Συνέντευξη του Irek Mukhamedov στο Dancetheater.gr
Mε αφορμή την παράσταση “Ζιζέλ” που παρουσιάζεται από το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, συνομιλήσαμε με τον χορογράφο της παράστασης Irek Mukhamedov. Η παράσταση παρουσιάζεται από τις 16 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 στο Θέατρο Ολύμπια.
Συνέντευξη: Ναταλία Κουτσούγερα
Φωτογραφία: Max Mukhamedov
– Πόσο δύσκολο, ενδιαφέρον και εντυπωσιακό ήταν για εσάς να χορογραφήσετε την Giselle για το μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής;
Δεν ήταν δύσκολο γιατί γνωρίζω αυτό το μπαλέτο, νομίζω, αρκετά καλά. Το χόρεψα στο Μπαλέτο Μπολσόι και στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου.
Επιπλέον, τα χρήματα στον προϋπολογισμό του θεάτρου δεν είναι ποτέ αρκετά, γι ‘αυτό ήμουν η φθηνότερη επιλογή (γέλια)!
– Ποιά είναι η γνώμη σας για τους χορευτές/τριες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής; Πώς ήταν η συνεργασία σας μαζί τους; Ποια τα προτερήματά τους, τα μειονεκτήματά τους και οι δυνατότητές τους;
Οι Χορευτές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είναι όπως οι χορευτές σε όλα τα μπαλέτα στον κόσμο. Υπάρχουν κάποιοι πολύ καλοί, άλλοι όχι τόσο, κάποιοι πραγματικά διψασμένοι για νέες προκλήσεις, κάποιοι όχι, κάποιοι απλά επιβιώνουν και κάποιοι ζουν σαν να μην υπάρχει άλλη ζωή. Εμένα προσωπικά μου άρεσε να δουλεύω με τους χορευτές, μου άρεσε να μοιράζομαι όλα όσα γνωρίζω με αυτούς, ήμουν εκεί για να βοηθήσω όσο μπορούσα. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι, στην Ελλάδα 300 ημέρες το χρόνο είναι ηλιόλουστες, έτσι ώστε να κανείς αισθάνεται σαν να βρίσκεται σε μόνιμες καλοκαιρινές διακοπές, (γέλια)!
– To αποτέλεσμα της παράστασης ήταν αυτό που περιμένατε; Σας ικανοποίησε;
Φυσικά, όλοι επιθυμούμε να είναι η παράσταση επιτυχημένη, όλοι δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό και νομίζω ότι το κοινό θα μείνει ευχαριστημένο με το αποτέλεσμα.
– Γιατί πιστεύετε η Giselle εξακολουθεί να είναι τόσο επίκαιρη και σημαντική στη σύγχρονη εποχή και για ένα σύγχρονο κοινό;
Κάθε άνθρωπος στην ζωή του βιώνει την αγάπη, τη συγχώρεση και την προδοσία. Αυτή η ιστορία μάς διδάσκει να αγαπάμε και να συγχωρούμε. Αναδεικνύει την καλοσύνη τής ψυχής του ανθρώπου.
– Με ποιούς τρόπους αυτή η παράσταση διαφέρει από τις προηγούμενες εκδοχές της; Εκφράζει κάτι πιο επαναστατικό η χειραφετητικό από την άποψη της κίνησης, της αισθητικής και της εννοιολογικής σύνθεσης;
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Έχει να κάνει περισσότερο με το πώς να διηγηθείς την ιστορία πιο απλά και κατανοητά.
– Ποιές οι αναφορές σας; Αδιαμφισβήτητα έχετε εμπνευστεί από την παραδοσιακή χορογραφία του Marius Petipa, αλλά και από τι άλλο;
Οι αναφορές μου ήταν από το Μπαλέτο Bolshoi και το Βασιλικό Μπαλέτο. Και φυσικά από την προσωπική μου κατανόηση. Έχω βασιστεί γι’ αυτό το αποτέλεσμα στην αρχική χορογραφία του Jules Perrot και του Jean Coralli.
– Κατά την άποψή σας ποιές είναι οι κορυφαίες στιγμές της καριέρας σας σαν χορογράφος; Πού τοποθετείτε την Giselle σε αυτή την κλίμακα και ποιά η συνεισφορά σας;
Οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου ως χορογράφο. Υπάρχουν πολλοί μεγάλοι χορογράφοι που θα μπορούσαν να φέρουν νέα φιλοσοφία, νέες ιδέες και νέα αντίληψη στη Ζιζέλ. Ο σκοπός μου απλά ήταν να δώσω στους χορευτές την ευκαιρία να χορέψουν και στο κοινό να παρακολουθήσει.
– Ποιό είναι το μέλλον του κλασικού μπαλέτου;
Το μέλλον της κλασικού μπαλέτου εξαρτάται από εμάς. Αν εμείς, οι γενιές του σήμερα, δεν το διατηρούμε και δεν το αγαπάμε, το μέλλον θα είναι αβέβαιο.
– Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι περισσότερο για την performance και για τα μελλοντικά σας σχέδια?
Εύχομαι ό,τι καλύτερο σε όλους όσους παίρνουν μέρος σε αυτήν την παραγωγή καθώς και στις μελλοντικές παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Σας ευχαριστώ όλους!
Ναταλία Κουτσούγερα (Dancetheater.gr)
Ο Ιρέκ Μουχαμέντοφ, εμβληματικός Α΄ Χορευτής των Μπολσόι την δεκαετία του 1980, έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο μέσα τις πολύ επιτυχημένες παραστάσεις που έδωσε με το Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου, το Εθνικό Μπαλέτο της Αγγλίας, το Μπαλέτο της Σκωτίας, το Μπαλέτο του Μπορντώ και βεβαίως με την δική του ομάδα “Irek Mukhamedov and Company”, ερμηνεύοντας όλους τους σπουδαίους ρόλους του ρεπερτορίου. Απέσπασε το Grand Prix στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου της Μόσχας (1981), το Βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν για τον Καλύτερο Χορευτή στον Κόσμο (1988), το Μετάλλιο Νιζίνσκι (1988), το Βραβείο Μπαλέτου της Evening Standard (1992) κ.ά. Το 2000 χρίστηκε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Υπήρξε Διευθυντής του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής τα έτη 2007-2010, ενώ σήμερα είναι Principal Ballet Master στο Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας της Αγγλίας.
