4o Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων Εντός και Εκτός Στέγης
Πιστή στο ραντεβού της με τους νέους δημιουργούς, η Στέγη, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, στηρίζει και αναδεικνύει τις ανερχόμενες δυνάμεις που συγκροτούν το τοπίο του σύγχρονου χορού εντός κι εκτός εγχώριων συνόρων.
Σύγχρονος χορός από τις νέες ανερχόμενες δυνάμεις εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων. Ένας ανοιχτός διάλογος με τη νέα γενια χορογράφων, την τέχνη και την κοινωνία.
Πιστή στο ραντεβού της με τους νέους δημιουργούς, η Στέγη, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, στηρίζει και αναδεικνύει τις ανερχόμενες δυνάμεις που συγκροτούν το τοπίο του σύγχρονου χορού εντός κι εκτός εγχώριων συνόρων. Σκοπός του Φεστιβάλ δεν είναι μόνο να προβάλλει τους σκηνικούς προβληματισμούς και πειραματισμούς μιας νέας γενιάς χορογράφων, αλλά και να προκαλέσει έναν ανοιχτό διάλογο με τα κοινωνικά και πολιτικά συμφραζόμενα, να αφουγκραστεί τις επερχόμενες τάσεις στην τέχνη και να προετοιμάσει το έδαφος για μελλοντικές καλλιτεχνικές συνεργασίες. Άλλωστε, συνολικά στον προγραμματισμό της Στέγης, έχουν πρωταρχική σημασία οι γέφυρες που συνδέουν τις διάφορες γενιές καλλιτεχνών, διαμορφώνοντας έτσι ένα «χάρτη» τόσο των εξελίξεων όσο και των αναμονών τις οποίες η ίδια η τέχνη εκδηλώνει στην αδιάκοπη πορεία της.
Κινούμαστε λοιπόν σε μια πορεία αναζήτησης και καταγραφής μιας γενεαλογίας του χορού, η οποία πλέον δεν εντοπίζεται μόνον εντός των αυστηρών γεωγραφικών ορίων της χώρας. Ακολουθώντας το παράδειγμα της κοινωνίας, η τέχνη –ανοιχτή στη διαφορετικότητα, το πολυπολιτισμικό στοιχείο και τη διαπολιτισμική ανταλλαγή– προτείνει δρόμους διεθνικής συνεργασίας, γίνεται εν τέλει στα χέρια των νέων δημιουργών ένα παλίμψηστο, στο οποίο εγγράφονται, σβήνονται και επανεγγράφονται τα δεδομένα μιας εποχής. Αυτή τη διάθεση μετάβασης –από το ήδη γνωστό σε αυτό που μας προτείνει η νέα γενιά– έρχεται να αποτυπώσει το συγκεκριμένο Φεστιβάλ, σε καλλιτεχνική επιμέλεια της Κάτιας Αρφαρά, σφραγίζοντας τη σχέση με το παρόν των εξελίξεων, αλλά και το μέλλον των ανατροπών.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Hannes Langolf & Ερμίρα Γκόρο | “Dandelion”
1-2 Απριλίου 2017 | 20:00
Κεντρική Σκηνή
Πόσο απέχει ο κίνδυνος από την ευτυχία; Γιατί στεκόμαστε εμπόδιο στους ίδιους μας τους εαυτούς; Τι περιμένεις; Μια σειρά από επίκαιρα και αναπάντητα ερωτήματα μπαίνουν στο στόχαστρο των δυο ταλαντούχων δημιουργών και χορευτών, που ενώνουν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους ως χορογράφοι.
Ερμίρα Γκόρο και ο Hannes Langolf συναντιούνται για πρώτη φορά στην σκηνή ως δημιουργοί. Τους ενώνει, βέβαια, το κοινό παρελθόν τους δίπλα στον καταξιωμένο χορογράφο Lloyd Newson και η συνεργασία τους με τη διακεκριμένη παγκοσμίως ομάδα του, DV8 Physical Theatre. Αυτή η νέα δημιουργική συνύπαρξη δεν στέκεται απλώς στην ανασύνθεση όσων ήδη γνωρίζουν στο πεδίο της χορογραφικής έρευνας. Με το Dandelion επιθυμούν να ερευνήσουν σε βάθος τόσο τη συγγένεια μεταξύ του θεατρικού και του χορευτικού κώδικα όσο και τη μεταστοιχείωση της σκηνικής εμπειρίας τους σε ένα νέο, προσωπικό σκηνικό ιδίωμα. Για το λόγο αυτόν, συγχωνεύουν διαφορετικά στυλ σε μια κοινή σωματική τεχνική, ανταλλάσσουν υλικά και βιώματα, έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι ένα κράμα σωματικής δεξιοτεχνίας και ποιητικού στοχασμού. Μαζί τους, στο συγκεκριμένο εγχείρημα, έχουν πέντε ταλαντούχους ερμηνευτές, οι οποίοι με τη σειρά τους ενδυναμώνουν το αίτημα για μια χορογραφία αφηρημένη και πυκνή σε συμβολισμούς.
Άρια Μπουμπάκη | “162 dance meetings”1-2 Απριλίου 2017 | 20:00 & 22:00
Εκτός Στέγης (Βρύγου 10, Νέος Κόσμος)
Στον ίδιο χώρο και τις 2 ημέρες, από τις 11:00 έως τις 18:00 θα λειτουργεί έκθεση ανοιχτή για το κοινό.
1 χορογράφος, 81 σώματα, 162 χορευτικές συναντήσεις καταλήγουν σε 1 κινητικό σόλο το οποίο «αφηγείται» με τρόπο παράδοξο ό,τι μεσολάβησε για τη δημιουργία του.
H νεαρή χορογράφος Άρια Μπουμπάκη τοποθετεί την τέχνη της στην τομή του καλλιτεχνικού με το καθημερινό: αναζητά κινητικές φόρμες που δεν σχετίζονται αυστηρά με τη δεξιοτεχνία και τους κανόνες έκφρασης, αλλά με τη «δημοκρατικότητα του χορού» και την ενεργοποίηση του θεατή. Αυτή η ανθρωπολογική και, κατά κάποιον τρόπο, κοινωνιολογική οπτική στη χορευτική διαδικασία επαναφέρει στο προσκήνιο το ζωτικό διάλογο ανάμεσα στην κοινωνία και την τέχνη. Σχέσεις και βιώματα ανανοηματοδοτούνται σε μια εκ νέου σύσταση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος, υπενθυμίζοντάς μας ότι η δομή του κοινωνικού χώρου στον οποίο εκτυλίσσεται το καθημερινό είναι εν τέλει και η δομή μέσα στην οποία τοποθετείται ο ίδιος ο δημιουργός.
Ειρήνη Παπανικολάου | “Ανθεμόεσσα”
1-2 Απριλίου 2017 | 19:00
Μικρή Σκηνή
Μια αλληγορική προσέγγιση του μύθου των Σειρήνων, ένα έργο για την εμπειρία εσωτερίκευσης του ταξιδιού, τη χαμένη πατρίδα που βρίσκεται εντός μας.
Μικρή Σκηνή
Μια αλληγορική προσέγγιση του μύθου των Σειρήνων, ένα έργο για την εμπειρία εσωτερίκευσης του ταξιδιού, τη χαμένη πατρίδα που βρίσκεται εντός μας.
Ανθεμόεσσα είναι η πρώτη χορογραφική απόπειρα της Ειρήνης Παπανικολάου. Το έργο αποτελεί μια αλληγορική προσέγγιση του μύθου των Σειρήνων, των πτηνόμορφων πλασμάτων που σαγήνευαν τους ανυποψίαστους ναυτικούς με το τραγούδι τους, απομακρύνοντας κάθε σκέψη νόστου, για να τους παρασύρουν εν τέλει στο θάνατο. Όπως το συναπάντημα με τις Σειρήνες συμβαίνει στη μεθόριο του υπαρκτού και του φανταστικού Κάτω Κόσμου, έτσι και τα τέσσερα πρόσωπα επί σκηνής βρίσκονται μετέωρα εν μέσω ενός αχαρτογράφητου τοπίου, χωρίς προορισμό ή, μάλλον, εγκλωβισμένα σε ένα ταξίδι με αβέβαιο «χρονικό ορίζοντα». Η σκηνική γραφή της Παπανικολάου δεν έχει τίποτα το επικό, αλλά αντιθέτως εστιάζει στη μικροκλίμακα του προσωπικού, μυώντας τον θεατή σε ένα ταξίδι εσωτερικής περιπλάνησης.
Ηρώ Αποστολέλλη | “Umbilicus”
1-2 Απριλίου 2017 | 21:00
Μικρή Σκηνή
Τρία σώματα, σε ρόλο μετρονόμου, συντονίζονται και αποκλίνουν, σε ένα κινητικό πείραμα βασισμένο στη μουσική του μινιμαλιστή Τζον Άνταμς. Η Ηρώ Αποστολέλλη, χορεύτρια και χορογράφος, θέτει στο επίκεντρο των αναζητήσεών της τις πολλαπλές διαστάσεις του χορευτικού σώματος: το σώμα ως πεδίο γνώσης, αλλά και ως εργαλείο για να ανιχνευθεί η κίνηση μέσα από ακουστικά ερεθίσματα και ιδιότυπους σκηνικούς πειραματισμούς. Η παραπάνω προσέγγιση δεν αφορά μονάχα τον τρόπο που ο χορός συλλαμβάνει και αναπαριστά το σώμα και τις εμπειρίες που απορρέουν από αυτό, αλλά εξετάζει σε βάθος την αναγκαιότητα ορισμένων δομικών στοιχείων –όπως η ηχητική επένδυση ενός κομματιού– στην πρόσληψη και αντίληψη της χορογραφίας. Επαναπροσδιορίζεται έτσι ο κομβικός ρόλος του σώματος στη σκηνή –το σώμα ερμηνεύει και ερμηνεύεται μέσα από την κίνηση–, με απώτερο στόχο ο θεατής από παθητικός δέκτης να γίνει ενεργός παρατηρητής μιας διαδικασίας που εμπλέκει τόσο την κιναισθητική εμπειρία όσο και το στοχασμό.
Μικρή Σκηνή
Τρία σώματα, σε ρόλο μετρονόμου, συντονίζονται και αποκλίνουν, σε ένα κινητικό πείραμα βασισμένο στη μουσική του μινιμαλιστή Τζον Άνταμς. Η Ηρώ Αποστολέλλη, χορεύτρια και χορογράφος, θέτει στο επίκεντρο των αναζητήσεών της τις πολλαπλές διαστάσεις του χορευτικού σώματος: το σώμα ως πεδίο γνώσης, αλλά και ως εργαλείο για να ανιχνευθεί η κίνηση μέσα από ακουστικά ερεθίσματα και ιδιότυπους σκηνικούς πειραματισμούς. Η παραπάνω προσέγγιση δεν αφορά μονάχα τον τρόπο που ο χορός συλλαμβάνει και αναπαριστά το σώμα και τις εμπειρίες που απορρέουν από αυτό, αλλά εξετάζει σε βάθος την αναγκαιότητα ορισμένων δομικών στοιχείων –όπως η ηχητική επένδυση ενός κομματιού– στην πρόσληψη και αντίληψη της χορογραφίας. Επαναπροσδιορίζεται έτσι ο κομβικός ρόλος του σώματος στη σκηνή –το σώμα ερμηνεύει και ερμηνεύεται μέσα από την κίνηση–, με απώτερο στόχο ο θεατής από παθητικός δέκτης να γίνει ενεργός παρατηρητής μιας διαδικασίας που εμπλέκει τόσο την κιναισθητική εμπειρία όσο και το στοχασμό.
1-2 Απριλίου 2017
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Εισιτήρια: 210 900 5 800
Διοίκηση: 213 017 8000
Email: info@sgt.gr
{vimeo}208460095{/vimeo}
