Dance Theater

Στέγη vis-á-vis Ελληνικό Φεστιβάλ 2018: Σχόλια για 4 παραστάσεις χορού (Ναταλία Κουτσούγερα)

«Ανώνυμο», Τζένη Αργυρίου, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, 24-27 Μαΐου 2018


photo: Ανδρέας Σιμόπουλος

«Ανώνυμο» ο τίτλος της παράστασης της Τζένης Αργυρίου που δόθηκε προκειμένου να περιγράψει όλες τις ανώνυμες πρακτικές του παρελθοντικού συλλογικού όντος που ανάπνεε κάποτε μέσα από τον κοινοτισμό και τη συνεργασία, σε αντίθεση με το σημερινό ψηφιακό ατομικιστικό υποκείμενο που δρα επώνυμα και ναρκισσιστικά. Η Αργυρίου χορογραφεί νοσταλγικά το δικό της υβριδικό σύμπαν που οικοδομείται από τις ιδιοσυγκρασίες των χορευτών/τριών, παραδοσιακούς χορούς (νησιώτικα, πεντοζάλη κ.α.), τραγούδια από διάφορα μέρη της Ελλάδας και σημερινές κινητικές γλώσσες και εκφραστικότητες της καθημερινότητας.

Στα χνάρια προηγούμενων χορογραφικών ερευνών της ρομαντικής χορογράφου που αναζητούν τα όρια και τις συνάφειες της ατομικής και συλλογικής μνήμης χτίζεται ένα χορευτικό γεγονός που συνδέεται τόσο με την ελληνικότητα όσο και με την πανανθρώπινη αίσθηση νοσταλγίας για τις χαμένες αξίες και τις σωματοποιημένες έξεις, δρώμενο που στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης εκτυλίσσεται στην απώλεια και το πένθος αλλά και σε μια τελετουργική μελαγχολία εκφρασμένα μέσα από τα μαύρα ρούχα, τα μοιρολόγια, τις φωνές και τους αναστεναγμούς των χορευτών/τριών.

Οι χορευτές/τριες αναπτύσσουν διάφορες συμβολικές γλώσσες που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις κινήσεις των χεριών. Ψαχουλεύουν στο σκοτάδι, διασταυρώνονται και διαχέονται στον χώρο, εναλλάσσοντας κινήσεις παραδοσιακών χορών και συνηθισμένων καθημερινών λειτουργιών. Παρουσιάζονται πότε σαν αρχαϊκός χορός και πότε σαν καθημερινοί πλάνητες της πόλης που διακατέχονται από συναισθηματικές συνδέσεις και αποσυνδέσεις. Ξετυλίγουν μεν τις ατομικές τους ταυτότητες αλλά η έμφαση δίνεται στη διάχυσή τους και στις αντιφατικότητες της μοναδικότητάς τους – που αποδίδονται συμβολικά μέσα από την αλληλοδιαπλοκή ποδιών και χεριών των performer – προκειμένου να τονιστεί η διατομική συνθήκη και συγκρότηση που τελικά πάντα διαπερνά το υποκείμενο και ασυνείδητα συνδέει το ατομικό με το συλλογικό, το παρόν με το παρελθόν.

Και ενώ το μάτι του θεατή συνηθίζει το σκοτάδι και τις σκιώδεις παρουσίες, το φυσικό συμβολικό περιβάλλον του τραύματος και της απώλειας, το μαλακό πέρασμα στο φως και το άρωμα του βασιλικού μετά από ένα ρομαντικό παραδοσιακό τραγούδι έρχεται να μας θυμίσει τον εαυτό που φαινομενικά έχουμε ξεχάσει, τις μυρωδιές της γειτονιάς και του χωριού που βιώσαμε σαν παιδιά.


«Rasp your Soul», Kat Válastur, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, 15-17 Ιουνίου 2018

photo: Κat Válastur

Σε αντίθετη κατεύθυνση με την παράσταση της Τζένης Αργυρίου η ασυμβίβαστη ελληνίδα χορογράφος Κat Válastur που ζει και πειραματίζεται τα τελευταία χρόνια στο Βερολίνο μας παρουσιάζει το «Rasp your Soul» (γδάρε την ψυχή σου), μια διόλου νοσταλγική/ρομαντική αλλά άκρως πραγματιστική/σαρκαστική performance που αναπτύσσεται σε ένα ταυτόχρονα εξελισσόμενο, στατικό και δυνητικό περιβάλλονˑ μια λυρική πραγμάτευση του ψηφιακού-ζωώδους σώματος που απαντά στο ερώτημα που έχει θέσει εδώ και καιρό: «τι είδους σώματα έχουμε γίνει». Χορογραφεί για ακόμη μια φορά τον ταλαντούχο συνεργάτη της Enrico Ticconi ο οποίος παίρνει επάνω του όλη την παράσταση για να επιτελέσει ένα μινιμαλιστικό performance όπου εκφωνεί κοινότυπες (αμερικανικές) ατάκες και ενσωματώνει καθημερινές μορφοπλασίες νομαδικών υποκειμένων που συναντώνται σε διαδικτυακούς και μη διαδικτυακούς τόπους, ψήγματα και εικόνες υβριδικών ταυτοτήτων και υποκειμενοποιήσεων που βρίσκονται έστω και δυνητικά υπό διαδικτυοποίηση.

Η πειραματική χορογραφία της Válastur μπορεί να πει κανείς ότι είναι εμπνευσμένη από φουτουριστικά θρίλερ όπως το The Fly του David Cronenberg μιας και ο πρωταγωνιστής από την πρώτη κιόλας στιγμή παρουσιάζεται σε μια διαδικασία μετάλλαξης και πολλαπλότητας προσώπων. Καθώς εισερχόμαστε στη σκηνή ο φωτισμός πέφτει σε διάφορα σημεία του κεφαλιού του, δημιουργώντας διάφορα προσωπεία τονίζοντας τις διαφορετικές πτυχές και δυνατότητες μεταμόρφωσής του, ενώ κατά την πρώτη δράση του στο χώρο μεταμορφώνεται σε ένα μυθολογικό ζώο του νερού χωρίς να χρειαστεί απολύτως καμία αλλαγή κοστουμιού, παρά μόνον η κίνηση των άκρων του και το περπάτημα του που φαίνονται σαν να επιμηκύνουν τον χώρο. Τα μόνα ενδυματολογικά του οχήματα είναι ένα μπλε τζίν και ένα λεπτό ύφασμα που μοιάζει με καλσόν στο χρώμα του δέρματος και τον καλύπτει μέχρι το στέρνο. Σκηνογραφικά, η performance του εξελίσσεται σε ένα γαλάζιο χαλί με ροζ μπαλώματα, όπου βρίσκονται διεσπαρμένα κάποια ξύλινα αντικείμενα (τα οποία μασιούνται στην πορεία από τον πρωταγωνιστή). Η Válastur χορογραφεί όχι απλώς τις λάμψεις, αλλά μάλλον τις εκλάμψεις της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα από μια πολλαπλότητα αποτυπώσεων που δεν ακολουθεί μια και μόνο γραμμή. Έτσι βλέπουμε πότε να ενοποιεί το τεχνο-σώμα με το ζωώδες σώμα και πότε να το διαφοροποιεί, άλλοτε να συγχωνεύει τη δημόσια επιτέλεση με την ιδιωτική και άλλοτε να την διαχωρίζει, σε κάποιες φάσεις να τοποθετεί στο ίδιο σημείο τον φαντασιακό εαυτό και χρόνο με τον πραγματικό, ενώ σε άλλες φάσεις να τα καταγράφει ως τελείως διαφορετικά. Όπως ακριβώς αντιφατική, αμφιθυμική, διεσπαρμένη και διασπαστική είναι η ανθρώπινη συνείδηση στο σήμερα.

Ο Ticconi σωματοποιεί τους ήχους της φωνής του και τους αντιλάλους της χτίζοντας παράλληλα συγχρονισμένα ηχοκινητικά τοπία και ψηφιακές ατμόσφαιρες. Κάνει κατάλληλες παύσεις προκειμένου το κοινό να πάρει τον χρόνο του για να αφουγκραστεί την κάθε νέα δημιουργία. Μέσα από την ανάλαφρη ένταση στα χέρια του εξεικονίζει τους ψηφιακούς ήχους σαν απαλά αεράκια τονίζοντας το ανεπαίσθητο χάσιμο του υποκειμένου στον ψηφιακό κόσμο. Αποτυπώνει ένα συγχρόνως εύθραυστο και θριαμβευτικό σώμα που εκφράζεται μέσα από τσιτάτες διαφημιστικές ατάκες, συναισθηματικές λέξεις και επιφωνήματα που επιφέρουν πολλαπλές επιτελέσεις που έχουμε υιοθετήσει κατά καιρούς όπως π.χ fuck, yeah, it s good for your skin. Τα σωματοποιεί στις διάφορες μορφές τους και από διάφορες (έμφυλες) τοποθετήσεις παίζοντας με αντιθέσεις που δεχόμαστε ως αυτονόητες και εκφράζουν την ιλιγγιώδη πάλη του εαυτού με μια πραγματικότητα που τον τραυματίζει ή επαναφέρει διαρκώς το τραύμα στο προσκήνιο. Έτσι στην πρώτη πράξη της παράστασης η χορογράφος επιλέγει ένα παιχνίδι ανάμεσα στη λέξη toxication και intoxication που αποτυπώνεται ανάγλυφα στους τεντωμένους μύες του σώματος και του προσώπου του Ticconi και καθιστά τη μεταφορά της αίσθησης αυτής τόσο γνώριμη. Αναγνωρίζουμε την τοξικότητα αυτή σε άλλα άτομα ακόμη και στον εαυτό μας και συγχρόνως μας δημιουργείται μια φυσική ανάγκη για αποτοξίνωση. Το ίδιο συμβαίνει και με τη σωματοποίηση της πρότασης do not disconnect προς το τέλος της παράστασης όπου μετουσιώνει τη συνεχή διαλεκτική ανάμεσα στη συναισθηματική σύνδεση και την αποσύνδεση που συμβαίνει υστερικά και μελαγχολικά σε έναν ρευστό ψηφιακό κόσμο.

Η Válastur αποκρυπτογραφεί στη βάση της σωματικής απτής αίσθησης και υλικότητας τη σύγχρονη κοινωνική-ψηφιακή συνθήκη μέσα από μια παραπαίουσα κίνηση. Μια συνθήκη που ακροβατεί ανάμεσα σε μια μυθική/ζωώδη και τεχνοσωματική μορφοπλασία. Περιγράφει ένα πολύπλευρο και αντιφατικό υποκείμενο, συγχωνευμένο και παγιδευμένο ανάμεσα στην κοινωνική performance και την ιδιωτική, μια τραγελαφική ύπαρξη που υπερβαίνει τα έμφυλα χαρακτηριστικά και παλινδρομεί ανάμεσα στον ναρκισσισμό και την αγριότητα. Ο Ticconi μας προσφέρει θεάσεις από διαφορετικές έμφυλες ταυτότητες κάτι που μας απελευθερώνει από το βάρος του φύλου και αυξάνει την ένταση σε στιγμές που θέλει να τονίσει την αποδόμηση και την ταύτισή μας με την αποδομητική δράση του. Τέλος, αφού έχει αφαιρέσει το ψεύτικο δέρμα του, η Válastur επιλέγει να κλείσει την παράσταση μέσα από τα ανάλαφρα μουσικά αναφιλητά του πρωταγωνιστή και με την πρόταση I am fluorescent (είμαι φθορίζων), που μας παραπέμπει στην ένδοξη νεότητα που ο σύγχρονος ψηφιακός πλάνητας πασχίζει να διατηρήσει πάση θυσία, για να καταλήξει στη θηριοποίησή του μέσα από βρυχηθμούς, καθώς φαίνεται να ξεψυχά και να εγκαταλείπει εντελώς την ψηφιακότητά του μπροστά στο θνητό τέλος του. Έτσι η χορογράφος κλείνει την performance με ένα πολιτικό σχόλιο για τη ματαιότητα του εξωτερικού περιβλήματος και την κατάρρευση του ψηφιακού εαυτού μπροστά στη θνητότητα. Η παράσταση στο σύνολό της καταφέρνει να επιδράσει επάνω μας θεραπευτικά και λυτρωτικά.


«Talos», Arkadi Zaides, Ελληνικό Φεστιβάλ, 4-6 Ιουνίου 2018
Arkadi Zaides |

photo: Dajana Lothert

Πολύ λιτά και χωρίς συναισθηματισμούς, αντλώντας έμπνευση από την ελληνική μυθολογία και τον μυθολογικό φύλακα της Ευρώπης Τάλω, ο Λευκορώσος χορογράφος Arkadi Zaides ξετυλίγει μια ιδιότυπη περφόρμανς με επίκεντρο τον εαυτό του και τις νέες τεχνολογίες παρακολούθησης των συνόρων για να κριτικάρει τόσο τις νέες μορφές υποκειμενικότητας και πειθάρχησης που παράγονται από αυτές, αλλά και να κλονίσει την ίδια την έννοια του συνόρου. Προέκυψε ως αποτέλεσμα της μελέτης του TALOS, ενός προγράμματος ασφαλείας της Ε.Ε. με στόχο την προστασία και παρακολούθηση των ευρωπαϊκών συνόρων, με τη συμμετοχή 14 οργανώσεων από 10 κράτη-μέλη την περίοδο 2008-13.

Μέσα από μια επιτέλεση που παίρνει τα χαρακτηριστικά μιας τεχνοκρατικής διάλεξης, την παρουσίαση προσομοιώσεων, δορυφορικών χαρτών, ρομπότ που μιμούνται την ανθρώπινη κίνηση και εικόνων προσφύγων σε διάφορες καταστάσεις να παρουσιάζονται κυρίως ως εισβολείς και «black dots», μας μιλά για τον γραφειοκρατικοποιημένο και μηχανοποιημένο τρόπο αντιμετώπισης του προσφυγικού που οδηγεί νομοτελειακά στην από-ανθρωποποίηση και τον κυνισμό, στην ρομποτικοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής. Το ίδιο το σύνορο ως ανθρώπινη κατασκευή αν και απροκάλυπτα εύθραυστο παγιώνει τη διάκριση ανάμεσα στο «εμείς» και το «αυτοί» που καταλήγει τελικά στην εξαφάνισή του μπροστά στην ίδια την τάση για μηχανοποίηση, επιβολή και πειθάρχηση, οπού η διαφορά των εισβολέων και των διαβαλλόμενων είναι άνευ σημασίας μπροστά στην ίδια τη διαδικασία και πρόκληση του βίαιου εκτοπισμού. Η ταχεία λεκτική επιτέλεση του εγχειριδίου που αφηγείται ο χορογράφος επιτείνει τον κυνισμό και το νόημα του ίδιου του κειμένου εξαφανίζεται μέσα από την εργαλειοποίηση λόγου και εικόνας.


«Inoah», Bruno Beltrão-Grupo de Rua, Ελληνικό Φεστιβάλ , 13-15 Ιουνίου 2018
Bruno Beltrão - Grupo de Rua |

Ο βραζιλιάνος χορογράφος Bruno Beltrão και η ομάδα του Grupo de Rua, χορογραφούν από κοινού μια ιδιαίτερη παράσταση που παρόλα τα εντυπωσιακά δυναμικά breakdance κόλπα και ακροβατικά δεν πλησιάζει καθόλου τη σφαίρα του δημώδους χορευτικού ακροβατικού δρωμένου. Ο Beltrão επιβλέπει και συν-σκηνοθετεί τις προσωπικές ιδιοσυγκρασίες και κινητικές έξεις ανδρών χορευτών που έχουν ζήσει στο δρόμο για να αποδομήσει τόσο τους στριτ χορούς όσο και την αρρενωπότητα που προτάσσεται στους περισσότερους από αυτούς.

Τα σώματα ρευστοποιούνται στον χώρο, απεκδύονται από την αρρενωπότητά τους και το έμφυλο στοιχείο, παρά τη δυναμικότητα και τη στιβαρότητα της κίνησης. Η κίνησιολογία τους αν και μοιάζει ασυντόνιστη και ακατάστατη εξυπηρετεί τη συγκρότηση μιας ολότητας και ρευστής συλλογικότητας και παραπέμπει σε ένα ιερό και θείο στοιχείο, κάτι που διαφαίνεται στα βλέμματα των χορευτών που κοιτούν προς τα επάνω. Οι ψίθυροι, οι ροκ ρυθμοί, οι υπόκωφοι θόρυβοι, οι κεραυνοί, τα πολύχρωμα κοστούμια που μοιάζουν με ρόμπες, φούστες ή στολές πολεμικών τεχνών διαμορφώνουν ένα ζωντανό και μεταβαλλόμενο εικαστικό τοπίο, όπως και περιμετρικά του ταβανιού της σκηνής, οι βίντεο προβολές καθημερινών εικόνων της φύσης και του σύμπαντος.

Οι παύσεις των χορευτών αφήνουν ανακουφιστικό χώρο στους θεατές για να συλλογιστούν έπειτα από την έντονη κίνηση που δανείζεται στοιχεία ιαπωνικών πολεμικών τεχνών, χορών του δρόμου, του χιπ χοπ και της πόλης, όπως το breakdance και το popping ενισχυμένα με δυναμικά powermoves και footworks σε κατάλληλες δόσεις και στιγμές. Τα footworks χρησιμοποιούνται όπως και στους χιπ χοπ χορούς για να αναδείξουν κυρίως το προσωπικό στιλ του χορευτή/τριας ενώ τα powermoves, οι πιο ακροβατικές και δύσκολες κινήσεις, για να τονίσουν την έμφαση στη συλλογικότητα και την εναλλαγή. Η «μάχη» με κάποιον αντίπαλο και η διαρκής αντιπαράθεση που καλλιεργούνται στην κουλτούρα των διαγωνιστικών στριτ χορών δεν υπάρχουν ωστόσο στο χορευτικό λεξιλόγιο του Beltrão και του Grupo de Rua και αυτή η αντίθεση είναι αυτό ακριβώς που θέλουν να αναδείξουν. Ο αντίπαλος δεν είναι ποτέ εμφανής, άλλωστε η έμπνευση του χορογράφου και της ομάδας του ξεκινά από το ευρύτερο κλίμα διαφθοράς στη Βραζιλία που δεν αναγνωρίζει κάποιο δεδομένο πρόσωπο. Τα σώματα κατρακυλούν και όταν επιτίθενται ταυτόχρονα μοιάζουν σαν να εξανεμίζονται και με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα ακαθόριστο πεδίο διαρκούς πάλης και αγωνισμού του ατομικού σώματος με κάτι αόρατο. Δεν δημιουργείται καμία αίσθηση συμπαγούς ομαδικότητας παρά τη συνεργασία και τα αγγίγματα των σωμάτων. Ο κάθε χορευτής αποτελεί μονάδα και μέρος του όλον ταυτόχρονα και δεν διαμορφώνεται κάποια έμφαση στην παραδοσιακή έννοια της κοινότητας, όπως καλλιεργείται φαινομενικά στους χορούς του δρόμου, που αποδομείται κατά κόρον.

Το τέλος έρχεται με μινιμαλιστικές διαθέσεις σε ρυθμούς σκληρού ροκ όπου οι χορευτές εντείνουν τις ωσμώσεις των σωμάτων τους και την ακροβατικότητά τους για να καταλήξουν σε μια υπέρτατη αφαίρεση παρά τον καταιγισμό της κίνησης.

Ναταλία Κουτσούγερα

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Πες ό,τι θες

History
Vana: Τις προσκλήσεις για την παράσταση Sasha Waltz & Guests | "Kreatur" κερδίζουν οι: Ελένη Ζαχαροπούλου, Ίνα Βάρκα , Μαρία Αρβανιτάκη.
admin: Πατήστε "Δημοσίευση Κειμένου" επάνω δεξιά.
Alice Kyriakidou: γεια σας!πως μπορω να δημοσιευσω μια αγγελια?ευχαριστω
admin: Τον μήνα Σεπτέμβριο είχαμε ρεκόρ επισκεψιμότητας στο Dancetheater.gr με περισσότερες από 98.500 επισκέψεις! Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη.
admin: Τον μήνα Ιούλιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 95.000 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Ιούνο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 94.500 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Μάιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 96.500 επισκέψεις!
annakiii: καλησπερα!! μηπως ξερει κανεις αν παραδιδονται μαθηματα twerk στην αθηνα?
admin: Για να προμηθευτείτε την κάρτα πατήστε στο banner στην κορυφή του site.
admin: admin: Εννοείτε να προμηθευτείτε την κάρτα ή να εντάξετε το μαθημα σας στην κάρτα?
psycorps: καλησπέρα πως μπορώ να ενταχθώ στην κάρτα dance theatre plus?
admin: Η κάρτα Dancetheater Plus είναι πλέον διαθέσιμη.
Margianna: Υπαρχει καποια ανακοιωση για την καρτα dancetheatre plus?
evoulatisvroxis: καλημερες. Πως αποκτουμε τη καρτα dancetheater plus?
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod 5 μέρες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod, σολίστ του Βασιλικού Μπαλέτου (Royal Ballet), 3 εβδομάδες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: φωτο: 7 μηνών έγκυος Elizabeth Harrod, σολίστ του Royal Ballet «link»
3 τελίτσες: RAD's new Advanced 1 & 2 male syllabi. «link»
admin: Τις θέσεις για τα σεμινάρια του Akropoditi κερδίζουν: ΚΙΤΣΙΟΥ ΓΙΩΤΑ, Αρέστη Εύη, Τσαλκιτζογλου Μαριτα, Ηρώ Μητρούτσικου, Σπύρος Πετρίτης. Καλή διασκέδαση και καλά μπάνια!
something: Tiny Dancers Among Us «link»
drakaki: Γιούπι!!!!! Ευχαριστωωωώ dancetheatre για τη θέση στο εργαστήριο φωνής της Καζαντζίδη στο Dance fest Akropoditi
something: ''Σε κάθε περίπτωση, ο χορευτής που θέλει να γίνει καλός στο μοντέρνο πρέπει να έχει βάσεις κλασικού μπαλέτου.'' ~ Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου
admin: Στο Acroplane θα πάνε οι: Παναγιωτακοπούλου, Καπετανάκη, Χριστίδη. Καλή διασκέδαση!
ernper: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση για την "Ωραία Κοιμωμένη¨" Ερνέστος Περάκης
admin: Τις προσκλήσεις για την Ωραία Κοιμωμλενη κερδίζουν οι: Αρβανίτη Μικέτα, Κατερίνα Κορμπή, Ερνέστος Περάκης. Καλή διασκέδαση!
admin: Τα ονόματα για τις 24/4 για τον Αντώνη Φωνιαδάκη είναι: Κωνσταντοπούλου, Χαϊδά, Βασιλείου, Κόντες, Λεγάκη, Λέκκας. Καλή διασκέδαση.
amira17: σας ευχαριστώ πολύ. Κάλή σας μέρα
admin: Σε ό,τι αφορά την Σωματοψυχοπαιδαγωγική έχει δημοσιευθεί. Για το ερώτημα της creo-reon αν δεν μας πείτε για ποια καταχώρηση μιλάτε δεν μπορούμε να ξέρουμε αν την έχουμε λάβει ή όχι. Πάντως δεν υπάρχουν τόσο παλιές εκκρεμότητες στις Καταχωρήσεις που έχουμε λάβει.
amira17: στειλτε μου μειλ και στο evangelia.marougka@gmail.com .αυτό σας έχω στείλει. Ευχαριστώ πολύ
amira17: Καλησπέρα, σας έχω στείλει ένα εργαστήριο κίνησης βασισμένο στην πανεπιστημιακή μέθοδο της Σωματοψυχοπαιδαγωγικής. Δεν γνωρίζω αν το λάβατε. μηπως κατι δεν έκανα σωστά. θα γίνει στο Horos στις 25 Απριλίου. Θα εκτιμούσα μια απάντησή σας
creo-reon: αγαπητέ admin, θα θελα να ρωτήσω αν λαμβάνετε τις καταχωρήσεις μου, γιατί τη μία φορά δεν δημοσιεύτηκε καθόλου και τώρα είχα κάνει μια πριν το πάσχα. Αναρωτιέμαι αν κάτι δεν πάει καλά με το λογαριασμό μου. φιλία
admin: Πατήστε "Καταχώρηση" και στείλτε αρχείο κειμένου με τα στοιχεία. Στον τίτλο γράψτε Στοιχεία Ομάδας. Στην κατηγορία επιλέξτε Καταχώρηση Στοιχείων Σχολής (θα καταλάβουμε). Προσέξτε, η ομάδα θα πρέπει να έχει Καταστατικό προκειμένου να καταχωρηθεί.
κιραν: Καλημέρα!πως μπορούμε να καταχωρήσουμε την ομάδα μας?
admin: Στο Betelgez στις 13/3 θα πάνε: Αφροδίτη Ντρισμπιώτη, Μαρία Μαντούκου.
admin: Στο Medula στις 14 και 15/3 θα πάνε:ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ, Αλεξανδρος Μπαμπαρακος, Μαρία Τσίχλη, Ναυσικά Θεοδωρίδου
admin: Βέβαια όταν αποκαλώ "εκπληκτική" την Τζοκόντα της Λυρικής, τότε τι να πω για τα Nederlands? Από άλλο πλανήτη..

Only registered users can send messages, register or login

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Top Visiting Day: 07-12-2018 : 2117
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 3
Επισκέπτες τώρα: 354
Εγγεγραμένα μέλη: 4308
Τώρα σε σύνδεση:
erifyli
creo-reon
Acrodance
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources