί Owl art Space, οι ομαδικές ζομποειδείς μινιμαλιστικές performances με τις παράξενες ασπρόμαυρες ενδυμασίες και οι ομαδικές performances με τα παιχνίδια ενηλίκων που χρησιμοποιούν μπαλόνια μέχρι και αβγά. Η σκοτεινή performance των δυο μαυροντυμένων γυναικών με τα δεμένα μάτια, η αλληλοδραστική αυτοσχεδιαστική performance του ζευγαριού που κρέμεται από τους γάντζους, ο ιερωμένος-πολεμιστής από άλλη εποχή με την κόκκινη στολή, η κοπέλα που ακροβατεί μέσα σε ένα τελάρο με νερό καθώς τέσσερεις ανεμιστήρες την φυσούν, η γυναίκα με την τεράστια μωβ γραβάτα που αναλαμβάνει ανδρικούς ρόλους που την καταπίνουν. Και τέλος ως ένα ειρωνικό σχόλιο στα επίκαιρα γεγονότα του προσφυγικού, ο αμφιλεγόμενος λευκοφορεμένος μασκοφόρος με το σωσίβιο που κυλιέται στην είσοδο καθώς επιβλέπεται – ενώ ταυτόχρονα αγνοείται – από τον γελοίο ένστολο σε προνομιακή θέση, ο οποίος φορά μια μπλε σειρήνα αντί για καπέλο.

Την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ (Παρασκευή, 22/1) στα πλαίσια του official lab performances, στον χώρο του Promenade παρακολουθήσαμε το ασπρόμαυρο (in) visible lines της Ερατώς Τζαβάρα, του Albercht Ziepert, της Kate Nankervis, του Κωνσταντίνου Τσιαμάγκα και της Ανδρομάχης Δρακατσέλη (με τους οποίους ακολούθησε συζήτηση αργότερα). Η performance, αποτέλεσμα ενός 4ήμερου residency, κυμαίνεται στα όρια του video dance χρησιμοποιώντας διαδραστικά προγράμματα παραγωγής ήχου και εικόνας μέσα από την κίνηση. Η συλλογιστική της, που διαμορφώνεται μέσα από τις συναισθαντικότητες των δυο χορευτών, κινήθηκε γύρω από την διάσχιση των ορίων στις ανθρώπινες σχέσεις και πιο συγκεκριμένα των ορίων του ατομικού χώρου. Οι κινήσεις του ζευγαριού σε συνδυασμό με την κάμερα και τους ήχους χτίζουν χώρους, παίζουν με τις σκιές και τα σχήματα που δημιουργούνται στο βίντεο άλλοτε, επιμηκύνοντας και άλλοτε στενεύοντας τα ατομικά χωρικά τους ύδατα. Μας άρεσε ιδιαίτερα η μετατόπιση από την μονάδα στο σύνολο όπως μεταφέρθηκε εικονικά στο τέλος, από τα σώματα σε live επιτέλεση στα άγνωστα σώματα του βίντεο.

Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας ο Γιάννης Καρούνης μας αιφνιδίασε φέτος με ένα lab performance εν εξελίξει που σε μια πρώτη φάση φαίνεται να αποτελεί μια ενδοσκόπηση στους γυναικείους κόσμους και στις θηλυκές υποκειμενικότητες μέσα από ρευστοποιημένες release κινησιολογίες. Το κεντρικό θέμα ωστόσο που απασχολεί τον Καρούνη είναι η σχέση της μονάδας με το σύνολο και η ευθύνη του υποκειμένου στο να επηρεάσει το σύνολο, να ενισχύσει το ομαδικό πνεύμα, αλλά και να αφήσει το αποτύπωμά του σε ένα χωροχρονικό πλαίσιο. Έτσι παρακολουθούμε μοναχικές ατομικότητες και εφήμερες συλλογικότητες γυναικών να εναλλάσσονται, να πενθούν, να απομονώνονται, να μοιράζονται διυποκειμενικά τα συναισθήματα, να δίνουν τη σκυτάλη η μια στην άλλη, να σχηματίζουν ανθρώπινα γλυπτά, να εξαφανίζονται και να εμφανίζονται απρόσμενα στους ήχους μιας μελαγχολικής επαναλαμβανόμενης μελωδίας (την οποία έχει συνθέσει ο ίδιος από ένα κολάζ μουσικών κομματιών). Παρά την χρήση των γυναικείων μορφών ο χορογράφος επιδιώκει να κερδίσει την συναισθηματική εγγύτητα και ταύτιση του θεατή, ανεξαρτήτως φύλου, με τα σώματα που δρουν επί σκηνής όπως και το καταφέρνει, αφήνοντας το «γυναικείο» και το «θηλυκό» ελεύθερα έκφρασης, να αιωρούνται πέρα από καθιερωμένες έμφυλες κατηγοριοποιήσεις που θέλουν μόνο το θηλυκό να ταυτίζεται με το συναίσθημα ή την παιδικότητα με τον άνδρα. Αναμένουμε με ενδιαφέρον την ολοκλήρωση της μινιμαλιστικής performance που θα παρουσιαστεί φέτος στο Φεστιβάλ Ελλήνων Χορογράφων.

Η video dance performance της Αγγελικής Στελλάτου, Genie, που παρουσιάστηκε τις δυο τελευταίες ημέρες του φεστιβάλ, καταπιάνεται με την ιστορία ενός κοριτσιού που έζησε έγκλειστο σε ένα σπίτι για δέκα χρόνια, δεμένη σε μια καρέκλα. Το κορίτσι αυτό βασανίστηκε από τον πατέρα της εξαιτίας του διανοητικού προβλήματος που αντιμετώπιζε, αλλά τελικά η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου κατάφερε να την εντοπίσει και να τη σώσει. Η Στελλάτου μαζί με τον εικαστικό video artist Παντελή Μάκκα αναβιώνουν την τραυματική ιστορία της Genie, κυρίως μέσα από την σωματοποίηση της έλλειψης λόγου, της αδυνατότητας λεκτικής έκφρασής της, που παρατίθεται δίπλα σε άλλες αισθήσεις της, όπως η όραση, αποτυπωμένη στις λιγοστές εικόνες που βλέπει από το παράθυρο του δωματίου της. Οι λέξεις που την προσπερνούν η στέκονται μαζί της, όπως «τέλος» και «σταμάτα», προβάλλονται με αλληγορικό τρόπο σε γρήγορη ταχύτητα από τον Μάκκα στο video wall. Στην πρώτη σκηνή η Στελλάτου κινεί σπασμωδικά τα χέρια και τα πόδια της καθισμένη σε μια καρέκλα (όπως η Genie) και σιγά σιγά η συναισθηματική ένταση κορυφώνεται μαζί με την ηλεκτρονική μουσική. Το έργο κλείνει καθώς η χορογράφος χορεύει στο σκοτάδι μαζί με τα γράμματα στο βίντεο, χαμένη σε μια αβίωτη αλλά συνάμα αιώνια παιδικότητα. Η εικόνα της Genie προβάλλεται στο βίντεο καθώς αποχωρούν οι ερμηνευτές. Αν και το θέμα μας άγγιξε πολύ, θυμίζοντας μας ανθρωπολογική μελέτη περίπτωσης, όπως και ο συνδυασμός της προβολής των στιγμιότυπων της ζωής της Genie, με την performance της Στελλάτου και το ηχητικό τοπίο, η performance σε κάποια σημεία θα μπορούσε να είχε παίξει περισσότερο με τον συμβολισμό, ή να είχε γίνει ακόμα πιο αφαιρετική έτσι ώστε να κερδηθεί η διεισδυτικότητα στο θεατή και η μεταφορά του βιώματος της Genie. Επίσης, η συνεχόμενη χρήση των γραμματοσειρών και η επαναλαμβανόμενη κίνηση των ποδιών της Στελλάτου επάνω στην καρέκλα κάπως κούρασαν το κοινό.

Μια από τις καλύτερες στιγμές του Φεστιβάλ μας περίμενε στο τέλος στο special screenings & talk με το βίντεο Counted Time σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου και χορογραφία Μαρίας Τσουβαλά και Βάσως Μπαρμπούση. Στο video αυτό ο Λάνθιμος παίζει ταυτόχρονα το ρόλο του σκηνοθέτη και χορογράφου, με τα απότομα cuts των πλάνων, οπού χορογραφούνται αέρινα queer ή άφυλα σώματα (φορώντας ελάχιστα ρούχα) που παίζουν με την release κίνηση, τις βιομηχανικές κτιριακές εγκαταστάσεις, τα ερείπια, τα συνθετικά υλικά και στοιχεία της φύσης, την πέτρα και το νερό. Όπως μας είπαν μετά την προβολή του βίντεο οι συντελεστές, το έργο ήταν κομμάτι ενός ευρύτερου εικαστικού project που έλαβε χώρα στην Ελευσίνα το 1997, περιοχή που αποτελούσε πηγή έμπνευσης της avant garde καλλιτεχνικής γενιάς της εποχής – με σταθμό για παράδειγμα την ταινία Αγέλαστος Πέτρα του Φίλιππου Κουτσαφτή, ο οποίος συμμετείχε και στην δημιουργία του βίντεο. Το φιλμ όπως και το εικαστικό project είχαν θέμα το άυλο του χρόνου που ο άνθρωπος προσπαθεί να καταστήσει μετρήσιμο. Οι επισκέπτες της έκθεσης είχαν την δυνατότητα, όπως στη Promenade να ακολουθήσουν τους χορευτές στους τσιμεντένιους, βιομηχανικούς χώρους (κάτι ιδιαίτερα επαναστατικό και πειραματικό για την εποχή του), ενώ μια ζωντανή μπάντα συνόδευε τις performance. Έτσι το κλείσιμο του Φεστιβάλ ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό, θυμίζοντάς μας πώς η συνάντηση ορισμένων καλλιτεχνών σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να είναι.

Ναταλία Κουτσούγερα
Ευχαριστώ θερμά την Χρυσάνθη Μπαδέκα για τις πρόσθετες πληροφορίες και τις ευπροσήγορες παρατηρήσεις που προσέφερε στο κείμενο.
Το 6ο Athens Video Dance Project πραγματοποιήθηκε στις 22, 23 και 24 Ιανουαρίου 2016, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

 

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παραστάσεις χορού σήμερα

.

Πες ό,τι θες

History
admin: Τον μήνα Ιούλιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 95.000 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Ιούνο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 94.500 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Μάιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 96.500 επισκέψεις!
annakiii: καλησπερα!! μηπως ξερει κανεις αν παραδιδονται μαθηματα twerk στην αθηνα?
admin: Για να προμηθευτείτε την κάρτα πατήστε στο banner στην κορυφή του site.
admin: admin: Εννοείτε να προμηθευτείτε την κάρτα ή να εντάξετε το μαθημα σας στην κάρτα?
psycorps: καλησπέρα πως μπορώ να ενταχθώ στην κάρτα dance theatre plus?
admin: Η κάρτα Dancetheater Plus είναι πλέον διαθέσιμη.
Margianna: Υπαρχει καποια ανακοιωση για την καρτα dancetheatre plus?
evoulatisvroxis: καλημερες. Πως αποκτουμε τη καρτα dancetheater plus?
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod 5 μέρες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod, σολίστ του Βασιλικού Μπαλέτου (Royal Ballet), 3 εβδομάδες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: φωτο: 7 μηνών έγκυος Elizabeth Harrod, σολίστ του Royal Ballet «link»
3 τελίτσες: RAD's new Advanced 1 & 2 male syllabi. «link»
admin: Τις θέσεις για τα σεμινάρια του Akropoditi κερδίζουν: ΚΙΤΣΙΟΥ ΓΙΩΤΑ, Αρέστη Εύη, Τσαλκιτζογλου Μαριτα, Ηρώ Μητρούτσικου, Σπύρος Πετρίτης. Καλή διασκέδαση και καλά μπάνια!
something: Tiny Dancers Among Us «link»
drakaki: Γιούπι!!!!! Ευχαριστωωωώ dancetheatre για τη θέση στο εργαστήριο φωνής της Καζαντζίδη στο Dance fest Akropoditi
something: ''Σε κάθε περίπτωση, ο χορευτής που θέλει να γίνει καλός στο μοντέρνο πρέπει να έχει βάσεις κλασικού μπαλέτου.'' ~ Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου
admin: Στο Acroplane θα πάνε οι: Παναγιωτακοπούλου, Καπετανάκη, Χριστίδη. Καλή διασκέδαση!
ernper: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση για την "Ωραία Κοιμωμένη¨" Ερνέστος Περάκης
admin: Τις προσκλήσεις για την Ωραία Κοιμωμλενη κερδίζουν οι: Αρβανίτη Μικέτα, Κατερίνα Κορμπή, Ερνέστος Περάκης. Καλή διασκέδαση!
admin: Τα ονόματα για τις 24/4 για τον Αντώνη Φωνιαδάκη είναι: Κωνσταντοπούλου, Χαϊδά, Βασιλείου, Κόντες, Λεγάκη, Λέκκας. Καλή διασκέδαση.
amira17: σας ευχαριστώ πολύ. Κάλή σας μέρα
admin: Σε ό,τι αφορά την Σωματοψυχοπαιδαγωγική έχει δημοσιευθεί. Για το ερώτημα της creo-reon αν δεν μας πείτε για ποια καταχώρηση μιλάτε δεν μπορούμε να ξέρουμε αν την έχουμε λάβει ή όχι. Πάντως δεν υπάρχουν τόσο παλιές εκκρεμότητες στις Καταχωρήσεις που έχουμε λάβει.
amira17: στειλτε μου μειλ και στο evangelia.marougka@gmail.com .αυτό σας έχω στείλει. Ευχαριστώ πολύ
amira17: Καλησπέρα, σας έχω στείλει ένα εργαστήριο κίνησης βασισμένο στην πανεπιστημιακή μέθοδο της Σωματοψυχοπαιδαγωγικής. Δεν γνωρίζω αν το λάβατε. μηπως κατι δεν έκανα σωστά. θα γίνει στο Horos στις 25 Απριλίου. Θα εκτιμούσα μια απάντησή σας
creo-reon: αγαπητέ admin, θα θελα να ρωτήσω αν λαμβάνετε τις καταχωρήσεις μου, γιατί τη μία φορά δεν δημοσιεύτηκε καθόλου και τώρα είχα κάνει μια πριν το πάσχα. Αναρωτιέμαι αν κάτι δεν πάει καλά με το λογαριασμό μου. φιλία
admin: Πατήστε "Καταχώρηση" και στείλτε αρχείο κειμένου με τα στοιχεία. Στον τίτλο γράψτε Στοιχεία Ομάδας. Στην κατηγορία επιλέξτε Καταχώρηση Στοιχείων Σχολής (θα καταλάβουμε). Προσέξτε, η ομάδα θα πρέπει να έχει Καταστατικό προκειμένου να καταχωρηθεί.
κιραν: Καλημέρα!πως μπορούμε να καταχωρήσουμε την ομάδα μας?
admin: Στο Betelgez στις 13/3 θα πάνε: Αφροδίτη Ντρισμπιώτη, Μαρία Μαντούκου.
admin: Στο Medula στις 14 και 15/3 θα πάνε:ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ, Αλεξανδρος Μπαμπαρακος, Μαρία Τσίχλη, Ναυσικά Θεοδωρίδου
admin: Βέβαια όταν αποκαλώ "εκπληκτική" την Τζοκόντα της Λυρικής, τότε τι να πω για τα Nederlands? Από άλλο πλανήτη..
admin: Εκπληκτικό το Χαμόγελο της Τζοκόντας χθές στην Λυρική. Πολύ καλή δουλειά από την Στελλάτου και εξαιρετική η ορχήστρα υπό την διεύθυνση της Γουρζή.
admin: Προς ενημέρωσή όλων, ο αριθμός των οι ενδιαφερόμενων που έχουν δηλώσει μέχρι τώρα υποψηφιότητα, δεν επαρκεί για την πραγματοποίηση των εκλογών του Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Θα σας παρακαλούσαμε, να σκεφτείτε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δηλώσετε υποψηφιότητα για το Δ.Σ, την ελεγκτική επιτροπή ή την εκπροσώπηση του σωματείου μας στην Π.Ο.Θ.Α, προκειμένου το σωματείο μας να συνεχίσει να αγωνίζεται για τα δικαιώματα όλων μας.
admin: Υπήρχε ένα πρόβλημα στο σύστημα εγγραφής το οποίο πλέον διορθώθηκε.
admin: Οι τελευταίες προσκλήσεις για το Αέναον πάνε στα μέλη: 2/2 Ψαρρού, Ζαγορίτη, 3/3 Αναργύρου, Παράσχου,4/2 Γεωργίου, Τσόπογλου-Γκίνα, 5/2 Ξανθοπούλου, ΚΟΡΖΑΜΠΑΣΑΚΗ. Καλή διασκέδαση!

Only registered users can send messages, register or login

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Αριθμός επισκεπτών χθες:3173
Επισκέψεις αυτού του μήνα:83052
Top Visiting Day: 09-15-2017 : 7129
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 2
Επισκέπτες τώρα: 711
Εγγεγραμένα μέλη: 4119
Τώρα σε σύνδεση:
Sofin, Tassos_sid,
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN