Ρούντολφ Νουρέγιεφ: δέκα εξομολογήσεις από τον επαναστάτη του χορού
Επαναστάτης του χορού με κλασσική παιδεία μπαλέτου, ο ρώσος Ρούντολφ Νουρέγιεφ, παρόλο που ξεκίνησε μεγάλος το… «άθλημα», κατάφερε να διαπρέψει όσο λίγοι.
«Τα πόδια μου είναι σκυλιά».
Προσωπικότητες σπουδαίες, μιλάνε για τη ζωή τους και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Aνθολογούμε τα σπαράγματα του λόγου σημαντικών καλλιτεχνών, επιλέγοντας σκέψεις, τσιτάτα, ατάκες που μας αποκαλύπτουν τον άνθρωπο πίσω από τα είδωλα, αλλά και που μας σπρώχνουν να σκεφτούμε. Να προχωρήσουμε μπροστά με όχημα την πολύτιμη σκέψη εκείνων που σηκώθηκαν ψηλά, πάνω από πλήθος, και που μας έδειξαν το δρόμο της υπέρβασης.
Επαναστάτης του χορού με κλασσική παιδεία μπαλέτου, ο ρώσος Ρούντολφ Νουρέγιεφ, παρόλο που ξεκίνησε μεγάλος το… «άθλημα», κατάφερε να διαπρέψει όσο λίγοι. Ιδιοφυής, με σκληρή πειθαρχία και εκρηκτική ενέργεια, ο Νουρέγιεφ εκδιώχτηκε από το κομμουνιστικό κράτος λόγω της εριστικής του στάσης και με αφορμή την εξορία του, άρχισε να χορεύει σε όλες τις μεγάλες πόλεις τους εξωτερικού, όπου δοξάστηκε εξίσου από το κοινό. Συνεργασία-σταθμός της καριέρας του, η κατά 19 χρόνια μεγαλύτερή του βρετανίδα μπαλαρίνα Margot Fonteyn. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους χορευτές όλων των εποχών και χορευτική ιδιοφυία, που τις δεκαετίες του ’60 και ’70, άλλαξε οριστικά το τοπίο της τέχνης της Τερψιχόρης. Πέθανε το 1993 δουλεύοντας μέχρι τελευταία στιγμή.
1.«Ένα pas de deux είναι διάλογος αγάπης. Πώς μπορεί να υπάρξει διάλογος, εάν ο ένας σύντροφος είναι χαζός;»
2. «Τα πόδια μου είναι σκυλιά».
3. «Ζεις για όσο διάστημα χορεύεις».
4. «Τεχνική είναι κάτι στο οποίο καταφεύγεις όταν σου τελειώνει η έμπνευση».
5. «Πραγματικά πρέπει να χορεύω συχνά, και γι’ αυτό ταξιδεύω. Αν δεν το κάνω, θα καταρρεύσω».
6. «Το πιο σημαντικό πράγμα είναι ο χορός, και πριν μαραθεί από το σώμα μου, θα συνεχίσω να χορεύω μέχρι την τελευταία στιγμή, μέχρι την τελευταία σταγόνα».
7. «Ο μόνος κριτικός είναι το γεμάτο θέατρο».
8. «Φυσικά και έχω προσωπική ζωή».
8. «Φυσικά και έχω προσωπική ζωή».
9. «Δεν με νοιάζει αν η Margot είναι η Νταμ της βρετανικής αυτοκρατορίας ή κάποια χρόνια μεγαλύτερή μου. Για μένα αντιπροσωπεύει την αιώνια νεότητα – υπάρχει μια απόλυτη μουσική ποιότητα στο όμορφο σώμα της και το χορευτικό της αποτύπωμα. Επειδή είμαστε ειλικρινείς και ταλαντούχοι, μια έντονη “αφηρημένη” αγάπη γεννιέται μεταξύ μας κάθε φορά που χορεύουμε μαζί».
10. «Προσεγγίζω τον χορό από μια διαφορετική οπτική από ό,τι εκείνοι που άρχισαν να χορεύουν 8 ή 9 χρονών. Όσοι έχουν μελετήσει από την αρχή την τέχνη τους, δεν αμφισβητούν τίποτα».
Πηγή: tospirto.net
