Dance Theater

Loïe Fuller: η χορεύτρια που έφερε την Art Nouveau στην περφόρμανς

Πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι συρρέουν στην Παγκόσμια Έκθεση του 1900, για τον εορτασμό τα επιτευγμάτων του περασμένου αιώνα. Εκεί, συγκεντρωμένες σε περίπτερα που κατασκευάστηκαν αποκλειστικά για την έκθεση σε ολόκληρο το Παρίσι, παρουσιάστηκαν πρωτοποριακές καινοτομίες της εποχής, όπως η κυλιόμενη σκάλα, οι "εικόνες που μιλάνε" και ο κινητήρας ντίζελ. 
Μεταξύ των "καινοτομιών" αυτών ήταν η Loïe Fuller, μια αμερικανίδα χορεύτρια από το Ιλλινόις και η μόνη γυναίκα περφόρμερ που είχε το δικό της περίπτερο. "Έχω μόνο μια ζωντανή εικόνα από αυτή την Έκθεση ... την κυρία Loïe Fuller", έγραψε αργότερα ο Γαλλος συγγραφέας,  Jean Cocteau. "Ας θαυμάσουμε όλοι αυτή την χορεύτρια που δημιούργησε το μύθο μιας εποχής".



Η έκθεση του 1900 σημαδεύτηκε από το στυλ της Art Nouveau και τα ρέοντα, θηλυκά της θέματα, εμπνευσμένα από τη φύση. Η Fuller προσωποποίησε το κίνημα, με παραστάσεις που περιείχαν στροβιλίζοντα υφάσματα από μετάξι, ραμμένα γύρω από βέργες μπαμπού που ήταν στερεωμένες στα μανίκια της. Χρωματικά φώτα προβάλλονταν πάνω στο ρέον ύφασμα, που καθώς περιστρεφόταν φαινόταν σαν να μεταμορφώνεται σε στοιχεία από τη φύση: ένα λουλούδι, μια πεταλούδα, μια φλόγα.
Loïe Fuller: η χορεύτρια που έφερε την art nouveau στην περφόρμανς
Photo: Samuel Joshua Beckett, [Loïe Fuller Dancing], ca. 1900. The Metropolitan Museum of Art.

Αυτές οι εμφανίσεις ήταν πρωτοποριακές και χαρακτηρίστηκαν ως έργα τέχνης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα, η Fuller ενέπνευσε πολλούς από τους μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής και συνέβαλε στη δημιουργία ενός νέου στυλ. Η Loïe Fuller, ως προσωπικότητα δεν είναι ευρέως γνωστή, όμως αν κάποιος δει μια αφίσα με τη Fuller, τότε θα την αναγνωρίσει άμεσα.  

Η Marie Louise Fuller γεννήθηκε το 1862 στο Ιλλινόις των Η.Π.Α. Αρχικά ασχολήθηκε με την υποκριτική, σύντομα όμως μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου γνώρισε επιτυχία με το Serpentine Dance, περφόρμανς που ανέπτυξε συνδυάζοντας στοιχεία χορού τα οποία παρουσίαζε με ένα πρωτοποριακό τρόπο για την εποχή. Σε αυτές τις αρχικές εμφανίσεις, φάνηκε σαν να ήταν υπνωτισμένη, ενώ γύρω της κυμάτιζε μια γάζα πάνω στην οποία προβάλλονταν έγχρωμα φώτα. Το 1892, παρουσίασε την παράσταση στο Παρίσι και άρχισε να παίζει στο Folies Bergère, μια αίθουσα μουσικής όπου παρουσιάζονταν κυρίως εκδηλώσεις βαριετέ. Έγινε αμέσως γνωστή στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού, για τη μαγευτική χορογραφία και τις πρωτοποριακές τεχνικές φωτισμού που χρησιμοποιούσε στις παραστάσεις της. Η παγκόσμια απήχηση της Fuller οφείλεται εν μέρει στην αυξανόμενη δημοτικότητα της Art Nouveau, στην οποία οι παραστάσεις της ενσωματώθηκαν τόσο εύκολα. Αλλά φάνηκε επίσης να έχει τη μοναδική ικανότητα να έχει απήχηση στο κοινό από όλα τα κοινωνικά στρώματα. 
Κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων χρόνων στο Παρίσι, o Τουλούζ-Λαουτρέκ παρήγαγε μια σειρά περίπου 60 λιθογραφιών εμπνευσμένων από τις παραστάσεις της Fuller στο Folies Bergère. Η νεαρή χορεύτρια προκάλεσε επίσης την προσοχή του Roger Marx, κριτικού τέχνης της εποχής, του οποίου ο έπαινος συνέβαλε περαιτέρω στην επιτυχία της.

Η Fuller κατείχε πάνω από δώδεκα διπλώματα ευρεσιτεχνίας σχετικά με τα κοστούμια και τις καινοτομίες της πάνω στο φωτισμό σκηνής, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης γυάλινων πλακών, μεγάλων προβολέων και χρωματιστών ζελατίνων.
Κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1900, η Fuller γνωρίστηκε με την Isadora Duncan, μια άγνωστη, τότε, Αμερικανίδα χορεύτρια που είχε ταξιδέψει στο Παρίσι για την έκθεση και την κάλεσε να συμμετάσχει στην καλλιτεχνική της εταιρεία (η Duncan εγκατέλειψε το χορευτικό συγκρότημα αρκετά χρόνια αργότερα.) Η νεαρή χορεύτρια αναμφίβολα ωφελήθηκε από την συνεργασία της με τη Fuller. Μέχρι το 1908, οι δύο γυναίκες είχαν μετατοπίσει το ενδιαφέρον τους στον «φυσικό χορό» - ο οποίος εμπνεύστηκε από τη φύση  κι έγινε ο πρόδρομος του σύγχρονου χορού. Από εκεί και πέρα, το έργο τους θα συγκριθεί. Ήταν η Duncan που τελικά θα γινόταν γνωστή ως η «Μητέρα του σύγχρονου χορού». 

Η Fuller διατήρησε τη φήμη της ακόμη και όταν η Art Nouveau αμφισβητήθηκε. Το 1924, το Λούβρο παρουσίασε μια αναδρομική έκθεση της δουλειάς της που περιλάμβανε κοστούμια δανεισμένα από την ιδιωτική συλλογή του Βαρώνου του Rothschild. Παρόλο που η Fuller σπάνια εμφανίστηκε στα τελευταία της χρόνια, συνέχισε να εμπνέει καλλιτέχνες και σχεδιαστές μέχρι το θάνατό της το 1928.

Όμως, όσο διάσημη κι αν ήταν στην εποχή της, η προσωπικότητα της Fuller ήταν - και παραμένει - αόριστη. Πολύ λίγες εικόνες της Fuller αντανακλούν την πραγματική της προσωπικότητα. Φαίνεται ότι η Jean Cocteau ήταν σωστή όταν την αποκαλούσε «χορεύτρια που δημιούργησε το φάντασμα μιας εποχής», γιατί ήταν κάτι σαν φάντασμα.

Πηγή: Natalie Lemle, www.artsy.net

Share this post

Last modified on
elenfrdeites
Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Top Visiting Day: 04-08-2019 : 1226
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 0
Επισκέπτες τώρα: 795
Εγγεγραμένα μέλη: 4448
Τώρα σε σύνδεση:
-
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources