Η επιστροφή του «Δον Κιχώτη» στην Εθνική Λυρική Σκηνή (Ανδρέας Pικάκης)

ΚΡΙΤΙΚΗ ΧΟΡΟΥ. Η πετυχημένη παραγωγή του μπαλέτου «Δον Κιχώτης» από τον Βασίλιεφ επέστρεψε στο χορευτικό σώμα της Λυρικής μας Σκηνής. Και… πασπαλίστηκε σαν λουκουμόσκονη στο διάστημα… 45 ημερών! Οκτώ παραστάσεις όλες κι όλες με… τρεις διαφορετικές διανομές: από τις 4/2 μέχρι τις 14/3. Είχε προηγηθεί η άλλη «πασπαλισμένη» σε τρεις μήνες μπαλετική παράσταση «Ολοι χορεύουν βαλς» (από το 2011 στο 2012, 10 παραστάσεις) αλλά και ο… συμπαγής «Φάουστ» με τα πολλά χορευτικά του εμβόλιμα στο τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου. Στο μεταξύ άρχισαν και οι πρόβες για την καινούργια παραγωγή του Ρ. Τζανέλλα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» που θα παρουσιαστεί τον Μάιο. Ολα αυτά από ένα συγκρότημα συνηθισμένο μάλλον στις χαλαρές εμφανίσεις, το οποίο χρειάστηκε να «στριμωχτεί», με αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς, αντικαταστάσεις της τελευταίας στιγμής και όλα τα γνωστά διεθνώς δυσάρεστα. Μόνο που εδώ το παρακάνουμε, καθώς αγνοείται το άλλο «διεθνές»: saison! Μία, δύο, τρεις εβδομάδες συνέχεια μπαλέτο. Και μετά από δύο μήνες… καινούργια saison. Ας είναι.

Η αναβίωση φέτος έδειξε ένα βασικό… λασκάρισμα: οι δύο απολαυστικοί ρόλοι καρακτέρ, του Σάντσο Πάντσα και του Γκαμάς, αποδόθηκαν από τους έξοχους θεατρίνους (Α. Αγαπιάδης και Γ. Βαρβαριώτης αντίστοιχα) με τόση επιθεωρησιακή υπερβολή, που απέβαιναν ενοχλητικοί. Και δεν κατάλαβα ποτέ την εμβόλιμη παρέμβαση κάπου πριν από το φινάλε μιας δούκισσας κι ενός δούκα με σκωπτική διάθεση απέναντι στον Ιππότη της Ελεεινής αλλά όχι περιγέλαστης Μορφής. Οι προσθήκες στο φινάλε (ευπρόσδεκτοι ο Τορεαντόρ και η Μερσέντες, ιδίως όταν χορεύονται από τον Ι. Σιάτσκο και την Α. Γάσπαρη) μοιραία κουράζουν με τις άφθονες μουσικές θεματικές επαναλήψεις.

Το Μπαλέτο βρέθηκε στα… high του. Σκορπώ συγχαρητήρια σε όλους, ιδιαίτερα στις Μ. Καραβασίλη, Π. Σακελλαροπούλου, Μ. Στεργιανού. Πρωταγωνιστές: η πάντα υπέροχη και πάντα… σολίστ -όχι ακόμη μπαλαρίνα;- Σ. Καμπουράκη και ο πάντα πολύτιμος -της τελευταίας στιγμής αντικαταστάτης-, έξοχος Α. Νεσκώβ. Δεν μπόρεσα να δω άλλες διανομές: μα μέσα στο τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, και με πορείες, και με άλλα ατυχήματα; Ουφ! (4/2).

Του Ανδρεα Pικακη                               Πηγή: kathimerini.gr

2012-05-21

ΚΡΙΤΙΚΗ ΧΟΡΟΥ. Η πετυχημένη παραγωγή του μπαλέτου «Δον Κιχώτης» από τον Βασίλιεφ επέστρεψε στο χορευτικό σώμα της Λυρικής μας Σκηνής. Και… πασπαλίστηκε σαν λουκουμόσκονη στο διάστημα… 45 ημερών! Οκτώ παραστάσεις όλες κι όλες με… τρεις διαφορετικές διανομές: από τις 4/2 μέχρι τις 14/3. Είχε προηγηθεί η άλλη «πασπαλισμένη» σε τρεις μήνες μπαλετική παράσταση «Ολοι χορεύουν βαλς» (από το 2011 στο 2012, 10 παραστάσεις) αλλά και ο… συμπαγής «Φάουστ» με τα πολλά χορευτικά του εμβόλιμα στο τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου. Στο μεταξύ άρχισαν και οι πρόβες για την καινούργια παραγωγή του Ρ. Τζανέλλα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» που θα παρουσιαστεί τον Μάιο. Ολα αυτά από ένα συγκρότημα συνηθισμένο μάλλον στις χαλαρές εμφανίσεις, το οποίο χρειάστηκε να «στριμωχτεί», με αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς, αντικαταστάσεις της τελευταίας στιγμής και όλα τα γνωστά διεθνώς δυσάρεστα. Μόνο που εδώ το παρακάνουμε, καθώς αγνοείται το άλλο «διεθνές»: saison! Μία, δύο, τρεις εβδομάδες συνέχεια μπαλέτο. Και μετά από δύο μήνες… καινούργια saison. Ας είναι.

Η αναβίωση φέτος έδειξε ένα βασικό… λασκάρισμα: οι δύο απολαυστικοί ρόλοι καρακτέρ, του Σάντσο Πάντσα και του Γκαμάς, αποδόθηκαν από τους έξοχους θεατρίνους (Α. Αγαπιάδης και Γ. Βαρβαριώτης αντίστοιχα) με τόση επιθεωρησιακή υπερβολή, που απέβαιναν ενοχλητικοί. Και δεν κατάλαβα ποτέ την εμβόλιμη παρέμβαση κάπου πριν από το φινάλε μιας δούκισσας κι ενός δούκα με σκωπτική διάθεση απέναντι στον Ιππότη της Ελεεινής αλλά όχι περιγέλαστης Μορφής. Οι προσθήκες στο φινάλε (ευπρόσδεκτοι ο Τορεαντόρ και η Μερσέντες, ιδίως όταν χορεύονται από τον Ι. Σιάτσκο και την Α. Γάσπαρη) μοιραία κουράζουν με τις άφθονες μουσικές θεματικές επαναλήψεις.

Το Μπαλέτο βρέθηκε στα… high του. Σκορπώ συγχαρητήρια σε όλους, ιδιαίτερα στις Μ. Καραβασίλη, Π. Σακελλαροπούλου, Μ. Στεργιανού. Πρωταγωνιστές: η πάντα υπέροχη και πάντα… σολίστ -όχι ακόμη μπαλαρίνα;- Σ. Καμπουράκη και ο πάντα πολύτιμος -της τελευταίας στιγμής αντικαταστάτης-, έξοχος Α. Νεσκώβ. Δεν μπόρεσα να δω άλλες διανομές: μα μέσα στο τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, και με πορείες, και με άλλα ατυχήματα; Ουφ! (4/2).

Του Ανδρεα Pικακη                               Πηγή: kathimerini.gr

2012-05-21