FIVE DAYS IN THE SUN: ο Emanuel Gat συναντά τον Μάλερ στο Λονδίνο

Δώδεκα χορευτές, η Πέμπτη Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ και ένα φως που αποκτά δική του σκηνική διαδρομή: το FIVE DAYS IN THE SUN του Emanuel Gat φτάνει στο Sadler’s Wells του Λονδίνου στις 3 και 4 Νοεμβρίου 2026. Η βρετανική πρεμιέρα παρουσιάζει τη νέα σύνθεση της ομάδας του, με βάση τη Μασσαλία, σε ένα έργο που συνδέει τη μουσική δομή με τη συλλογική παρουσία των σωμάτων.

Η παράσταση έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 21 Ιουνίου 2026, στην Opéra Berlioz του Le Corum, ανοίγοντας το Montpellier Danse. Το καλοκαίρι παρουσιάστηκε και στην Μπιενάλε Χορού της Βενετίας. Η άφιξή της στο Λονδίνο προσφέρει μια κοντινή ματιά στο νέο κεφάλαιο της Emanuel Gat Dance: ένα διεθνές σύνολο δώδεκα ερμηνευτών που συγκροτήθηκε για να ζήσει και να εργαστεί στη Μασσαλία.

Πέντε σκηνικές ενότητες, μια μουσική διαδρομή

Το έργο οργανώνεται σε πέντε χορογραφικές ενότητες. Στην παρουσίαση της ομάδας, η διαδρομή περιγράφεται μέσα από αντιθέσεις: σκοτάδι και φως, ένταση και εκτόνωση, εσωστρέφεια και κίνηση προς τον άλλον. Η αγάπη, η θνητότητα και η μεταμόρφωση αποτελούν τους θεματικούς ορίζοντες αυτής της αναζήτησης.

Το επίσημο πρόγραμμα του Sadler’s Wells διευκρινίζει μια ουσιώδη μουσική λεπτομέρεια: χρησιμοποιούνται τα τέσσερα πρώτα μέρη της Πέμπτης Συμφωνίας, στην ηχογράφηση της Φιλαρμονικής της Βιέννης υπό τον Leonard Bernstein του 1987. Στην παράσταση υπάρχει επίσης πρόσθετη ηχητική δημιουργία του Gat, με ηχητικό σχεδιασμό του Frédéric Duru. Οι πέντε σκηνικές ενότητες, επομένως, δεν πρέπει να συγχέονται με αυτούσια παρουσίαση και των πέντε μερών της συμφωνίας.

Σύμφωνα με το ίδιο πρόγραμμα, στο Scherzo η ορχήστρα υποχωρεί και ακούγονται παιδικές φωνές και γλάροι, ενώ το Adagietto κλείνει τη διαδρομή. Αυτή η επιλογή κάνει σαφές ότι η χορογραφία διαμορφώνει τη δική της δραματουργική σχέση με τη μουσική ύλη.

Το φως ως τρίτος συνομιλητής

Ο Gat υπογράφει τη χορογραφία, τη σκηνογραφία και τους φωτισμούς. Στις σημειώσεις του για το έργο εξηγεί ότι οι αναλογικές φωτιστικές πηγές δεν περιορίζονται στον καθορισμό της ατμόσφαιρας. Η ίδια η φυσική μετακίνησή τους δημιουργεί μια παράλληλη γραμμή εξέλιξης, δίπλα στη χορογραφία και στη μουσική.

Αυτό είναι και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της πρότασης πριν από τη συνάντησή της με το κοινό: η προσοχή καλείται να μοιραστεί ανάμεσα στο σώμα, στον ήχο και στην αλλαγή του φωτισμένου χώρου. Τα κοστούμια του VICHER, με μακριές επιφάνειες ανάλαφρου μεταξιού, συμμετέχουν σε αυτή τη σύνθεση, μεταβάλλοντας την ορατή γραμμή των ερμηνευτών.

Μια νέα ομάδα μέσα σε μια ευρωπαϊκή περιοδεία

Το νέο σύνολο αποτελεί κεντρικό στοιχείο της παραγωγής. Η Μπιενάλε της Βενετίας καταγράφει τη συνάντηση δώδεκα χορευτών από διαφορετικά μέρη του κόσμου ως νέα πρόκληση για τον χορογράφο. Σε δήλωσή του που δημοσίευσε το Dance Informa, ο ίδιος τοποθετεί το ενδιαφέρον του στην πρόσκαιρη εμπειρία που μοιράζονται ερμηνευτές και θεατές: στο πέρασμα του χρόνου και στην ένταση όσων συμβαίνουν μπροστά τους.

Μετά το Λονδίνο, το ημερολόγιο της ομάδας καταγράφει παρουσίαση στο Concertgebouw της Μπριζ στις 6 Νοεμβρίου και στο Φεστιβάλ Χορού των Καννών στις 5 Δεκεμβρίου. Το FIVE DAYS IN THE SUN διαμορφώνει έτσι την πρώτη διεθνή διαδρομή του νέου συνόλου, με τη σχέση ανάμεσα στην ατομική παρουσία και στη συλλογική σύνθεση στο επίκεντρο.

Πηγές αναφοράς

Sadler’s Wells — Επίσημη σελίδα παράστασης, ημερομηνίες και διάρκεια

Sadler’s Wells — Επίσημο πρόγραμμα και συντελεστές

Emanuel Gat Dance — Σημειώσεις για το έργο, τους φωτισμούς και τα κοστούμια

Emanuel Gat Dance — Επίσημο ημερολόγιο περιοδείας

La Biennale di Venezia — Παρουσίαση και συντελεστές παραγωγής

Dance Informa UK — Βρετανική πρεμιέρα, δήλωση του χορογράφου και φωτογραφία της Julia Gat

© dancetheater.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπάσματος με αναφορά στην πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς το άρθρο.