Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2020 11:31

Οι προλήψεις και τα περίεργα τελετουργικά των χορευτών

oi prolhpseis twn xoreftwn

Το ροζ και λευκό λούτρινο ζωάκι που είχε η μπαλαρίνα Devon Teuscher από τότε που ήταν μωρό, έχει πάντα μια θέση στο καμαρίνι της, όπου κι αν χορεύει. Ωστόσο, το φθαρμένο μικρό λαγουδάκι με το όνομα Lucky Bunny,  δεν βρίσκεται πια επάνω στο τραπέζι του μακιγιάζ της Teuscher. Τον τελευταίο καιρό, η πρώτη χορεύτρια του American Ballet Theatre το κρατά μέσα στη θήκη με τα κορδόνια και τα παπούτσια της. «Βελτιώνομαι», λέει η Teuscher και γελάει για τη δυσκολία της στο να εγκαταλείψει εντελώς αυτήν τη μακρόχρονη δεισιδαιμονία. Και δεν είναι η μόνη που έχει.

H Teuscher λίγο πριν βγεί στην σκηνή θα κατευθυνθεί στην τουαλέτα δίπλα στα παρασκήνια και θα αρχίσει να χτυπάει στον τοίχο τις ολοκαίνουργιες πουέντ της αμέτρητες φορές μέχρι να βεβαιωθεί πως έχουν μαλακώσει. Μέχρι εδώ καλά. Όμως το περίεργο είναι πως θα δώσει στο κάθε παπούτσι ακριβώς τον ίδιο αριθμό χτυπημάτων!

Η Devon Teuscher, στο κέντρο, ως Myrta στην “Giselle,”

Όπως ο άσος του τένις, ο Rafael Nadal έχει την συνήθεια να τοποθετεί με ακρίβεια στο ίδιο σημείο στο έδαφος το μπουκάλι με το νερό αλλά και πολλές ακόμα περίεργες συνήθειες και όπως η Serena Williams φέρνει πάντα τις παντόφλες του ντους μέσα στο γήπεδο, ή όπως και ο παλαίμαχος αστερας του μπάσκετ Shaquille O'Neal πριν από κάθε παιχνίδι μπάσκετμασούσε τέσσερα κομμάτια τσίχλας  και στην συνέχεια τα κολλούσε κάτω από τον πάγκο της ομάδας - έτσι και οι χορευτές, επίσης, είναι γεμάτοι δεισιδαιμονίες σχετικά με το μυστήριο μιας επιτυχημένης παράστασης.

Οι χορευτές παρά το ό,τι έχουν ήδη εμμονή με τις λεπτομέρειες στην τεχνική και την ερμηνεία και παρά το γεγονός της χρόνιας αφοσίωσης στην προετοιμασία μιας παράστασης, παραμένουν ιδιαίτερα προληπτικοί. Πολλοί καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να μην προκαλέσουν την τύχη. Οι χορευτές μπαλέτου βυθίζονται στη μαγεία του χορού για το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους, φέρνοντας στη  προσωπική τους ζωή ιστορίες όπως εκέινες της ρομαντικής εποχής της "Giselle", με τους κακούς οιωνούς. Σε αυτό το έργο όπως και σε άλλα, οι χορευτές πρέπει να βυθιστούν ολόψυχα σε φανταστικούς κόσμους.

Ο δρόμος για την δημιουργία μιας καλής παράστασης περνάει από τα χέρια πολλών ανθρώπων εντός και εκτός σκηνής και οι παράμετροι που βοηθούν στην επιτυχία της αποτελούν μυστήριο για όλους -  καθώς όσο και αν ελέγξεις τις λεπτομέρειες και ανεξάρτητα από το πόσες προφυλάξεις λαμβάνονται, ένας τραυματισμός, ή ένα παπούτσι pointe που μπορεί να σπάσει και να προκαλέσει ένα λάθος βήμα είναι πάντα μια πιθανή περίπτωση. Οι προλήψεις των χορευτών, όσο μυστηριώδεις και αν είναι, τους βοηθούν να ασκήσουν λίγο έλεγχο στο ανεξέλεγκτο. (Fingers crossed ή break a leg όπως θα λέγαμε σε άπταιστα ελληνικά).

Οι χορευτές μπαλέτου είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην ακολουθεία συνηθειών του νου και του πνεύματος στην προσπάθεια διασφάλισης της επιτυχίας. Από τις πρώτες μέρες τους ως νέοι μαθητές, βυθίζονται σε αυστηρές, σχεδόν θρησκευτικές συνήθειες. Η τέχνη τους έχει να κάνει με το τελετουργικό: ποιο μέρος του σώματος ζεσταίνεται πρώτο στην τάξη μπαλέτου ή ποιες κινήσεις του χεριού και του ποδιού έρχονται στη συνέχεια. Στη διάρκεια της χορευτικής του ζωής, ο χορευτής εκτελεί τις ίδιες κινήσεις ταυτόχρονα μαζί με τους υπόλοιπους, βιώνοντας μια ρυθμική, κοινοτική εμπειρία που είναι τόσο πνευματική όσο και φυσική.

Οι τελετουργίες του χορευτή ξεπερνούν το μάθημα στην τάξη. Στο Παρίσι, το Πίτσμπουργκ ή την Αγία Πετρούπολη, κάθε ώρα της ημέρας ενός χορευτή μπαλέτου εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο. Από το πρωινό μάθημα έως την απογευματινή πρόβα και μέχρι την βραδινή παράσταση, η ζωή του χορευτή περιστρέφεται γύρω από μια ακολουθεία πραγμάτων.

Η Rebeca Rimsay από το Εθνικό Μπαλέτο του Καναδά πρέπει να είναι σίγουρη πως στο καμαρίνι της επάνω στο τραπέζι πριν την παράσταση, βρίσκονται η βούρτσα για τα μαλλιά που χρησιμοποιεί καθ 'όλη τη διάρκεια της 30χρονης καριέρας της, το δέκα ετών κουτί που περιέχει το μακιγιάζ της, - με κάθε κραγιόν και eyeliner προσεκτικά ταξινομημένο - και το πλαστικό αυτοκινητάκι που βρήκε σε ένα αυγό Kinder πριν από 25 χρόνια. Η οργάνωση αυτών των συναισθηματικών θησαυρών είναι απλώς η τελική πινελιά σε μια ρουτίνα πριν από την παράσταση.

Η Rimsay βγάζει επίσης τα δαχτυλίδια του γάμου και των αρραβώνων της, τα περνάει σε μια ελαστική λωρίδα και την δένει γύρω από τη μέση της μέσα από το καλσόν της!

Η σολίστ του American Ballet Theater, Zhong-Jing Fang κάνει πάντα ντους πριν από μια παράσταση «για να καθαρίσω το μυαλό μου και τις σκέψεις μου». «Στην αρχαία εποχή στην κινεζική όπερα, οι τραγουδιστές έκαναν μπάνιο πριν πάνε στη σκηνή», λέει, «για να καθαρίσουν την ψυχή τους, ώστε να μπορούν να βγάλουν στην επιφάνεια τον χαρακτήρα του ρόλου». Φιλά επίσης το χέρι της, αγγίζει τη σκηνή και λέει μια σιωπηλή προσευχή: «Μακάρι απόψε να είναι μια υπέροχη παράσταση για όλους, χωρίς τραυματισμούς».

Ο Andile Ndlovu του Washington Ballet προσεύχεται επίσης στη σκηνή, συνεχίζοντας μια παράδοση από την πατρίδα του, τη Νότια Αφρική.

«Αν οι αγρότες στην χώρα μου ήθελαν αφθονία στη σοδειά, θα άγγιζαν το έδαφος και θα προσεύχονταν ώστε η σοδειά τους να είναι υγειής», λέει. «Έτσι εγώ βάζω τα χέρια μου στο πάτωμα και προσεύχομαι να είναι ασφαλές, να μην χρειάζεται να ανησυχώ για την ολισθηρότητα».

Το μέλος του μπαλέτου του Σαν Φρανσίσκο, Bianca Teixeira, από τη Βραζιλία, κρεμά ένα μακρύ κολιέ από κίτρινες αφρικανικές χάντρες στον καθρέφτη της και φοράει ένα συγκεκριμένο άρωμα στους καρπούς της από ένα μπουκάλι που περιέχει μια ελληνική χάντρα για το κακό μάτι. Για να είναι σίγουρη, απαγγέλλει και μια προσευχή στα Πορτογαλικά που έγραψε για αυτήνη μητέρα της, η οποία της προσφέρει επιπλέον προστασία από την κακοτυχία.

Η Hee Seo, εδώ στον ρόλο της “Giselle,” αγκαλιάζει και φιλάει πάντα τον παρτενέρ της πριν βγει στην σκηνή.

Η χορεύτρια Hee Seo του ABT, διακατέχεται από πολλές προλήψεις. Στον δρόμο περπατά μόνο στις λευκές ζωγραφισμένες γραμμές της διάβασης των πεζών και όχι στο μη σημαδεμένο μέρος του δρόμου. Αλλά η καλή της τύχη στον χώρο του θεάτρου έχει να κάνει με τους ανθρώπους και όχι με τα αντικείμενα. Πριν κάνει την είσοδο της στην σκηνή, αγκαλιάζει και φιλάει πάντα τον παρτενέρ της. Ένα ακόμα γούρι είναι η προπονήτριά της, Ιρίνα Κολπάκοβα, η οποία μπαίνει πάντα στο καμαρίνι της μπαλαρίνας ανάμεσα στις πράξεις του μπαλέτου.

Μεγάλο μέρος της δραστηριότητας στα παρασκήνια λίγο πριν ανοίξει η κουρτίνα έχει να κάνει τόσο με το χαλάρωμα των νεύρων όσο και με την προθέρμανση των μυών. Ένα θέατρο γεμάτο θεατές και αμέτρητα πιθανά ατυχήματα περιμένουν τους χορευτές όταν ορμούν στη σκηνή. Καθώς βρίσκονται απέναντι από το κοινό, ξέρουν ότι απέχουν ελάχιστα από ένα αποτυχημένο σήκωμα ή, ίσως, ένα γλύστρημα σε ένα ολισθηρό σημείο της σκηνής,  - όλα σε δημόσια θέα.

O Joseph Walsh, χορευτής του San Francisco Ballet, προσπαθεί να ξεφορτωθεί τις προλήψεις του. Αλλά δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά. Εξακολουθεί να πανικοβάλλεται αν ακούσει κάποιον που σφυρίζει στα παρασκήνια. Αρνείται επίσης να ανοίξει δώρα που γράφουν «merde» πριν από μια παράσταση. Αφήνει όλα τα δώρα του για αργότερα, ακόμα κι αν προέρχονται από τη σύζυγό του, ή κάποιον φίλο χορευτή.

Ακόμα υπάρχουν προλήψεις που αφορούν τα παπούτσια των χορευτών.

Τόσο η Rebeca Rimsay όσο και η συνάδελφός της βασική μπαλαρίναστο Εθνικό Μπαλέτο του Καναδά, Greta Hodgkinson, πιστεύουν ότι είναι ατυχία η τοποθέτηση των παπουτσιών τους στο τραπέζι του βεστιάριου, ακόμα και όταν αυτά είναι καινούργια. «Απλώς δεν θα το κάνω ποτέ», λέει η Hodgkinson. "Θα τα βάλω σε μια καρέκλα αλλά ποτέ στο τραπέζι."

Ετοιμάζει τρία ή τέσσερα ζευγάρια παπουτσιών για κάθε παράσταση αποφασίζοντας ποιο είναι το αγαπημένο της ζευγάρι. Στη συνέχεια κάνει ζέσταμα, φοράει το κοστούμι της και περνά ξανά από την όλη διαδικασία ώστε να αποφασίσει ποια παπούτσια θα φορέσει.

«Κάνω πρόβα κάθε μέρα και δεν είμαι τόσο παθιασμένη με τα παπούτσια μου», λέει με αναστεναγμό. "Αλλά για κάποιο λόγο πριν την παράσταση, αυτό είναι ένα ολόκληρο τελετουργικό που πρέπει να κάνω."

Η Heather Ogden και οGuillaume Côté στο “The Sleeping Beauty.

Η Heather Ogden έχει εμμονή με τις κορδέλες των πουέντ, αφού υποχρεωτικά τις λύνει και τις δένει καθώς περιμένει στην άκρη της σκηνής, λίγα λεπτά πριν από την είσοδο της. Αλλά τελευταία έχει εγκαταλείψει τις εμμονές που είχε πριν από κάθε παράσταση, αφού κάποια φορά που ξέχασε να ασχοληθεί με τις κορδέλες των πουέντ, η παράσταση πήγε και πάλι μια χαρά..

 

Μετάφραση - Απόδοση: Κώστας Βασιλιάγκος

Πηγή

Read 387 times Last modified on Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020 21:38
Like us on Facebook
Χρησιμοποιούμε cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Μερικά από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (παρακολούθηση cookie). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν θέλετε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.