Το London City Ballet ξαναζωντανεύει το Firebird του Glen Tetley

Το London City Ballet ξαναζωντανεύει το Firebird του Glen Tetley
Επίσημη προωθητική εικόνα του «Firebird» του London City — © ASH/Feast

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του Glen Tetley, το London City Ballet επαναφέρει το «Πουλί της φωτιάς» του 1981 στο Sadler’s Wells του Λονδίνου, από τις 22 έως τις 24 Οκτωβρίου 2026. Η αναβίωση συναντά μια νέα εκδοχή του «Ghost Light» του John Neumeier, με προσκεκλημένη την Alina Cojocaru, σε ένα πρόγραμμα που συνδέει την οικογενειακή χειραφέτηση με τη μνήμη της σκηνής.

Ένα παραμύθι για την απελευθέρωση

Το «Firebird» δημιουργήθηκε αρχικά για το Βασιλικό Μπαλέτο της Δανίας. Στην ανάγνωση του Tetley, η ιστορία εστιάζει σε μια νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να αποδεσμευτεί από μια οικογένεια η οποία την ελέγχει. Η έξοδος από την οικογενειακή φωλιά συνδέεται με την αποδοχή της διαφορετικότητάς της και την απελευθέρωση των συνομηλίκων της.

Η επαναφορά του έργου συνοδεύεται από την επιστροφή του αρχικού σχεδιαστή John MacFarlane, ο οποίος επανεξετάζει τα σχέδιά του για τη νέα παραγωγή. Το «Firebird» είναι συμπαραγωγή με το York Theatre Royal και την Opéra de Vichy. Η επέτειος του Tetley δίνει έτσι αφορμή για μια συγκεκριμένη επιστροφή στο ρεπερτόριο, με τη συμμετοχή ενός δημιουργού της αρχικής σκηνικής του μορφής.

Η αναβίωση περνά μέσα από το σώμα

Σε συνέντευξή τους στο Dance Informa, οι χορευτές Ellie Young και Arthur Henderson περιγράφουν τη δουλειά της αναβίωσης υπό τον Christopher Marney. Αρχειακές λήψεις από πρόβες και παραστάσεις αποτέλεσαν αφετηρία για την επεξεργασία του υλικού. Η απαιτητική μουσική του Stravinsky προσθέτει μια ιδιαίτερη δυσκολία στη διαδικασία.

Η Young, που ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο στην περιοδεία, εξηγεί ότι αναζητεί μια σωματικότητα που παραπέμπει σε πουλί, αποφεύγοντας τις οικείες συμβάσεις της «Λίμνης των κύκνων». Η κάμψη του ποδιού, η φορά της παλάμης και ο τρόπος με τον οποίο ένα άγγιγμα διαβάζεται από τον θεατή γίνονται εργαλεία δραματουργίας. Από αυτές τις μαρτυρίες προκύπτει ότι η επιστροφή ενός έργου απαιτεί ερμηνευτικές αποφάσεις σε κάθε χειρονομία.

Το φως που παραμένει στο άδειο θέατρο

Στο δεύτερο έργο της βραδιάς, ο John Neumeier παρουσιάζει νέα εκδοχή του «Ghost Light», της δημιουργίας του 2020. Σύμφωνα με το London City Ballet, πρόκειται για την πρώτη παρουσίαση του έργου από ομάδα εκτός του Μπαλέτου του Αμβούργου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ανάμνηση των ερμηνευτών που κατοίκησαν τις σκηνές πριν από τους σημερινούς χορευτές.

Η Cojocaru συμμετέχει ως προσκεκλημένη στο «Ghost Light» σε όλες τις παραστάσεις του Sadler’s Wells. Η συνύπαρξη των δύο έργων επιτρέπει να διαβαστεί η βραδιά και ως στοχασμός πάνω στη μετάδοση: στο «Firebird» μια ηρωίδα διεκδικεί την αυτονομία της, ενώ στο «Ghost Light» οι απόντες καλλιτέχνες εξακολουθούν να αφήνουν τα ίχνη τους στο θέατρο.

Πηγές αναφοράς

Sadler’s Wells — επίσημο πρόγραμμα και φωτογραφικό credit

London City Ballet — παραγωγή και περιοδεία 2026

Dance Informa — συνέντευξη με τους Ellie Young και Arthur Henderson

© dancetheater.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπάσματος με αναφορά στην πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς το άρθρο.

Ειδοποιήσεις στο email σου για νέες δημοσιεύσεις

Μία σύνοψη κάθε Πέμπτη στο email σου, μόνο όταν υπάρχει κάτι νέο. Για μέλη — η εγγραφή είναι δωρεάν. RSS

Σου άρεσε; Μοιράσου το

MessengerViberWhatsAppX

Άλλες δημοσιεύσεις