Dance Theater

Φεστιβάλ Αθηνών 2014 | Πρόγραμμα Χορού

ο Χορός στο Φεστιβάλ Αθηνών 2014Γέφυρες με την παγκόσμια χορευτική σκηνή, αλλά και βήμα σε νέους Έλληνες χορογράφους συνιστούν τους βασικούς στόχους του Φεστιβάλ για τον χορό την τελευταία οκταετία. Στην εφετινή διοργάνωση μπορεί κανείς να διακρίνει: Πρώτα απ’ όλα, μια έμφαση στην εκτεταμένη γεωγραφία του σύγχρονου χορού, μέσα από το άνοιγμα στη χορογραφική σκηνή της νότιας Αφρικής, λόγου χάριν, ή της Αυστραλίας. Τη σταθερή προσήλωση στη μετάκληση σημαντικών δημιουργών που αποτελούν ορόσημα στην ιστορία του χορού του 20ού και του 21ου αιώνα – η Τρίσα Μπράουν και ο γίρζι κύλιαν επιστρέφουν στην Πειραιώς 260. Επίσης, την ανάδειξη υβριδικών προσεγγίσεων του χορευτικού σώματος σε αλληλεπίδραση με τα εικαστικά, τη βίντεο-αρτ, το τσίρκο ή και το απλό, καθημερινό σώμα – οι δουλειές των Μίκαελ κλίεν, Τζένης Αργυρίου και Μαριάννας καβαλλιεράτου ανήκουν στον χώρο της περφόρμανς. Τέλος, ενισχύεται το εγχώριο δυναμικό μέσα από την ανάθεση νέων παραγωγών (Ίρις καραγιάν), προσφέροντας ταυτόχρονα κίνητρα σε πρωτοεμφανιζόμενους χορογράφους (Ερμίρα γκόρο), όσο και σε κατα-
ξιωμένους δημιουργούς (Κωνσταντίνος Ρήγος, Λίντα Καπετανέα).


 

Το Πρόγραμμα

 

ΟΜΑΔΑ KLOCKWORKS - MAΡΙΑΝΝΑ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΥ
Stations
η νέα δημιουργία της Μαριάννας Kβαλλιεράτου, Stations, είναι καρπός της συνεργασίας της με τον μουσικό συνθέτη dom Bouffard και τον εικαστικό καλλιτέχνη Charles Sandison. Πρόκειται για ένα work-in-progress που ξεκίνησε στο Watermill center (N. Yόρκη) το Kαλοκαίρι του 2013, με το ανθρώπινο σώμα να λειτουργεί σαν κινούμενος καμβάς σε ένα ατελείωτο ταξίδι ρυθμών, φωτός και ηχοχρωμάτων.
1 & 2 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Ε)


ΝΤΑΝΤΑ ΜΑΖΙΛΟ
Η λίμνη των κύκνων
η νεαρή Nτάντα Μαζίλο, γεννημένη στο γιοχάνεσμπουργκ της Nότιας Αφρικής, από τις πιο διάσημες χορεύτριες στην πατρίδα της και απόφοιτος της σχολής της Ανν Τερέζα ντε Kερσμάεκερ στις Bρυξέλες, αποπειράται μια προκλητική και παράτολμη διασκευή της Λίμνης των κύκνων – του πιο διάσημου ρομαντικού μπαλέτου. και κάνει την έκπληξη με μιαν ανάγνωση που σπάει τα στερεότυπα του κλασσικού μπαλέτου, αλλά και τις ομοφοβικές διαθέσεις που καταδυναστεύουν το κοινό στην πατρίδα της, και όχι μόνο. Δεκατέσσερις κύκνοι, άνδρες και γυναίκες, με πόδια γυμνά, φορώντας tutus, κάνουν την εμφάνισή τους με την πλάτη γυρισμένη στο κοινό και με μια κίνηση στη λεκάνη που θυμίζει αφρικανικούς χορούς. η πρώτη σκηνή δεν είναι παρά μια πρόγευση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει σε επίπεδο συμβόλων και ταμπού...

7-9 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Η)


CIRCA - ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΝΤΕΜΠΥΣΣΥ
Opus
γέννημα της συνάντησης ανάμεσα στη μουσική δωματίου από το κουαρτέτο ντεμπυσσύ και την ομάδα τσίρκου circa από την Αυστραλία είναι το Opus: ένα απροσδόκητο θέαμα αλχημείας, ένα μικρό θαύμα με χορευτές-πουλιά, ακροβάτες-αιλουροειδή και τους ήχους από τα κουαρτέτα για έγχορδα του Σοστακόβιτς να ερμηνεύονται ζωντανά από τους τέσσερις μουσικούς. Ένα θέαμα-ακρόαμα που διαθέτει δύναμη και ευαισθησία, δεξιοτεχνία και ευθραυστότητα, δομή και ελευθερία, εκεί που ένα ευφάνταστο κινητικό υλικό, ανοιχτό στο ρίσκο και την περιπέτεια, συναντά την ανάγκη του μουσικού να εκφράσει το άφατο.
7- 9 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Δ)


KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΗΓΟΣ - ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΟΚΤΑΝΑ
Αρκαδία
οκτώ χρόνια μετά το Σχεδίασμα Β΄- Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, ο κωνσταντίνος ρήγος επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών με μια παράσταση για τη (μάταιη) αναζήτηση της ευτυχίας. η Αρκαδία, ως αφετηρία αλλά και ως τελικός προορισμός, αποτελεί το κοινό σημείο αναφοράς των επεισοδίων που συνθέτουν την παράσταση. Δώδεκα χορευτές επιχειρούν να ανακαλέσουν στη μνήμη του θεατή εικόνες οικείες, εμπνευσμένες από τον ειδυλλιακό τόπο της Αρκαδίας. Ωστόσο, ο κόσμος της αιώνιας αθωότητας, της ευτυχισμένης και ελεύθερης ζωής έχει οριστικά πια χαθεί. η Αρκαδία είναι ένα ρέκβιεμ για τη φύση, αφού το όνειρο της Αρκαδικής ουτοπίας υποχωρεί κάτω από το βάρος της παράλογης καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος και της συνειδητοποίησης της θνητότητας.
16 & 17 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Δ)


amorphy.org – ΤζΕνη Αργύριου
Memorandum - Α mechanism of reminder!
η δουλειά της Τζένης Αργυρίου είναι ένα υβρίδιο που κινείται στα όρια μεταξύ εγκατάστασης και περφόρμανς, σε γειτνίαση με τις εικαστικές τέχνες και την επιστημονική σκέψη. Το Memorandum, μια δημιουργία σε συνεργασία με τον εικαστικό βασίλη γεροδήμο, διερευνά τους μηχανισμούς της μνήμης και τον τρόπο που αυτή μετουσιώνεται σε κομμάτι του συλλογικού ασυνείδητου και της ιστορικής συνείδησης.
18 & 19 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Ε)


ΜΙΚΑΕΛ ΚΛΙΕΝ
Jerusalem - Choreography for Greece
ο αυστριακής καταγωγής Μίκαελ κλίεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών, με μια ζωντανή διαδραστική εγκατάσταση. Προτιμά μη θεατρικούς χώρους για τα δρώμενά του και στο Jerusalem - Choreography for Greece χρησιμοποιεί μια μεικτή ομάδα χορευτών –επαγγελματιών και μη–, διαφορετικής ηλικίας, φύλου, σωματότυπου, κοινωνικής τάξης. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να κυκλοφορεί ελεύθερα γύρω από τη δράση, σε μια περφόρμανς που στέκεται μακριά από το κατασκευασμένο θέαμα, ενσωματώνοντας κοινωνικούς προβληματισμούς για το παρόν.
27-29 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Α)


ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ ΖΗΤΑ – ΙΡΙΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝ
Tracing
η Ίρις καραγιάν επιστρέφει στην Πειραιώς 260, μετά την πετυχημένη πορεία της εντός και εκτός Ελλάδας με τις Μητέρες – επίσης παραγωγή του Φεστιβάλ (2012). Εμμένοντας στην αφαιρετική αντίληψη για την κίνηση του σώματος, πειραματίζεται με εργαλεία όπως οι εντάσεις, οι δυναμικές και οι ταχύτητες, για την αναδιαμόρφωση του χώρου. Το Tracing είναι ένα τρίο που ανιχνεύει τη σχέση μεταξύ κίνησης και ίχνους, μακριά από μονοσήμαντες λογικές. Απώτερη αφετηρία για τη δουλειά αυτή αποτελεί η Γενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπινου όντος (2001) του ραούλ βανεγκέμ, ο οποίος οραματίζεται μια ιδεατή κοινωνία.
27 (21:00) & 28 (23:00) ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Ε)


ΓΙΡΖΙ ΚΥΛΙΑΝ
East Shadow
Μοναδικός και αδιαμφισβήτητος ο σπουδαίος Τσέχος δημιουργός, φορέας της πολύτιμης κληρονομιάς της κεντροευρωπαϊκής ευαισθησίας, επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών. Αυτή τη φορά, πηγή της έμπνευσής του αποτελεί το μπεκετικό σύμπαν του θεάτρου του Παραλόγου, που προσφέρεται ως αφορμή για σκηνικούς αναστοχασμούς γύρω από την ευάλωτη ανθρώπινη ύπαρξη. Το East Shadow, μια τραγικωμωδία για το αδύνατο της συνύπαρξης και τη φθαρτότητα, ζωντανεύει
στη σκηνή, αλλά και στην οθόνη, από τη sabine kupferberg και τον gary chryst. να υπενθυμίσουμε την τομή που επέφερε ο κύλιαν στα σκηνικά του θεάματα χρησιμοποιώντας ώριμους ηλικιακά ερμηνευτές, αποσυνδέοντας έτσι τον χορό από το πνεύμα της νεότητας, ή την επίδειξη δεξιοτεχνίας, και οδηγώντας μας να ανακαλύψουμε άλλες, λιγότερο προφανείς πτυχές της προσωπικότητας ενός χορευτή στο απόγειο της ωριμότητας.
28 & 29 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Δ)


ΓΙΟΥΒΑΛ ΠΙΚ
Score
ο Γιουβάλ Πικ, χορευτής και χορογράφος ισραηλινής καταγωγής και από το 2011 διευθυντής του χορογραφικού κέντρου rillieux-la-pape (στα περίχωρα της λυόν), μας συστήνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το Score, δημιουργία εμπνευσμένη από τη γενέτειρά του. Τρεις χορευτές μεταφέρουν στη σκηνή στοιχεία από τη δύναμη, τον παροξυσμό ή την επιθετικότητα σε σχέση με τον άλλο –που είναι κυρίαρχα στη χώρα του–, χωρίς ωστόσο από το κινητικό λεξιλόγιο να λείπει, πέρα από τις δραματικές εντάσεις, και η γλυκύτητα. Όλο αυτό το μωσαϊκό συγκινήσεων «πατάει» σε ηχητικό υλικό και μαρτυρίες που συνέλεξε ο ίδιος ο χορογράφος από τους δρόμους του Τελ Αβίβ.
28 & 29 ΙουνΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Η)


ΜΑΜΑΖΑ [ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΤΑΦΟΥΝΗΣ – ΦΑΜΠΡΙΣ ΜΑΖΛΙΑ]
Eifo Efi
Το Φεστιβάλ Αθηνών έχει στεγάσει και στο παρελθόν τους πειραματισμούς της ιδιότυπης κολλεκτίβας ΜΑΜΑζΑ (το όνομα από τα αρχικά των συντελεστών: γιάννης Μανταφούνης, Φαμπρίς Μαζλία και Μάι ζάρυ). Φέτος επανέρχονται με τη νέα τους αναζήτηση Eifo Efi – ένα ντουέτο με ερμηνευτές τον γιάννη Μανταφούνη και τον Φαμπρίς Μαζλία. Εμπνέονται από τη φιλοσοφία του Μπερξόν και του Μπαντιού, και πιο συγκεκριμένα από την «οντολογία της πολλαπλότητας», διερευνώντας τα όρια ανάμεσα στον περφόρμερ, τον χώρο και το κοινό. Επιλέγουν ως σκηνικό ένα πάτωμα-καθρέφτη που διαθλά και αντανακλά την εικόνα των σωμάτων τους. η «μετα-εννοιολογική» προσέγγισή τους αναδεικνύει ένα παράδοξο: τι συμβαίνει όταν οι ερμηνευτές παρατηρούν ερμηνεύοντας και οι θεατές ερμηνεύουν παρατηρώντας;
1 & 2 ΙουΛΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Ε)


ROOTLESSROOT - ΛΙΝΤΑ ΚΑΠΕΤΑΝΕΑ
W Memorabilia (Phaedra’s Laboratory)
ιδρυτικό μέλος της ομάδας rootllessroot –την οποία πρωτοπαρουσιάσαμε στο Φεστιβάλ το 2007– και εξαιρετική χορεύτρια με διεθνή παρουσία, η λίντα καπετανέα επιστρέφει στη σκηνή με ένα δυναμικό σόλο. η νέα αυτή δημιουργία, την οποία συνυπογράφει με τον γιόζεφ Φρούτσεκ, διερευνά τη γυναικεία φύση μέσα από το πρίσμα της τραγικής ηρωίδας: Φαίδρα, Μήδεια, Πασιφάη – ηρωίδες που απεκδύονται τον παραδοσιακό ρόλο της στοργικής μητέρας και πιστής
συζύγου, εγκαταλείπουν τα κοινωνικά στερεότυπα και αφήνονται στον άλογο κόσμο του πάσχοντος σώματος. η ανάγνωση που επιχειρεί η ομάδα rootlessroot ξεπερνά τα όρια της μιμητικής αναπαράστασης, για να προσεγγίσει το σύνθετο ψυχολογικό σύμπαν αυτών των γυναικών μέσα από τη δυναμική του σώματος και της κίνησης.
4 & 5 ΙουΛΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Ε)


ΕΡΜΙΡΑ ΓΚΟΡΟ
A Quiet Voice
η Ερμίρα γκόρο, χορεύτρια και επί σειρά ετών στενή συνεργάτις του διάσημου χορογράφου λόυντ νιούσον (ιδρυτή των dV8), δοκιμάζει για πρώτη φορά τις δυνάμεις της σε μια χορογραφία-ντοκουμέντο γύρω από το θέμα της πολυπολιτισμικότητας στην Αθήνα της κρίσης. η παράσταση A Quiet Voice ερευνά τον τρόπο με τον οποίο συνομιλούν οι διαφορετικές εθνότητες και κουλτούρες, αποδίδοντας έτσι ένα ξεχωριστό κράμα πολιτισμών. Μια συγκινητική, ανθρωπιστική προσέγγιση των βιωμάτων που κουβαλούν οι μετανάστες όταν πρωτοφθάνουν στη χώρα μας, ένα οδοιπορικό που συνοψίζει το πέρασμα από την ατομική στη συλλογική εμπειρία.
7 & 8 ΙουΛΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Δ)


ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ ΤΡΙΣΑ ΜΠΡΑΟΥΝ
Watermotor, For M. G.: The Movie, Son of Gone Fishin’, Rogues
Το Φεστιβάλ Αθηνών υποδέχεται για τρίτη φορά την trisha Brown dance company, μετά το 2008 και το 2010, αποτίνοντας φόρο τιμής σε μια ακαταπόνητη εξερευνήτρια της κίνησης. η Τρίσα Μπράουν παραμένει αναμφίβολα η σημαντικότερη από τους χορογράφους του αμερικανικού μεταμοντέρνου χορού. Το τεράστιο εύρος της δημιουργικότητάς της και την τεράστια ανθεκτικότητα (1961–2011) παρακολουθούμε νοερά μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα : Το Watermotor (1978), κινηματογραφημένο σόλο με την ίδια, από τα έργα της πρώιμης περιόδου της, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σχέση της Τρίσα με το απλό καθημερινό σώμα, αναδεικνύοντας τη φυσική κίνηση. Το For M.G.: The Movie (1991) παρουσιάζει έναν χορευτή ακίνητο, στο μέσον μιας χορογραφικής δομής που, καθώς εξελίσσεται, αφυπνίζειμοναδικά λογική και ευαισθησία, ενώ ταυτόχρονα παραπέμπει ευθέως στους πειραματισμούς του judson dance theater στα 1960. Στο Rogues (2011) αφετηρία για το έργο στέκεται η προνομιακή σχέση της με τις πλαστικές τέχνες – γλυπτική και καλλιγραφία. Τέλος, στο Son of Gone Fishin’ (1981) η πολυπλοκότητα των δομών που χαρακτηρίζει το έργο της φθάνει στο απόγειό της, όπως σημειώνει και η ίδια. Από την εμβληματική της κίνηση αναδύεται η διαρκής ροή, με ατέρμονες μετακινήσεις του κέντρου βάρους, που οδηγούν σε απρόσμενες κατευθύνσεις στον χώρο, ενώ το σώμα των χορευτών, κατά ένα μαγικό τρόπο, δεν υπακούει σε εντάσεις.
11 & 12 ΙουΛΙου / ΠΕΙρΑΙΩς 260 (Δ)

Share this post

Last modified on
  • Σύγχρονος Χορός με τον Βαγγέλη Λεγάκη

  • Εκφραστική Κίνηση - Rio Abierto

  • Ενοικίαση χώρου για πρόβες και μαθήματα στα Άνω Πετράλωνα

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Επισκέπτες τώρα: 611
Εγγεγραμένα μέλη: 4578
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources