«The Lucky Son»: ο Λι Τσουνσίν, ο «τελευταίος χορευτής του Μάο», γράφει τη συνέχεια της ζωής του

«The Lucky Son»: ο Λι Τσουνσίν, ο «τελευταίος χορευτής του Μάο», γράφει τη συνέχεια της ζωής του
Το εξώφυλλο του «The Lucky Son», του δεύτερου αυτοβιογραφικού — Φωτό: Penguin Random House Australia

Είκοσι τρία χρόνια μετά το «Mao's Last Dancer», το βιβλίο που έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο την ιστορία του αγοριού από ένα φτωχό χωριό της Σαντόνγκ που έγινε πρώτος χορευτής στη Δύση, ο Λι Τσουνσίν (Li Cunxin) επιστρέφει με δεύτερο αυτοβιογραφικό τόμο.

Το «The Lucky Son» κυκλοφόρησε στις 6 Οκτωβρίου από την Penguin Random House Australia και πιάνει το νήμα εκεί όπου σταματούσε το πρώτο βιβλίο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αυτή τη φορά ο αναγνώστης δεν διαβάζει για τη λιτότητα της Πολιτιστικής Επανάστασης και για τη φυγή, αλλά για όσα ακολουθούν: την οικογένεια, την αλλαγή καριέρας, τη διεύθυνση μιας ομάδας μπαλέτου και την αμφιβολία που συνοδεύει όλα τα παραπάνω.

Από το Πεκίνο στο Χιούστον και στη Μελβούρνη

Για όποιον δεν θυμάται την πρώτη ιστορία: ο Λι γεννήθηκε το 1961 σε ένα χωριό κοντά στο Τσινγκτάο, έκτος από τους επτά γιους μιας αγροτικής οικογένειας. Στα έντεκα του επιλέχθηκε για την Ακαδημία Χορού του Πεκίνου, όπου εκπαιδεύτηκε επί επτά χρόνια. Ο Μπεν Στίβενσον, τότε διευθυντής του Houston Ballet, τον κάλεσε με υποτροφία στο θερινό πρόγραμμα της ομάδας, και το 1981 ο νεαρός χορευτής αρνήθηκε να επιστρέψει στην Κίνα. Ακολούθησαν δεκαέξι χρόνια στο Χιούστον, μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς και, το 1995, η μετακόμιση στη Μελβούρνη και η θέση του πρώτου χορευτή στο Australian Ballet.

Το «Mao's Last Dancer» εκδόθηκε το 2003, έμεινε περισσότερο από ενάμιση χρόνο στις λίστες των ευπώλητων, τιμήθηκε ως Βιβλίο της Χρονιάς στην Αυστραλία και έγινε ταινία το 2009, σε σκηνοθεσία Μπρους Μπέρεσφορντ.

Μια δεύτερη ζωή με λιγότερο χορό

Σύμφωνα με την κριτική του Φιλ Μπράουν στο αυστραλιανό InDaily, το νέο βιβλίο είναι λιγότερο «βιβλίο μπαλέτου» και περισσότερο ιστορία οικογένειας. Κεντρικό πρόσωπο είναι η σύζυγός του Μαίρη, πρώην παρτενέρ του στη σκηνή, με την οποία μεγάλωσαν τρία παιδιά· η κωφότητα της κόρης τους Σόφι διατρέχει όλη την αφήγηση. Η ίδια η Μαίρη είχε δώσει τη δική της εκδοχή το 2020, στο «Mary's Last Dance».

Ο Λι περιγράφει επίσης τα χρόνια που δούλευε ως χρηματιστής παράλληλα με τις παραστάσεις, πριν σταματήσει να χορεύει το 1999 και περάσει για μερικά χρόνια ολοκληρωτικά στον χρηματοοικονομικό χώρο. Στο βιβλίο, όπως σημειώνει ο Μπράουν, επανέρχεται συχνά μια απογοήτευση: ότι δεν επιλέχθηκε για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Australian Ballet. Ο ίδιος βλέπει σήμερα αυτή την αποτυχία ως αφετηρία για όσα ήρθαν μετά, από τη συγγραφή μέχρι το Queensland Ballet, και λέει ότι έχει γίνει «λίγο μοιρολάτρης».

Τα χρόνια του Queensland Ballet

Το 2012 ο Λι ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Queensland Ballet στο Μπρίσμπεϊν, θέση που κράτησε ως το τέλος του 2023. Στη διάρκεια της θητείας του ανακαινίστηκε η έδρα της ομάδας, το Thomas Dixon Centre. Η κριτική του InDaily αναφέρει ότι τα σχετικά κεφάλαια δείχνουν και τις δύσκολες στιγμές, όπως τις αποχωρήσεις συνεργατών, ενώ αναφέρεται και σε προβλήματα υγείας που συνδέθηκαν με την αποχώρησή του. Σήμερα προεδρεύει του ταμείου χορηγιών της ομάδας. Το 2025 το Prix de Lausanne του απένειμε το βραβείο για το σύνολο της προσφοράς του.

Το χειρόγραφο, όπως είπε ο ίδιος, έφτασε τις 680.000 λέξεις, από τις οποίες περίπου οι 300.000 κόπηκαν. Το τελικό βιβλίο έχει γύρω στις 480 σελίδες, και η ηχογραφημένη εκδοχή ξεπερνά τις δεκαεπτά ώρες, με αφηγητές τον Ρικ Λάου και τον ίδιο τον συγγραφέα.

Γιατί ενδιαφέρει

Οι αυτοβιογραφίες χορευτών σπάνια ασχολούνται με τη ζωή μετά τη σκηνή. Το «The Lucky Son» είναι ενδιαφέρον ακριβώς επειδή μιλά για το πώς ένας καλλιτέχνης που έφυγε από την πατρίδα του χτίζει ταυτότητα σε τρεις ηπείρους, πώς μαθαίνει να διοικεί ανθρώπους που κάποτε ήταν συνάδελφοί του, και τι σημαίνει να ξαναμπαίνεις στην αίθουσα πρόβας από την άλλη πλευρά του καθρέφτη. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα αγγλικά από την αυστραλιανή Penguin· ελληνική έκδοση δεν έχει ανακοινωθεί.

Πηγές αναφοράς

Dance Magazine, Courtney Escoyne, «A New Memoir From Mao's Last Dancer», 2 Οκτωβρίου 2026

InDaily (InReview), Phil Brown, «From failure success flowed: What Mao's Last Dancer did next», 8 Οκτωβρίου 2026

InDaily Queensland (InReview), InReview Team, «Mao's Last Dancer: The story continues in The Lucky Son», 2 Ιουνίου 2026

Penguin Books Australia, The Lucky Son – σελίδα του βιβλίου

The Wheeler Centre, Li Cunxin: The Lucky Son – σελίδα της εκδήλωσης

Penguin Books Australia, Li Cunxin on The Lucky Son – σελίδα της εκδήλωσης

Wikipedia, Li Cunxin – βιογραφικό λήμμα

© dancetheater.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπάσματος με αναφορά στην πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς το άρθρο.

Ειδοποιήσεις στο email σου για νέες δημοσιεύσεις

Μία σύνοψη κάθε Πέμπτη στο email σου, μόνο όταν υπάρχει κάτι νέο. Για μέλη — η εγγραφή είναι δωρεάν. RSS

Σου άρεσε; Μοιράσου το

MessengerViberWhatsAppX

Άλλες δημοσιεύσεις