Μεγάλα ονόματα του Σύγχρονου Χορού έλαμψαν στην Καλαμάτα (euronews)
Από τις 18 μέχρι και τις 25 Ιουλίου η πόλη συγκέντρωσε για άλλη μια φορά την αφρόκρεμα του ελληνικού αλλά και του ξένου σύγχρονου χορού, εγκαινιάζοντας παράλληλα το καινούργιο στολίδι της, ένα εντυπωσιακό Μέγαρο Χορού που ετοιμαζόταν εδώ και πολλά χρόνια.
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το φετινό 19ο διεθνές φεστιβάλ χορού στην Καλαμάτα (2013)
Από τις 18 μέχρι και τις 25 Ιουλίου η πόλη συγκέντρωσε για άλλη μια φορά την αφρόκρεμα του ελληνικού αλλά και του ξένου σύγχρονου χορού, εγκαινιάζοντας παράλληλα το καινούργιο στολίδι της, ένα εντυπωσιακό Μέγαρο Χορού που ετοιμαζόταν εδώ και πολλά χρόνια.
Η ομάδα που άνοιξε τις φετινές εκδηλώσεις και πάτησε για πρώτη φορά στην λαμπρή σκηνή του Μεγάρου, ήταν η «Rosas» της Αν Τερέζα ντε Κερσμάκερ, που παρουσίασε το «Drumming», ένα από τα πιο γνωστά έργα του σύγχρονου χορού. Η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Χορού, Βίκυ Μαραγκοπούλου επισημαίνει: «Το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στα 19 χρόνια της παρουσίας του, από το ξεκίνημά του, θέλει να παρουσιάσει στο κοινό του, τους σημαντικότερους χορογράφους του σύγχρονου χορού. Χορογράφους που ανήκουν στην ιστορία του σύγχρονου χορού, αλλά παράλληλα και χορογράφους που επιλέγονται μετά από μεγάλη έρευνα, για τους οποίους πιστεύουμε ότι μετά από πολλά χρόνια θα καταξιωθούν και θα αποτελέσουν το παρόν του σύγχρονου χορού».
Μετά τους Rosas, tη σκυτάλη πήρε στη συνέχεια ο Κούντους Ονικέκου, ο νιγηριανής καταγωγής χορογράφος που πλέον ζει και εργάζεται στη Γαλλία. Η πλαστικότητα του σώματός του και η ιδιαίτερα συγκινητική χορογραφία του «STILL/ Life» άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Το σόλο του είχε να κάνει με την προσωπική του διαδρομή από τη φτωχή χώρα που μεγάλωσε στην Δύση. Θραύσματα από την ιστορία της Νιγηρίας, εναλλάσσονται με προσωπικές αναμνήσεις και αναφορές, αποτυπώνοντας χορευτικά, τον τρόπο που συγκροτείται η ταυτότητα του ίδιου του χορευτή, μέσα στους δύο κόσμους που μεγάλωσε και τώρα ζει.
«Με ενδιέφερε η σχέση του καθενός μας με την ιστορία, η οποία επαναλαμβάνεται σε όλο τον κόσμο, καθώς και ο τρόπος που κινούμαστε μέσα σ’ αυτήν. Το έργο έχει να κάνει με την προσωπική διαδρομή ενός ανθρώπου που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του και πέφτει. Μετά σηκώνεται και πέφτει ξανά. Το «STILL/ Life» είναι το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που έχει να κάνει με τη μοναξιά, την τραγωδία και την μνήμη» εξηγεί ο Κούντους Ονικέκου. Ο Ρασίντ Ουραμντάν είναι ένας από τους πιο διακεκριμένους χορογράφους που διαθέτει η γαλλική χορευτική σκηνή. Γνώριμός μας εδώ και χρόνια για τις ιδιαίτερα «πολιτικοποιημένες» χορογραφίες του, ήρθε στην Καλαμάτα με το εξαιρετικό έργο, «Exposition Universelle».
Αυτό που τον ενδιέφερε αυτή τη φορά ήταν το πώς κάποια καλλιτεχνικά κινήματα υπηρέτησαν συγκεκριμένες ιδεολογίες του 20ου αιώνα και πώς το σώμα εγγράφει επάνω του το μοντέλο και τις επιταγές της εξουσίας. «Είναι ένα έργο που δημιούργησα πριν από δύο χρόνια, για το φεστιβάλ της Αβινιόν. Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να παρατηρήσω τον τρόπο που τα καλλιτεχνικά κινήματα ανέπτυξαν ένοχες σχέσεις με τις πολιτικές ιδεολογίες. Είναι μια χορογραφία που ανιχνεύει το δεσμό που μπορεί να δημιουργήσει ο χορός, σε μια δεδομένη στιγμή, με ιδεολογίες όπως ο ρεαλισμός, ο σοσιαλισμός ή ο ναζισμός» αναφέρει ο γάλλος δημιουργός.
Μια σημαντική στιγμή του σύγχρονου χορού αναβίωσε στο Κάστρο της Καλαμάτας, χάρις στην φλαμανδική ομάδα Ultima Vez και τον δημιουργό της, Βιμ Βαντεκέιμπους. Το έργο “What the Body Does Not Remember” ήταν η χορογραφία με την οποία έκανε ντεμπούτο η ομάδα το 1987, προκαλώντας πραγματικό σοκ στην παγκόσμια κοινότητα του χορού.
Ήταν η αφετηρία για να γίνει ο Βαντεκέιμπους και το συγκρότημά του πραγματικοί σταρ του χορού. Το έργο τιμήθηκε μάλιστα με το βραβείο Μπέσι. Η αδιάκοπη κίνηση σωμάτων που ξεπερνούν τα όρια, η ασίγαστη δύναμη και η βιαιότητά τους αποκαλύπτουν θριαμβευτικά το ένστικτο επιβίωσης που κρύβει ο άνθρωπος. Στη διάρκεια των 80 λεπτών που κρατά το έργο, οι θεατές μένουν πραγματικά άναυδοι από τις κινητικές επιδεξιότητες των χορευτών, που αναπτύσσονται μέσα σε μια σειρά από αυτόνομα επεισόδια.
«Το θέμα της χορογραφίας είναι ότι τώρα έχω πολλές σοβαρές θεωρίες για τι έπρεπε να είναι αυτό το έργο. Όταν όμως γυρίζω και κοιτάζω τι έκανα τότε, νομίζω ότι είναι κάτι απλό και καθαρό. Έχει να κάνει με τα ένστικτα, με αντανακλαστικά των ανθρώπων. Είναι πώς αντιδρούμε απέναντι στα πράγματα, πώς το σώμα αντιδρά» επισημαίνει ο Βιμ Βαντεκέιμπους. Ο Γιώργος Μητρόπουλος, απεσταλμένος του Euronews στην Καλαμάτα, επισημαίνει:
«Τα τελευταία 19 χρόνια, η Καλαμάτα έχει καταφέρει να μπει στον χάρτη του παγκόσμιου χορού, φιλοξενώντας ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ σύγχρονου χορού στην Ευρώπη. Οι καλύτερες ομάδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, δίνουν ραντεβού εδώ, κάθε Ιούλιο για να παρουσιάσουν τις πιο ενδιαφέρουσες παραγωγές τους».
