Ο Υπουργός Πολιτισμού αποχώρησε από την Παρέμβαση καλλιτεχνών – Συνέδριο ¨Χρηματοδοτώντας τη δημιουργικότητα¨
Με πρωτοβουλία της Κίνησης Μαβίλη, καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία παρευρέθηκαν στο Συνέδριο και, αισθανόμενοι ότι χλευάζεται η ίδια η έννοια του πολιτισμού, δήλωσαν την αντίθεσή τους, γελώντας. Η αντ
ίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.
ίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.
20 Φεβρουαρίου 2014 ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος άνοιξε τις εργασίες του Συνεδρίου “Χρηματοδοτώντας τη δημιουργικότητα”, στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το συνέδριο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτυπώνει την Ευρωπαϊκή πολιτιστική πολιτική των ερχόμενων δεκαετιών. Δεν προσκλήθηκε ωστόσο ούτε ένας καλλιτέχνης ως ομιλητής, και η ανακοίνωση του Συνεδρίου δεν κοινοποιήθηκε ευρέως. Με πρωτοβουλία της Κίνησης Μαβίλη, καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία παρευρέθηκαν στο Συνέδριο και, αισθανόμενοι ότι χλευάζεται η ίδια η έννοια του πολιτισμού, δήλωσαν την αντίθεσή τους, γελώντας. Η αντίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.Με πρωτοβουλία της Κίνησης Μαβίλη, καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία παρευρέθηκαν στο Συνέδριο και, αισθανόμενοι ότι χλευάζεται η ίδια η έννοια του πολιτισμού, δήλωσαν την αντίθεσή τους, γελώντας. Η αντίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.
{youtube}TYva1Q-u4bk|650|350{/youtube}
Ο Υπουργός Πολιτισμού έκρινε σκόπιμο να ξεκινήσει την εισήγηση του λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί σαν την οικονομία της Κίνας, καθώς το κόστος εργασίας στη Γηραιά Ήπειρο είναι εξαιρετικά υψηλό. Οι όροι που κυριάρχησαν στις ομιλίες των βασικών εισηγητών ήταν: ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, βιομηχανία, προϊόν κ.ο.κ. Κομβικής σημασίας η φράση της κυρίας Λίνας Μενδώνη, Γενικής Γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: “Ο πολιτισμός είναι οικονομία”. Τρομακτικό όραμα για τον πολιτισμό, που διατυπώνεται με αφοπλιστικό κυνισμό.Είναι φανερό πως η ελληνική πολιτεία εγκαταλείπει ολοένα και περισσότερο το σύγχρονο πολιτισμό. Παράλληλα προτίθεται, όπως αναφέρθηκε σήμερα, να χρηματοδοτεί μόνο μεγάλους ιδιωτικούς φορείς οι οποίοι και θα καθορίζουν το πολιτιστικό τοπίο της χώρας. Μία πολιτική που μοιάζει να αντικατοπτρίζει το ευρύτερο όραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον πολιτισμό.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλήθεια, υπηρετεί τις Ευρωπαϊκές αξίες; Και στη σημερινή εκδήλωση, πού βρίσκεται τελικά το φιάσκο; Σε μας που γελάσαμε, ή σε αυτά που ειπώθηκαν;
English text
On 20th of February 2014, the Greek Minister of Culture and Sports Mr. Panos Panagiotopoulos delivered the opening speech of the EU conference ‘Financing Creativity’ in Athens. This conference seeks to address models of cultural policy in the coming decades. Yet not a single artist was invited as a speaker nor was the conference promoted publicly. Given this situation Mavili Collective called for artists from different fields of practice to attend the conference. Having been excluded from a dialogue about cultural policies the artists present publicly expressed their feelings regarding the proposed role of culture and laughed. The response of the Minister is revealing.
The Minister of Culture stated in his speech that we need to be more competitive following the economies of China and Middle East since the cost of labour in Europe today is extremely high. The words most frequently used by many of the speakers were: competitiveness, business, industry, product, consumers etc. Mrs Lina Mendoni, General Secretary of the Ministry of Culture and Sports made the crucial statement that ‘Culture is economy’. A vision for the culture that is nowadays expressed openly and indicative of how the Greek State is increasingly abandoning its support of contemporary culture. Instead, as was stated clearly in the conference, the Greek State intends to fund private institutions that will then form the cultural landscape of the country. Does such a policy reflect the wider vision of the EU for culture?
Some might say the conference was a fiasco, but was the fiasco the laughter or the cultural policies/narratives being proposed?
