Η Ντοροτέ Ζιλμπέρ αποχαιρετά την Όπερα του Παρισιού ως Μανόν, μέσα στα σκηνικά του Νικόλαου Γεωργιάδη
Η ετουάλ του Μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού χορεύει για τελευταία φορά ως μέλος του σχήματος την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου στο Palais Garnier, με τον Ουγκό Μαρσάν. Η βραδιά μεταδίδεται ζωντανά στην πλατφόρμα POP.
Ύστερα από είκοσι έξι χρόνια στο Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού, τα δεκαεννέα ως ετουάλ, η Ντοροτέ Ζιλμπέρ κάνει την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου την τελευταία της εμφάνιση ως μόνιμο μέλος του σχήματος. Διάλεξε την «Ιστορία της Μανόν» (L'Histoire de Manon) του Κένεθ ΜακΜίλαν, το μπαλέτο που, όπως λέει η ίδια, αγαπά περισσότερο να χορεύει. Δίπλα της, στον ρόλο του Ντε Γκριέ, θα είναι ο Ουγκό Μαρσάν, ο σταθερός της παρτενέρ εδώ και δώδεκα χρόνια. Για το ελληνικό κοινό η βραδιά έχει και μια ιδιαίτερη σύνδεση: τα σκηνικά και τα κοστούμια της παραγωγής υπογράφει ο Αθηναίος Νικόλαος (Nicholas) Γεωργιάδης.
«Γνωριστήκαμε με τον Ουγκό στη “Μανόν”, πριν από έντεκα χρόνια», είχε πει η Ζιλμπέρ στο Cult πριν από έναν χρόνο, όταν ανακοίνωνε ότι θα αποχωρήσει «τον Οκτώβριο του 2026, ως Μανόν». Πρόσφατα, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, επανέλαβε ότι δεν θα μπορούσε να φανταστεί τον αποχαιρετισμό της χωρίς εκείνον. Την ίδια λέξη «αποχαιρετισμός» πάντως την αποφεύγει: «Δεν μου αρέσει αυτή η λέξη, έχει κάτι αμετάκλητο». Και διευκρινίζει ότι δεν πρόκειται για αντίο στον χορό, γιατί σκοπεύει να συνεχίσει να χορεύει.
Η αποχώρηση ακολουθεί τον κανόνα της Όπερας του Παρισιού, όπου οι χορευτές συνταξιοδοτούνται υπηρεσιακά στα 42. Η Ζιλμπέρ, που γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1983 στην Τουλούζη, είχε χαρακτηρίσει την περασμένη σεζόν, που ξεκίνησε λίγο αφότου έκλεισε τα 42, «σεζόν-δώρο». Στο εξής θα επιστρέφει ως φιλοξενούμενη καλλιτέχνις. Έχει πει ότι δεν θέλει μόνιμη θέση αλλά να δουλεύει ελεύθερα, και ότι την ενδιαφέρει να διδάσκει και να προετοιμάζει νεότερους χορευτές, ιδίως για τους εσωτερικούς διαγωνισμούς προαγωγής του μπαλέτου.
Η διαδρομή της είναι η κλασική διαδρομή της παριζιάνικης σχολής. Ξεκίνησε στο ωδείο της Τουλούζης, μπήκε στη Σχολή Χορού της Όπερας στα δώδεκα και στο σώμα του μπαλέτου πέντε χρόνια αργότερα. Ονομάστηκε ετουάλ στις 19 Νοεμβρίου 2007, μετά από παράσταση του «Καρυοθραύστη» του Νουρέγιεφ. Χόρεψε όλους σχεδόν τους μεγάλους ρόλους του ρεπερτορίου: τη Ζιζέλ (δώδεκα φορές, όπως λέει), την Οντέτ-Οντίλ, την Κίτρι, την Πακίτα, τη Ραϊμόντα, την Τατιάνα στον «Ονέγκιν», τη Μαργαρίτα στην «Κυρία με τις καμέλιες» του Νόιμαϊερ. Χόρεψε επίσης έργα του Μπεζάρ και του Κίλιαν και ταξίδεψε με το μπαλέτο από την Ιαπωνία έως τη Βραζιλία.
Η «Μανόν» επέστρεψε στο Palais Garnier στις 28 Σεπτεμβρίου και παίζεται έως τις 30 Οκτωβρίου, σε 22 παραστάσεις. Το ξεκίνημα δεν ήταν εύκολο. Σύμφωνα με την κριτική της Αριάν Ντολφούς στο ResMusica, η Λεονόρ Μπολάκ και ο Ζερμέν Λουβέ αντικατέστησαν στο παρά πέντε τους τραυματισμένους Μπλεέν Μπατιστονί και Λορέντσο Λέλι. Η ίδια κριτικός βρίσκει τη χορογραφία φορτωμένη, αναγνωρίζει όμως την πολυτέλεια και τη δουλειά στα σκηνικά και τα κοστούμια.
Εκεί βρίσκεται και το ελληνικό αποτύπωμα. Ο Νικόλαος Γεωργιάδης (Αθήνα 1923 – Λονδίνο 2001) υπήρξε ο βασικός εικαστικός συνεργάτης του ΜακΜίλαν. Σχεδίασε για εκείνον τον «Ρωμαίο και Ιουλιέτα», το «Μάγιερλινγκ» και τη «Μανόν», που έκανε πρεμιέρα με το Βασιλικό Μπαλέτο στο Κόβεντ Γκάρντεν στις 7 Μαρτίου 1974. Τα σκηνικά και τα κοστούμια του αποδίδουν τον κόσμο του αββά Πρεβό, όπου η φτώχεια και η πολυτέλεια συνυπάρχουν στην ίδια σκηνή. Μισό αιώνα μετά, αυτός ο σκηνικός κόσμος πλαισιώνει το κλείσιμο μιας από τις σημαντικότερες καριέρες του σύγχρονου γαλλικού μπαλέτου.
Η μουσική δεν προέρχεται από την όπερα «Μανόν» του Μασνέ. Είναι συρραφή από άλλα έργα του συνθέτη, που διασκεύασε αρχικά ο Λέιτον Λούκας με τη συνδρομή της Χίλντα Γκοντ και ενορχήστρωσε εκ νέου ο Μάρτιν Γέιτς το 2011. Την παράσταση της 15ης Οκτωβρίου διευθύνει ο Κέβιν Ρόουντς, με την Ορχήστρα της Όπερας του Παρισιού. Στη διανομή της βραδιάς η Όπερα αναφέρει επίσης τον Τομά Ντοκίρ, μαζί με τους πρώτους χορευτές και το σώμα του μπαλέτου.
Ο αποχαιρετισμός θα καταγραφεί και αλλιώς. Ο σύζυγος της Ζιλμπέρ, ο φωτογράφος και σκηνοθέτης Τζέιμς Μπορτ, ετοιμάζει ντοκιμαντέρ για εκείνη, που αναμένεται το 2027. Λίγες μέρες μετά, στις 28 Οκτωβρίου, η ετουάλ κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με έναν μικρό ρόλο στο «Φάντασμα της Όπερας» του Αλεξάντρ Καστανιέτι, όπου εμφανίζεται και ο ετουάλ Γκιγιόμ Ντιόπ. Στα επόμενα σχέδιά της περιλαμβάνεται και μια «Μανόν» στην Αργεντινή.
Πηγές αναφοράς
Sceneweb, Karine Perret (AFP) / δελτίο τύπου, «Dorothée Gilbert fera ses adieux à l'Opéra de Paris le 15 octobre», 1 Οκτωβρίου 2026
Affiches Parisiennes, Antonin Albert (με AFP), «Dorothée Gilbert quitte l'Opéra de Paris: "Ce n'est qu'un au revoir"», 10 Οκτωβρίου 2026
Opéra national de Paris, «La saison 26/27 sur POP s'ouvre en direct avec les adieux de Dorothée Gilbert et le Ring de Wagner», 24 Σεπτεμβρίου 2026
La Terrasse, Agnès Izrine, «Adieu Dorothée!», 29 Σεπτεμβρίου 2026
Cult, Maria Sidelnikova, «Dorothée Gilbert: « C'est une saison cadeau pour moi»», 14 Οκτωβρίου 2025
ResMusica, Ariane Dollfus, «L'Histoire de Manon: un retour frénétique à Garnier», 3 Οκτωβρίου 2026
Danses avec la plume, Amélie Bertrand, «Saison 2026-2027 du Ballet de l'Opéra de Paris», 29 Μαρτίου 2026
Theatreonline, «L'Histoire de Manon – Opéra Garnier» – σελίδα παράστασης με συντελεστές και διάρκεια
Wikipedia, «Dorothée Gilbert» – βιογραφικό
Wikipedia, «Nicholas Georgiadis» – βιογραφικό
Wikipedia, «L'histoire de Manon» – ιστορικό του έργου
© dancetheater.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπάσματος με αναφορά στην πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς το άρθρο.
