DRIFT: η Ιωάννα Παρασκευοπούλου εκπροσωπεί την Ελλάδα στο δεύτερο κύμα ενός ευρωπαϊκού προγράμματος έρευνας για χορογράφους

Η Ιωάννα Παρασκευοπούλου είναι η καλλιτέχνιδα που επέλεξε η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση για το δεύτερο κύμα του DRIFT, ενός τετραετούς ευρωπαϊκού προγράμματος που δίνει σε χορογράφους μέσης σταδιοδρομίας χρόνο και χρήματα για έρευνα, χωρίς να τους ζητά έτοιμη παράσταση. Στο πρώτο κύμα, του οποίου το showcase γίνεται αυτή την εβδομάδα στο Μπέργκεν, την Ελλάδα εκπροσωπεί η Χριστιάνα Κοσιάρη.

Το DRIFT (Dance & Research In The Future Time) τρέχει από το 2026 έως το 2029, με συντονιστή το Théâtre de Liège και χρηματοδότηση κατά 60% από το πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη»· το υπόλοιπο 40% το καλύπτουν οι εταίροι σε είδος, με φιλοξενία, τεχνικά μέσα και προσωπικό. Γύρω από το τραπέζι κάθονται δέκα οργανισμοί: η Maison de la Danse της Λυών, το HAU Hebbel am Ufer με το Tanz im August στο Βερολίνο, το Short Theatre της Ρώμης, το Mercat de les Flors με το Graner στη Βαρκελώνη, το Bergen Internasjonale Teater (BIT), το Materiais Diversos στην Πορτογαλία, το Al Badil στην Τυνησία, η Ουκρανική Πλατφόρμα Σύγχρονου Χορού και, από την Ελλάδα, η Στέγη. Συνεργάτες εκτός Ευρώπης είναι φεστιβάλ σε Ιαπωνία, Βραζιλία και Μοζαμβίκη.

Η λογική του προγράμματος

Η ιδέα είναι απλή και, για τα δεδομένα της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, σπάνια. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε καλλιτέχνες που έχουν ξεπεράσει το στάδιο του «αναδυόμενου» στη χώρα τους, αλλά δεν έχουν ακόμη σταθερή θέση στα μεγάλα διεθνή δίκτυα, ένα κενό που οι διοργανωτές περιγράφουν ως το διάστημα ανάμεσα στην πρώτη αναγνώριση και την καθιέρωση. Στη φάση της έρευνας δεν ζητείται τελικό έργο. «Η διαδικασία είναι εξίσου σημαντική με το τελικό έργο», γράφει η ιστοσελίδα του DRIFT, που υπόσχεται επίσης να δημοσιοποιεί ανοιχτά τα εργαλεία και τις μεθόδους που θα προκύψουν.

Συνολικά συμμετέχουν είκοσι χορογράφοι σε δύο κύματα των δέκα, ένας ανά χώρα-εταίρο. Το πρώτο κύμα επιλέχθηκε τον Ιανουάριο του 2026 από τους ίδιους τους οργανισμούς· το δεύτερο προέκυψε από ανοιχτή πρόσκληση με προθεσμία τις 31 Αυγούστου, και κάθε υποψήφιος έκανε αίτηση μέσω του εταίρου της χώρας όπου ζει. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις αρχές Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του προγράμματος, κάθε καλλιτέχνης παίρνει 20.000 ευρώ για τη φάση της έρευνας, συμμετέχει σε τρία διαδικτυακά εργαστήρια και σε ένα showcase, και έχει καλλιτεχνική και επιμελητική καθοδήγηση. Τα ταξίδια, η διαμονή και τα ημερήσια έξοδα για τις δραστηριότητες του προγράμματος καλύπτονται. Το 2028, δέκα από τα είκοσι σχέδια θα πάρουν συμπαραγωγή, και το 2029 θα περιοδεύσουν σε πόλεις των εταίρων.

Ποια είναι η Ιωάννα Παρασκευοπούλου

Η Παρασκευοπούλου, απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, ζει και δουλεύει στην Αθήνα, με σπουδές και στις Οπτικοακουστικές Τέχνες του Ιονίου Πανεπιστημίου. Ο ήχος, η εικόνα και η κίνηση ήταν πάντα δεμένα στη δουλειά της. Ως χορεύτρια έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, τον Αντώνη Φωνιαδάκη, την Ίριδα Καραγιάν και τον Χρήστο Παπαδόπουλο. Ως δημιουργός ξεκίνησε από ταινίες χορού: το «All She Likes Is Popping Bubble Wrap», που έφτιαξε για το 8ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης, βραβεύτηκε για τον ήχο του στο FIVideodanza του Μεξικού και ως βίντεο-τέχνη στη Βενεζουέλα, ενώ το «Coconut Effect» πήρε το βραβείο της νεανικής κριτικής επιτροπής στον διαγωνισμό Danse Élargie.

Το έργο που την έβγαλε στο εξωτερικό ήταν το «MOS», από το 9ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης. Επιλέχθηκε από το ευρωπαϊκό δίκτυο Aerowaves για το Twenty23, έκανε την ευρωπαϊκή του πρεμιέρα στο Julidans NEXT του Άμστερνταμ και μέσα στο 2023 πέρασε από Πλόβντιβ, Παρίσι, Όσλο, Λονδίνο (Dance Umbrella), Μαδρίτη και Βουκουρέστι. Ακολούθησε το «All of My Love» (Onassis Dance Days 2024), ένα ηχοχορογραφικό έργο για την απώλεια και τη μνήμη, φτιαγμένο από οικογενειακά φιλμ Super 8, ηχογραφημένες φωνές και ήχους από αγροτικά εργαλεία, σε συμπαραγωγή με το ONE Dance Festival της Βουλγαρίας. Το 2019 είχε πάρει υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος μέσω του ARTWORKS.

Η ιστοσελίδα του DRIFT δεν έχει δημοσιεύσει ακόμη τι θα ερευνήσει η Παρασκευοπούλου στο πλαίσιο του προγράμματος, ούτε έχει αναρτήσει δική της σελίδα, όπως έχει κάνει για τους καλλιτέχνες του πρώτου κύματος. Στο ίδιο κύμα βρίσκονται, μεταξύ άλλων, η Mercedes Dassy (μέσω του Théâtre de Liège), η Ana Pi (μέσω της Maison de la Danse), η Yinka Esi Graves (μέσω του Mercat de les Flors) και η γεννημένη στην Τεχεράνη, με έδρα το Όσλο, Roza Moshtaghi, για την οποία η διευθύντρια του BIT Bettina Kogler έγραψε ότι ταιριάζει «τέλεια» με τη λογική του DRIFT.

Από το Μπέργκεν στο Βερολίνο, την Τύνιδα και τη Λυών

Για την ελληνική συμμετοχή, η συγκυρία κάνει αυτές τις εβδομάδες ενδιαφέρουσες. Την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, το BIT φιλοξενεί στο Μπέργκεν, στο πλαίσιο του TESTIVAL, το showcase του πρώτου κύματος: δέκα καλλιτέχνες του DRIFT παρουσιάζουν σύντομα έργα σε εξέλιξη και συζητούν τη δουλειά τους με προσκεκλημένους επιμελητές και διευθυντές φεστιβάλ από την Ευρώπη. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος, πρόκειται για τους καλλιτέχνες του πρώτου κύματος· σε αυτούς ανήκει η Χριστιάνα Κοσιάρη, γνωστή από το σόλο «RUNWAY» (Onassis Dance Days 2024), που έχει περιοδεύσει στο εξωτερικό, και από τον κύκλο «Bouboulina», με ερμηνευτές άνω των 65 ετών. Στο ODD 2027 της Στέγης θα παρουσιάσει το «Echo Chamber», που συνδέεται με την έρευνά της πάνω στη χορογραφία και την τεχνητή νοημοσύνη.

Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου, το δεύτερο κύμα συναντιέται για πρώτη φορά στο Βερολίνο, σε μια εναρκτήρια συνάντηση με παρουσιάσεις των σχεδίων. Ακολουθούν, ως τον Σεπτέμβριο του 2027, δύο τοπικές φιλοξενίες καλλιτεχνών με συνολική διάρκεια δύο εβδομάδων και τρία διαδικτυακά εργαστήρια, ένα Festival Lab στην Τύνιδα (18–21 Μαρτίου 2027) και, τέλος, το showcase του δεύτερου κύματος στην Μπιενάλε Χορού της Λυών (18–25 Σεπτεμβρίου 2027), μία από τις μεγαλύτερες αγορές σύγχρονου χορού στην Ευρώπη.

Για την ελληνική σκηνή, το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο η προβολή. Τα ευρωπαϊκά δίκτυα σπάνια χρηματοδοτούν κάτι πέρα από την παραγωγή και την περιοδεία ενός έργου. Το DRIFT πληρώνει τον χρόνο της έρευνας, και μέσω της Στέγης δύο Ελληνίδες χορογράφοι, με διαφορετικές διαδρομές, βρίσκονται στο ίδιο πρόγραμμα. Το αν θα φτάσουν στο στάδιο της συμπαραγωγής, όπου θα επιλεγούν δέκα από τα είκοσι σχέδια, θα κριθεί το 2028.

Πηγές αναφοράς

DRIFT, «Open Call – Wave 2 / selected artists», επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος

DRIFT, «About», επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος

DRIFT, «Christiana Kosiari», σελίδα καλλιτέχνιδας

Bergen Internasjonale Teater, «Roza Moshtaghi has been selected as BIT’s DRIFT Wave 2 artist», 19 Οκτωβρίου 2026

Bergen Internasjonale Teater, «Open Call: Delegate Programme for the DRIFT Showcase»

Bergen Internasjonale Teater, «TESTIVAL», πρόγραμμα 2026

On the Move, «DRIFT Wave 2: mid-career choreographers (Belgium, France, Germany, Greece, Italy, Norway, Portugal…)»

Graner, «DRIFT Open call – Wave 2»

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, «Ioanna Paraskevopoulou», βιογραφικό

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, «All of My Love – Ioanna Paraskevopoulou»

Aerowaves, «Ioanna Paraskevopoulou», σελίδα καλλιτέχνιδας

© dancetheater.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπάσματος με αναφορά στην πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς το άρθρο.