Dance Theater

Ο κίνδυνος στο κυνήγι της μεγάλης ευλυγισίας στους χορευτές

Η χορογραφία που εκτέλεσε η Briar Nolet με τίτλο "My Prerogative" στα πλαίσια της εκπομπής του NBC "World of Dance 2019" (δείτε το video παρακάτω) περιείχε κάθε ακροβατική κίνηση που θα μπορούσατε να φανταστείτε: εναέριες τούμπες και βηματισμοί που δεν καταλαβαίνεις από πού ήρθαν. Άλματα, περιστροφές και πτώσεις όλα εκτελεσμένα και συνδεόμενα μεταξύ τους με εκπληκτικό τρόπο. Το σώμα της Nolet περιστρέφονταν και λύγιζε ακολουθώντας την, κατά τα φαινόμενα, αδύνατον να εκτελεστεί χορογραφία με εξωπραγματική άνεση. Και πάνω απ' όλα αυτά, παρέμεινε ατάραχη και άγρια, όπως και η γυναίκα στο τραγούδι της Britney Spears.



Πριν από τριάντα χρόνια, οι χορευτές με τόσο μεγάλη ευελιξία ήταν σπάνιοι. Οι μεγάλες ομάδες χορού και τα casts ίσως είχαν έναν ή δύο χορευτές που θα μπορούσαν να τεντώσουν τα πόδια τους τόσο πολύ και να λυγίσουν τις πλάτες τους μέχρι το πάτωμα σε πολύ συγκεκριμένους ρόλους, όπως ο αραβικός χορός στον Καρυοθραύστη και η 'Βικτώρια η λευκή γάτα" στο CATS. Σήμερα, ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός χορευτών σε όλα τα είδη έχει εξαιρετικό εύρος κίνησης με περισσότερες ευκαιρίες να το προβάλλουν. Τώρα, το κοινό το περιμένει. Οι χορογράφοι δημιουργούν γι 'αυτό. Και οι νέοι χορευτές φιλοδοξούν να κατακτήσουν μια τέτοια ευλυγισία.
Την ίδια στιγμή που τα μεγάλα "ανοίγματα" είναι τόσο εντυπωσιακά, θεωρείται ότι αυτή η τάση έχει οδηγήσει σε αύξηση των τραυματισμών στο κάτω μέρος της πλάτης, τους γοφούς και τους αστραγάλους. Ο Adam Sklute, καλλιτεχνικός διευθυντής του West Ballet, έχει παρατηρήσει ότι οι χορευτές που είναι απίστευτα ευλύγιστοι συχνά έχουν μεγαλύτερη έλλειψη ελέγχου. "Θα πρέπει να είστε σε θέση να πείτε: αυτό είναι 45 μοίρες, αυτό είναι 75 μοίρες, αυτό είναι 90 μοίρες", λέει. "Αυτό είναι το θέμα της τέχνης και της τεχνικής."

"Το γεγονός είναι ότι, όσο πιο ευέλικτοι είσαστε, τόσο περισσότερο πρέπει να εργαστείτε για να κερδίσετε τη δύναμη για να το διαχειριστείτε". Ο Δρ Nick Cutri άρχισε να θεραπεύει τους τραυματισμένους χορευτές στο Λος Άντζελες από το 2013, αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη φυσικοθεραπεία και μια υποτροφία στην εφαρμοσμένη λειτουργική επιστήμη. Παρατήρησε γρήγορα ένα μοτίβο πολύ υψηλής κινητικότητας και κακής σταθερότητας.
Όλοι αυτοί οι χορευτές είχαν εξασκηθεί ατέλειωτες ώρες πάνω στο stretching, γιατί έλεγαν πάντα: "Όσο πιο πολύ πάει, τόσο καλύτερα". Ο Cutri μπορούσε να δει από την εκπαίδευσή τους ότι δεν είχαν χτίσει επαρκή δύναμη και αντοχή για τις απαιτήσεις της δουλειάς. "Όταν κοιτάς τι πρέπει να κάνουν οι χορευτές, προσγειώνοντας τέσσερις έως εννέα φορές το σωματικό τους βάρος από αλματώδεις και ακραίες κινήσεις, πρέπει να δημιουργήσεις μυϊκή και δομική ανοχή σε αυτές τις δυνάμεις", εξηγεί.

Το θέμα της υπερβολικού stretching των χορευτών δεν είναι καινούργιο. Στα πρώτα χρόνια που εμφανίστηκε το μπαλέτο, οι χορευτές χρησιμοποίησαν μηχανήματα τα οποία άνοιγαν τα πόδια κατά 180 μοίρες ανάμεσα σε δύο ξύλινες σανίδες.

Ο μεγάλος χορογράφος και δάσκαλος μπαλέτου August Bournonville ισχυρίστηκε ότι τα μηχανήματα αυτά παραμορφώνουν το σώμα και προειδοποίησε τους μαθητές του να μη συνδέουν τους εαυτούς τους σαν μηχανές με τη μπάρα, αντ΄αυτού να ενισχύουν το σώμα τους μέσω σκληρής δουλειάς και μυϊκού ελέγχου», γράφει η Jennifer Homans στο βιβλιο "Apollo's Angels: ιστορία του μπαλέτου"(Apollo's Angels: A History of Ballet).

Τώρα είμαστε σε θέση να υποστηρίξουμε την προειδοποίηση του Bournonville χάρη στην έρευνα, στην άνθηση της επιστήμης του χορού και της ιατρικής. 
Η Δρ Sue Mayes, κύρια φυσιοθεραπεύτρια στο "The Australian Ballet", έχει κάνει εκτενείς έρευνες στον τομέα αυτό. Ακολουθώντας τις συμβουλές της, το 2001, η ομάδα απέσυρε όλες τtις επικλινείς σανίδες για stretching γάμπας από τα στούντιο και συμβούλευσε τους χορευτές να αποφεύγουν το υπερβολικό stretching.
"Συχνά ένας μυς είναι σφιχτός γιατί είναι κουρασμένος", λέει h Mayes. "Μπορούμε να διορθώσουμε την κόπωση, η οποία σημαίνει έλλειψη αντοχής και στη συνέχεια οι μύες δεν θα είναι τόσο σφιχτοί". Εξηγεί ότι το σώμα πρέπει να δράσει σαν μια πηγή, και το πάρα πολύ παθητικό stretching μειώνει την ικανότητά του να το πετύχει αυτό.

H Mayes αναγνωρίζei ότι σήμερα οι χορευτές πρέπει να έχουν μεγάλα ανοίγματα και να χρησιμοποιούν το μέγιστο εύρος της κίνησής τους. Είναι αυτό που ζητούν. Αλλά αποδεικνύει ότι η ενδυνάμωση είναι ένας πολύ πιο ασφαλής τρόπος να φτάσετε εκεί. Το "Australian Ballet" δεν χρειάστηκε να προχωρήσει αρθροσκόπηση ισχίου για κανέναν απο τους χορευτές που συμμετείχαν, για πάνω από 15 χρόνια. Η συχνότητα των τραυματισμών έχει μειωθεί σημαντικά και οι εγχειρήσεις αστραγάλου είναι τώρα πια ένα σπάνιο γεγονός.

Όταν ο Cutri άρχισε να θεραπεύει τους χορευτές του με ένα πρόγραμμα κατάρτισης δύναμης, άρχισε να βλέπει αποτελέσματα πολύ γρήγορα. "Μερικά από τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι χορευτές εδώ και 10 χρόνια απομακρύνθηκαν", λέει. Μετά από αυτά τα αποτελέσματα, η Cutri και η σύζυγός του, επαγγελματίας χορεύτρια Katie Schaar, ανέπτυξαν την Sugarfoot Therapy, μια σειρά από ασκήσεις για να βοηθήσουν τους χορευτές να δημιουργήσουν πιο σταθερή κινητικότητα.

Οι ώριμοι χορευτές που στοχεύουν σε μεγάλη καριέρα μπορούν να καταλάβουν τη σημασία της εξισορρόπησης  ευελιξίας και δύναμης. Είναι πολύ πιο δύσκολο, ωστόσο, να περάσει αυτό το μήνυμα σε νέους σπουδαστές χορού που θέλουν να κερδίσουν έναν διαγωνισμό σε έξι εβδομάδες ή να μιμηθούν τις εντυπωσιακές κινήσεις που προσελκύουν χιλιάδες like στο Instagram.
O Cutri ανησυχεί για τον αριθμό των νέων χορευτών με χρόνιους τραυματισμούς. "Ένας χορευτής ηλικίας 8 ετών δεν πρέπει ποτέ να έχει ορθοπεδικό πόνο", λέει. Βλέπουμε παιδιά ηλικίας 8 έως 15 ετών που έχουν νευρολογικά προσανατολισμένο πόνο στην πλάτη και συμπίεση σπονδυλικής στήλης που ποτέ δεν θα βελτιωθούν''.

"Ο χορός είναι τόσο ανταγωνιστικός αυτή τη στιγμή και τα social media πυροδοτούν αυτή τη φωτιά", λέει η δασκάλα και η χορογράφος Jessie Riley, που ίδρυσε την εταιρία χορού Teens WESTSIDE Dance Project στην Orange County, Καλιφόρνια. Παρατηρεί νεαρούς χορευτές σε όλο και πιο πρώιμες ηλικίες, να κάνουν υπερβολικά τεντώματα και να εκτελούν ολοένα και πιο ακροβατικές κινήσεις σε διαγωνισμούς - και έχει παρατηρήσει ότι πολλοί απίστευτα ευκίνητοι χορευτές καταλήγουν να αδυναμία κίησης στον χώρο. Η Riley πιστεύει ότι εναπόκειται στους ιδιοκτήτες των στούντιο να αποκτήσουν καλύτερη εκπαίδευση σχετικά με το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν τα νεαρά σώματα. "Δεν υπάρχει αρκετή εκπαίδευση για δασκάλους χορού σχετικά με την ασφαλή ευελιξία", λέει.

Σήμερα, ορισμένοι χορευτές αυξάνουν την εκπαίδευσή τους με γυμναστική και ακροβατικά. Αυτές οι τεχνικές δημιουργούν δύναμη και συντονισμό, ενώ από την άλλη μεριά, δίνουν επίσης έμφαση στα φυσικά πλεονεκτήματα της κίνησης μπροστά και στο κέντρο.

"Ο χορός είναι τέχνη και όχι αθλητισμός", λέει η Λάρισα Σαβέλιεφ, ιδρύτρια του Grand Prix της Αμερικής. Αυτή και η κριτική επιτροπή της επαναλαμβάνουν χρόνο με το χρόνο ότι το μπαλέτο δεν αφορά τα θεαματικές φιγούρες και τα υψηλά développés. "Αλλά όταν οι έφηβοι βλέπουν το θέαμα στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, είναι πολύ δύσκολο να τους εξηγήσουν ότι πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην τέχνη, και αυτό επειδή δεν βλέπουν άμεσα αποτελέσματα", λέει. Οι έφηβοι χορευτές βλέπουν τον ενθουσιασμό και την ευχαρίστηση του κοινού όταν παρακολουθεί τις εντυπωσιακές χορογραφίες και την ευλυγισία των χορευτών.

Η πίεση να γίνουν οι χορευτές όλο και πιο αθλητικοί έχει οδηγήσει σε ολοένα και πιο υπερβολικές γραμμές και πιο "τρελά κόλπα", σημειώνει ο Sklute. Ενώ αναγνωρίζει ότι αυτά μπορεί να είναι σημαντικές προσθήκες κατά περιόδους ανάλογα με τις ανάγκες του έργου και τονίζει ότι εξαρτάται από τον τόπο και το πλαίσιο.

Δεν υπάρχει επιστροφή στις εκτάσεις του προ-21ου αιώνα. Υπάρχει, ωστόσο, ένας τρόπος να προχωρήσουμε με περισσότερο ασφαλή τρόπο με όλες τις γνώσεις σχετικά με τα προβλήματα που σχετίζονται με την υπερβολική καταπόνηση και την υπερφυσικότητα. Όλα τα σώματα είναι διαφορετικά και δεν γνωρίζουμε το πώς θα είναι μακροπρόθεσμα οι αρθρώσεις μιας πανέμορφης χορεύτριας όπως η Briar Nolet. Η Mayes επισημαίνει ότι το πρόβλημα με την άρθρωση του ισχίου είναι ότι οι χορευτές συχνά δεν θα αισθανθούν τις συνέπειες του της επιβάρυνσης, παρά μόνο μέχρι να περάσει πολύς καιρός, όταν είναι στα 40 τους και ίσως έχουν σταματήσει να χορεύουν.

"Και ούτως ή άλλως," λέει η Saveliev, "σήμερα ο χορευτής δεν θα ξεχωρίσει με την ευελιξία. Υπάρχουν τόσοι πολλοί με μεγάλη ευκολία στα "ανοίγματα". Θα ξεχωρίζετε με άλλη ομορφιά, με την καλλιτεχνικότητά σας", λέει η Σαβέλιεφ. "Αυτό πρέπει να έχετε κατά νου."


Μετάφραση - Απόδοση: Βάνα Μιμίδου (Dancetheater.gr)

Πηγή: www.dancemagazine.com

Share this post

Last modified on
elenfrdeites
Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020
  • Δωρεάν online μαθήματα

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Επισκέπτες τώρα: 646
Εγγεγραμένα μέλη: 4544
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources