Κωνσταντίνα Ευθυμιάδου

Πώς ήταν η εμπειρία σου στην ΚΣΟΤ;

Τα χρόνια στην ΚΣΟΤ είναι για μένα σημείο αναφοράς. Μια μικρογραφία της μετέπειτα πορείας. Πολλές ώρες δουλειάς, αφοσίωση, πειθαρχεία, μία συνεχής διαδικασία παρατήρησης και εξέλιξης. Η ενασχόλησή μου με το σώμα ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, στο πλαίσιο της ρυθμικής αγωνιστικής γυμναστικής. Δούλεψα για δέκα χρόνια και μόλις τρία χρόνια πριν τις σπουδές στην ΚΣΟΤ ήρθα σε επαφή με τον χορό. Επομένως οι γνώσεις μου στο αντικείμενο ήταν πολύ περιορισμένες σε σχέση με τους συμφοιτητές μου. Παρόλα αυτά με επιμονή, υπομονή και απόλυτη αφοσίωση συνειδητοποίησα ότι κανείς μπορεί να κάνει θαύματα. Τα τρία αυτά χρόνια ήταν και είναι ένας μικρός ανεκτίμητος θησαυρός. Μερικές φορές λειτουργεί σαν πυξίδα που πάντα έχει τον ίδιο προσανατολισμό. Υπενθυμίζει όλη τη φρεσκάδα και την ανιδιοτελή αγάπη για τον χορό όπως τη βίωνα τότε, στο ξεκίνημα.

κωνσταντινα, ευθυμιαδου, μαθηματα, χορου, μουσικο, χωριο, πηλιο

Πού βρίσκεσαι σήμερα επαγγελματικά;

Αποφοίτησα από την ΚΣΟΤ το 2003 και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια έμεινα στην Ελλάδα, όπου συνεργάστηκα με την Hellenic Dance Company, την Ομάδα Σύγχρονου Χορού του Χάρη Μανταφούνη, τους "Χορευτές" κ.ά. Το 2007 καλούμαι από τον Wim Vandekeybus και την Ultima Vez να γίνω μέλος της ομάδας κι έτσι συμμετέχω στη δημιουργία του "Menske" και στην περιοδεία του "Spiegel". Mετακομίζω λοιπόν στις Βρυξέλλες όπου θα μείνω για δυόμιση περίπου χρόνια. Το 2009 κινούμαι μεταξύ Βελγίου και Ισπανίας, καθώς δουλεύω με τον χορογράφο Roberto Olivan και την Enclave Dance Company για τη δημιουργία των "Mermaid's call" και "Alba Eterna". Αμέσως μετά, το 2010, ξεκινάει η συνεργασία μου με τον χορογράφο Akram Khan για τη δημιουργία και διεθνή περιοδεία του "Vertical Road". Παράλληλα συμμετέχω στην περιοδεία του "Confluence" από τους Akram Khan και Nitin Sawhney. Το 2012 επιστρέφω στην Ελλάδα για τη δημιουργία του "Kireru", σε συνεργασία με την ομάδα Rootlessroot, υπό την καθοδήγηση των Λίντα Kαπετανέα και Jozef Fruček. Το 2013 με βρίσκει στην Αθήνα. Συνεχίζω να δουλεύω ως freelance performer και να διδάσκω στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παράλληλα έχουν γεννηθεί δύο χορογραφικές δουλειές, το "Henshin"- μία σόλο performance- και το "Looking forward to meeting" για το Symphonic Dance Evening του SEAD (Salzburg Experimental Academy of Dance). Τέλος, συμμετείχα στην παράσταση "Vicious Circle" της ομάδας Jukstapoz του Paul Blackman και της Χριστίνας Γουζέλη, που πραγματοποιήθηκε φέτος στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

 

Πόσο σε βοήθησαν οι σπουδές σου σε ό,τι έκανες στη σταδιοδρομία σου;

Οι σπουδές μου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο καταρχάς στην απόφασή μου να ασχοληθώ με τον χορό. Η ΚΣΟΤ μου έδωσε μία πολύπλευρη και γερή εκπαίδευση όσον αφορά στο τεχνικό κομμάτι της κίνησης, ενώ ταυτόχρονα, μέσα από διάφορες παρουσιάσεις και παραστάσεις, μου δόθηκε η ευκαιρία να πάρω μια γεύση της σκηνικής παρουσίας. Είχα την τύχη, μέσα στη σχολή, να δουλέψω με χορογράφους από την Ελλάδα και το εξωτερικό κι έτσι άρχισα να αντιλαμβάνομαι και να εκτιμώ στην πράξη όλη τη σκληρή καθημερινή δουλειά της προετοιμασίας στο στούντιο. Οι συγκεκριμένες σπουδές φέρνουν τον σπουδαστή αντιμέτωπο με τα σωματικά, ψυχικά, νοητικά του όρια οδηγώντας τον σε ένα σημείο υπέρβασης. Και μετά την υπέρβαση έρχεται η μεταμόρφωση. Η ΚΣΟΤ δεν αφήνει περιθώρια αισθητικής ωραιοποίησης ή επιφανειακής αντιμετώπισης της Τέχνης του χορού. Το ίδιο συμβαίνει και στην πραγματικότητα της άσκησης του επαγγέλματος. Αν δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφοσιωθούμε ολοκληρωτικά καλύτερα να υπηρετήσουμε κάτι άλλο.

 

Τι έχεις να πεις σε όσους σκοπεύουν να έρθουν για σπουδές στην ΚΣΟΤ;

Είναι μια σπουδαία εμπειρία γι αυτούς που επιθυμούν υπηρετήσουν την Τέχνη του χορού. Επιμονή, υπομονή και αφοσίωση, καθημερινή δουλειά και ολοκληρωτική παρουσία. Θεωρώ ότι η ΚΣΟΤ είναι ένα δυνατό ξεκίνημα και προσφέρει μία ουσιαστική προετοιμασία για το μέλλον. Φεύγοντας στο εξωτερικό μετά τις σπουδές μου στην ΚΣΟΤ και παίρνοντας μέρος σε διάφορα σεμινάρια και ανοιχτά μαθήματα εκεί, συνειδητοποίησα ότι τουλάχιστον στο τεχνικό κομμάτι της κίνησης δεν υστερούσα σε τίποτα -το αντίθετο μάλλον- σε σχέση με χορευτές που είχαν σπουδάσει σε σχολεία του εξωτερικού. Το αναφέρω γιατί συχνά θεωρούμε ότι πρέπει να πάμε πολύ μακριά για να βρούμε αυτό που ψάχνουμε, ενώ συνήθως το έχουμε μπροστά μας σε όλο του το διακριτικό μεγαλείο.

Τι θα έλεγες σε όσους βρίσκονται ήδη στη σχολή;

Συνήθως μπαίνουμε με ενθουσιασμό, μετά νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα και προς το τέλος έρχεται ο φόβος και η αμφιβολία του άγνωστου. Τα τρία αυτά στάδια αντιστοιχούν ίσως στα τρία έτη σπουδών. Πάντα όμως κάπως έτσι είναι. Τόσο στις σπουδές όσο και στη δουλειά με τις διάφορες ομάδες.

 

Πηγή: ΚΣΟΤ

Read 3185 times
Like us on Facebook