Dance Theater

κι όμΩς κινείται - "Μάστερ και Μαργαρίτα" | Μια παράσταση αναφοράς

Αυτό που θα διαβάσετε δεν είναι μία κριτική παράστασης χορού. Πρόκειται για έναν φόρο τιμής σε μια ομάδα καλλιτεχνών που παρακολουθώντας τους, έρχεται στο μυαλό σου το σουρεαλιστικό ερώτημα αμφισβήτησης σχετικά με την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.

Μάστερ και ΜαργαρίταΔηλαδή αναρωτιέσαι αν η πορεία του ανθρώπου καταλήγει στην ύπαρξη αυτών των εξωπραγματικών πλασμάτων-καλλιτεχνών  που παρακολούθησα χθες πάνω στην σκηνή, ή αν τα πλάσματα αυτά αναζητούν την εξελικτική πορεία του εξανθρωπισμού τους μέσα από την τέχνη.

Αν εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές δεν έχεις παρακολουθήσει στο παρελθόν κάποια από τις παραστάσεις της ομάδας, τότε τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Οι «κι όμΩς κινείται» σού συστήνονται εδώ στα καλύτερά τους.

Αν έχεις παρακολουθήσει παραστάσεις της ομάδας στο πρόσφατο παρελθόν αλλά όχι πολύ παλαιότερα, τότε θα ανακαλύψεις τι είναι αυτό που κάνει αυτή την ομάδα να έχει τόσους πιστούς οπαδούς.

Αν έχεις δει τις αρκετά παλαιότερες παραστάσεις της ομάδας και ίσως κάτι να έψαχνες από την αίσθηση εκείνων των παραστάσεων, τότε δεν θα χρειαστεί να περιμένεις άλλο. Το «Μάστερ και Μαργαρίτα», κατά την γνώμη μας, είναι η καλύτερη παράσταση της ομάδας από την εποχή του  Purgatorio.

Μάστερ και ΜαργαρίταΚαταιγιστική κινησιολογική ερμηνεία από μία σχεδόν all star σύνθεση αυτών που απαρτίζουν το cast της συγκεκριμένης παράστασης. Δηλαδή δεν ξέρω τι θα παρακολουθούσαμε αν στην παράσταση συμμετείχαν και άλλα μέλη της ομάδας όπως ο Χριστόφορος Μακατσώρης ή ο Βασίλης Δημάς. Και για να γίνω πιο σαφής σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την δράση της ομάδας, αυτή αποτελείται από έναν βασικό πυρήνα καλλιτεχνών  που σχεδόν πάντα συμμετέχουν στις παραστάσεις και έναν αριθμό στελεχών που εντάσσονται στην ομάδα ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε παράστασης.

Εδώ είδαμε και πάλι τον Ερμή Μαλκότση να εντάσσεται με κυρίαρχο ρόλο στην συγκεκριμένη παράσταση. Ένας σκοτεινός χαρακτήρας (αυτός του διαβόλου) που σε αρπάζει από τα μαλλιά από την πρώτη στιγμή μέχρι το τέλος. Ένα ζοφερό ξωτικό που όμως λάμπει επάνω στην σκηνή με την πλαστικότητα και την σωματική του δύναμη.

Όταν πριν από μερικά χρόνια συναντηθήκαμε τυχαία στον δρόμο με τον Μαλκότση, με τα ποδήλατά μας έκαστος, τον ρωτάω: «καλά, γιατί δεν λαδώνεις την αλυσίδα του ποδηλάτου σου?» και εκείνος μου απαντάει: «το λάδι το χαλάει το ποδήλατο».

Λοιπόν αυτό που τότε με έκανε να γελάσω, στην παράσταση χθες με έκανε να καταλάβω την συνολική στάση του Ερμή. Μου φαίνεται ότι ο άνθρωπος αυτός προτιμάει το σκληρό πεντάλ  και το ροκάνισμα του γραναζιού από την αλυσίδα..

Ο Camilo Bentancor, που εκτός των άλλων είναι και ο δημιουργός των απίστευτα λειτουργικών σκηνικών της παράστασης, επιστρέφει και στην σκηνική δράση προσφέροντας και πάλι το μίγμα των στοιχείων της ιδιαίτερης ερμηνείας και ακροβατικής δεινότητας που διαθέτει. Οι παραστάσεις είναι πάντα διαφορετικές όταν συμμετέχει ο Camilo.

Νέα παρουσία στους άνδρες ο Χρόνης Τόμπορης. Ένας ακροβάτης και ζογκλέρ με πολύ καλά στοιχεία performer που με κάνει να αναρωτιέμαι «πόσοι ακόμα υπάρχουν εκεί έξω»? Η ομάδα μάς συστήνει διαρκώς νέους ανθρώπους.

Τα βασικά κορίτσια της ομάδας βρίσκονται φυσικά εδώ συν ένα νέο μέλος, την Αγγελική Μερενίτη, που σαν έτοιμη από καιρό έγινε «ένα σώμα» με τους υπόλοιπους και πρέπει να με πιστέψετε, αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολο. Η παράσταση είναι τεχνικά ιδιαίτερα απαιτητική και το επίπεδο όσων πατούν στο δάπεδο (ή κρέμονται από το ταβάνι)  δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από πολύ υψηλό. Η ακρίβεια και η άνεση με την οποία η Αγγελική ακολουθούσε την δύσκολη χορογραφία ήταν εντυπωσιακή. Χαρακτηριστική η σκηνή του στιγμιαίου ντουέτου με τον Αναστάση Καραχανίδη όπου η Αγγελική (πώς να το περιγράψει κανείς αυτό?) βαδίζει στις υψωμένες παλάμες του Αναστάση, καθώς αυτός περιστρέφεται στο πάτωμα. Η αίσθηση που έχεις είναι πως η κοπέλα αιωρείται εκτελώντας αυτή την κίνηση.

Μια και ανέφερα τον Αναστάση Καραχανίδη, να πω το εξής: το παιδί αυτό βγάζει τόση δύναμη και ενέργεια επάνω στην σκηνή σε συνδυασμό με την ακρίβεια των κινήσεών του, που θα μπορούσε εύκολα να τροφοδοτήσει με ρεύμα μερικά οικοδομικά τετράγωνα σε περίπτωση ανάγκης.

Η Αντιγόνη Λινάρδου, χωρίς το ακροβατικό της στεφάνι μετά από καιρό, αποτελεί βασικό στέλεχος των παραστάσεων της ομάδας. Δε λείπει σχεδόν ποτέ από τα έργα που παρουσιάζονται από τους «κι όμΩς κινείται» και όχι άδικα. Η παρουσία της στην σκηνή, με ή χωρίς στεφάνι δεν περνάει απαρατήρητη. Κάθε άλλο.  Το ιδιαίτερα εκφραστικό πρόσωπο σε συνδυασμό με την εμφανή δύναμη του σώματός της είναι στοιχεία που σε κάνουν να την παρατηρείς. «Παραλίγο να πέσω στο τάδε σημείο» μου είπε μετά την παράσταση. «Νόμιζα πως το έκανες επίτηδες» σκέφτηκα..  Γιατί αυτό είναι άλλο ένα στοιχείο του σπουδαίου καλλιτέχνη.

Η εξαιρετική μουσική της παράστασης που, όπως συνηθίζει η ομάδα, εκτελείται ζωντανά στην σκηνή, είναι αναπόσπαστο μέρος της. Παίζει καταλυτικό ρόλο στην δραματουργία και θεωρώ πως η από ετών συνάντηση του Κλέωνα Αντωνίου και των Mode Plagal εν γένει, με τους «κι όμΩς κινείται» ήταν κάτι περισσότερο από «γραφτό να γίνει». Ο εκπληκτικός underground κιθαρίστας, έχει διανύσει μέσα στα χρόνια μια θαυμαστή εξελικτική πορεία και το απόσταγμα αυτής της εξέλιξης είναι ορατό και στις παραστάσεις της ομάδας. Το μουσικό ντουέτο συμπληρώνει στο βιολί ο εξαιρετικός Μπάμπης Παρίτσης, γνωστός από τις συνεργασίες του με τον Δημήτρη Πουλικάκο και Ζωρζ Πιλαλί.

Μάστερ και ΜαργαρίταΠοιον ξέχασα – ποιον ξέχασα, α ναι. Την Χριστίνα Σουγιουλτζή. Τώρα εδώ τι να πει κανείς. Η Χριστίνα είναι δομικό μέλος της ομάδας. Μια περσόνα που πραγματικά συγκλονίζει με την σκηνική της παρουσία. Ο χορός είναι μια τέχνη που παρουσιάζει, (εκτός από τις προφανείς), πολλές δυσκολίες στην απόδοση των νοημάτων και όσων σκεφτόταν ο χορογράφος όταν χορογραφούσε. Η παρουσία της Σουγιουλτζή κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Γιατί η συναισθηματική  φόρτιση που την κυριεύει όταν βρίσκεται στην σκηνή, μεταδίδεται με τον αέρα που αναπνέει ο θεατής κάνοντάς τον μέρος αυτού που παρακολουθεί, με αποτέλεσμα την υποσυνείδητη κατανόηση.

Τώρα θα μου πεις, καλά, όλα σου αρέσουν σε αυτή την ομάδα? Ναι, ακόμα και αυτά που δεν μου αρέσουν. Γιατί η ουσία αυτού που εγώ ονομάζω Τέχνη, είναι στα μάτια μου διάχυτη στις παραστάσεις των «κι όμΩς κινείται». Ακόμα και σε αυτές που δεν λάτρεψα. Γιατί (και ξαναγυρνώντας στις πρώτες λέξεις αυτού του άρθρου) όταν βλέπω τις παραστάσεις τους αναρωτιέμαι για το πώς φτάνει κανείς σε αυτό το επίπεδο εξέλιξης είτε καλλιτεχνικής είτε ως άνθρωπος. Γιατί για να φτάσεις να κάνεις αυτά που κάνουν εκείνοι στην σκηνή, πρέπει να υπερβείς την ανθρώπινη αδυναμία και να γίνεις καλύτερος.

Εν κατακλείδι, αν είσαι χορευτής (αλλά ακόμα και αν δεν είσαι) πρέπει να δεις αυτή την παράσταση. Θα σου εξηγήσει τον λόγο που πρέπει να συνεχίσεις να ματώνεις τα πόδια σου προσπαθώντας. Θα σου δώσει το κίνητρο να συνεχίσεις και θα σου παρουσιάσει μερικούς από τους super ήρωες της εποχής σου. Θα τους δεις να ίπτανται μπροστά στα μάτια σου.

-        Τι θέλεις να γίνεις παιδί μου όταν μεγαλώσεις?

-        Όταν μεγαλώσω? «κι όμΩς κινείται»!

 
κι όμΩς κινείται - Μάστερ και Μαργαρίτα
κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή | 21.00 (έως 4 Νοεμβρίου 2018)
Θέατρο Ροές


Κώστας Βασιλιάγκος (Dancetheater.gr)

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Παραστάσεις χορού σήμερα

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Top Visiting Day: 10-24-2018 : 1948
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 2
Επισκέπτες τώρα: 2517
Εγγεγραμένα μέλη: 4347
Τώρα σε σύνδεση:
Vana
plieschool
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources